Пачуй Ты маленьне маё галоснае, калі крычу да Цябе, калі рукі свае да сьвятыні Тваёй узьнімаю.
Павысахла вока маё ад тугі; кожын дзень я крычу да Цябе, о Госпадзе, і рукі мае да Цябе выцягаю.
Але я, Госпадзе, крычу да Цябе, і зраньня малітва мая сустракае Цябе.
Госпадзе, Божа мой! Удзень я помачы клічу і ўначы крычу прад Табою!
Перад досьвіткамі крычу я, чакаючы на слова Тваё.
Навука Давідавая. Малітва яго, як быў у пячоры. Голасна крычу я да Госпада, голасна да Госпада малюся.
Дык да Цябе крычу я, о Госпадзе, кажучы: Ты — мой прыпынак, Ты — мая доля ў зямлі жывых!
