1 да Карынфянаў 2 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І калі я прыходзіў да вас, браты, прыходзіў абвяшчаць вам сьведчаньне Божае не ў высока ўзьнёсласьці слова ці мудрасьці.
И азъ пришедый къ вамъ братия, не придохъ во высокоумне словеси, или премудрости • Возвещая вамъ сведетелство Божие •
Бо я пастанавіў сабе нічога іншага між вамі ня ведаць, апроч Ісуса Хрыста, і пры тым — укрыжаванага.
Ни судих же себе что ведети посреди васъ, толико Ісуса Христа, и Сего распята •
І быў я ў вас зьняможаны і ў страху і ў вялікім трымценьні.
И пребых у васъ в немощи, и въ страсе, и въ трепете мнозе •
І слова маё, і казань мая не ў пераканаўчых словах чалавечай мудрасьці, а ў выяўленьні Духа і сілы,
И слово мое, и проповедь моя бе, не во препирателных человеческия мудрости словех, но во явленіи духа и силы •
каб вера вашая была ня ў мудрасьці чалавечай, а ў сіле Божай.
Да вера ваша не во мудрости человечестей будет, но в силе Божией •
А мудрасьць мы прапаведуем сярод дасканалых, але мудрасьць ня веку гэтага і ня ўладцаў веку гэтага праходных,
Премудрость же глаголемъ во совершеных, и премудрость не века сего • Ни князей мира сего престающих •
а прапаведуем мудрасьць Божую, тайную, схаваную, якую Бог вызначыў спрадвеку на славу нашую,
Но глаголемъ Божію премудрость во тайне сокровенну, юже пронарече Богъ прежде векъ во славу нашу •
якое ніхто з уладцаў веку гэтага не спазнаў; бо, калі б спазналі, дык не ўкрыжавалі б Госпада славы.
Еяже князи века сего не разумели никтоже, аще бо были разумели, не быша Господа славе распяли •
А, як напісана: «ня бачыла таго вока і ня чула вуха, і ня ўзыходзіла тое ў сэрца чалавека, што тым Бог падрыхтаваў, хто любіць Яго».
Но якоже естъ писано: Іхъже око не виде, и ухо не слыша, и на серце человеку не возыде, еже уготова Богъ любящимъ Его •
А нам Бог адкрыў гэта Духам Сваім; бо Дух ва ўсё пранікае, і ў глыбіні Божыя.
Нам же открил естъ Богъ Духомъ Своимъ • Духъ бо вся испытуеть, к тому и глубины Божия •
Бо хто зь людзей ведае, што ў чалавеку, акрамя духу чалавечага, які жыве ў ім? Так і Божага ніхто ня ведае, акрамя Духа Божага.
Кто убо весть от человекъ, яже суть во человеце? Толико духъ человечій иже ест в немъ • Такожъ и тая яже суть Божия никтоже весть, точию Духъ Божій •
Але мы прынялі ня духа сьвету гэтага, а Духа ад Бога, каб ведаць дараванае нам ад Бога;
Мы пакъ не духъ мира приахом, но духъ иже от Бога • Да знаемъ яже суть от Бога дарованая намъ •
што і абвяшчаем не ад чалавечай мудрасьці вывучанымі словамі, а вывучанымі ад Духа Сьвятога, суадносячы духоўнае з духоўным.
О нихже и глаголемъ, не во навченіи человеческое премудрости словехъ, но во навченіи Духа Свята • Духовнымъ людем духовная подавающе •
Душэўны чалавек ня прымае таго, што ад Духа Божага, бо ён лічыць гэта юродзтвам; і ня можа разумець, бо пра гэта трэба разважаць духоўна.
Телесный убо человек не приемлет тых яже суть от Духа Божия • Юродство бо ему ест, и не можеть разумети того еже духовне разсужается •
А духоўны разважае пра ўсё, а пра яго разважыць ніхто ня можа.
Духовный пакъ разсужаеть вся, и сам ни от единого осуженъ бываеть •
Бо «хто спазнаў розум Гасподні, каб мог разважыць яго?» А мы маем розум Хрыстовы.
Кто убо разуме умъ Господень, или кто навчить и? Мы же умъ Христовъ имамы •
