І назваў Бог сушу зямлёю, а збор вады назваў морамі. І ўбачыў Бог, што гэта добра.
бо дзень і ноч нада мною рука Твая цяжкая; зьнікла сьвежасьць мая, як у летнюю сушу.
Ты наведваеш сушу і спатольваеш смагу яе, шчодра яе ўзбагачаеш: паток Божы поўны вады; Ты яе збожжа гатуеш, бо так яе зладзіў;
Ён мора ў сушу ператварыў: раку перайшлі нагамі; там радасьць была нам у Ім.
Ягонае — мора, і Ён стварыў яго, і сушу стварылі рукі Ягоныя.
Ён ператварае рэкі ў пустыню і крыніцы вады — у сушу,
І ўведаюць усе дрэвы польныя, што Я, Гасподзь, высокае дрэва паніжаю, нізкае дрэва павышаю, зялёнае дрэва сушу, а сухое дрэва раблю квяцістым: Я, Гасподзь, сказаў і зраблю.
І ён сказаў ім: «я — Габрэй, шаную Госпада Бога нябёсаў, Які стварыў мора і сушу».
І сказаў Гасподзь кіту, і ён выкінуў Ёну на сушу.
Бо так кажа Гасподзь Саваоф: яшчэ раз, — і гэта будзе неўзабаве, — Я патрасу неба і зямлю, мора і сушу,
