1 да Карынфянаў 2 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І я, прыйшоўшы да вас, браты, прыйшоў прапаведваць вам сьведчаньне Божае ня ўзвышаным словам ці мудрасьцю,
И азъ пришедый къ вамъ братия, не придохъ во высокоумне словеси, или премудрости • Возвещая вамъ сведетелство Божие •
бо я судзіў ня ведаць у вас нічога, акрамя Ісуса Хрыста, і Таго, Які ўкрыжаваны.
Ни судих же себе что ведети посреди васъ, толико Ісуса Христа, и Сего распята •
І быў я ў вас у немачы, і ў страху, і ў вялікім трымценьні.
И пребых у васъ в немощи, и въ страсе, и въ трепете мнозе •
І слова маё, і пропаведзь мая былі не ў пераканаўчых словах чалавечае мудрасьці, але ў выяўленьні Духа і сілы,
И слово мое, и проповедь моя бе, не во препирателных человеческия мудрости словех, но во явленіи духа и силы •
каб вера ваша была ня ў мудрасьці чалавечай, але ў сіле Божай.
Да вера ваша не во мудрости человечестей будет, но в силе Божией •
А мудрасьць мы гаворым сярод дасканалых, але мудрасьць ня гэтага веку і не князёў гэтага веку, што зьнішчаюцца,
Премудрость же глаголемъ во совершеных, и премудрость не века сего • Ни князей мира сего престающих •
але гаворым мудрасьць Божую, якая ў тайне, схаваную, якую прадвызначыў Бог перад вякамі на славу нашую,
Но глаголемъ Божію премудрость во тайне сокровенну, юже пронарече Богъ прежде векъ во славу нашу •
якое ніхто з князёў веку гэтага не зразумеў, бо калі б зразумелі, дык не ўкрыжавалі б Госпада славы.
Еяже князи века сего не разумели никтоже, аще бо были разумели, не быша Господа славе распяли •
Але як напісана: «Вока ня бачыла, і вуха ня чула, і не ўзыходзіла на сэрца чалавека тое, што Бог прыгатаваў тым, якія любяць Яго».
Но якоже естъ писано: Іхъже око не виде, и ухо не слыша, и на серце человеку не возыде, еже уготова Богъ любящимъ Его •
А нам Бог адкрыў праз Духа Свайго, бо Дух усё дасьледуе, і глыбіні Божыя.
Нам же открил естъ Богъ Духомъ Своимъ • Духъ бо вся испытуеть, к тому и глубины Божия •
Бо хто з людзей ведае, што ў чалавеку, акрамя духа чалавечага, які ў ім? Гэтак і таго, што ў Бога, ніхто ня ведае, акрамя Духа Божага.
Кто убо весть от человекъ, яже суть во человеце? Толико духъ человечій иже ест в немъ • Такожъ и тая яже суть Божия никтоже весть, точию Духъ Божій •
А мы атрымалі ня духа сьвету, але Духа, Які ад Бога, каб ведаць, што падаравана нам ад Бога.
Мы пакъ не духъ мира приахом, но духъ иже от Бога • Да знаемъ яже суть от Бога дарованая намъ •
І гэта мы гаворым ня словамі, якім [нас] навучыла мудрасьць чалавечая, але [словамі], якім навучыў Дух Сьвяты, параўноўваючы духоўнае з духоўным.
О нихже и глаголемъ, не во навченіи человеческое премудрости словехъ, но во навченіи Духа Свята • Духовнымъ людем духовная подавающе •
А душэўны чалавек ня прыймае таго, што ад Духа Божага, бо гэта глупства для яго, і ня можа зразумець, бо пра гэта судзіцца духоўна.
Телесный убо человек не приемлет тых яже суть от Духа Божия • Юродство бо ему ест, и не можеть разумети того еже духовне разсужается •
А духоўны судзіць усё, сам жа ён нікім ня судзіцца.
Духовный пакъ разсужаеть вся, и сам ни от единого осуженъ бываеть •
Бо хто зразумеў розум Госпада, што будзе [нешта] даводзіць Яму? А мы маем розум Хрыстовы.
Кто убо разуме умъ Господень, или кто навчить и? Мы же умъ Христовъ имамы •
