1 да Карынфянаў 7 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А пра што пісалі мне, дык добра чалавеку не чапаць жанчыны.
О томъ пакъ еже писасте ми, сице отповедаю • Добро ест человеку жене не прилеплятися •
Але, каб унікнуць распусты, няхай кожны мае сваю жонку, і кожная жонка няхай мае свайго мужа.
Любодеания же деля единый каждый свою жену жа имать • И едина кажда жена своего мужа да имать •
Няхай муж аддае сваёй жонцы належную прыхільнасьць, гэтак сама і жонка мужу.
Жене мужъ должную любовь да воздасть • Такожъ и жена мужу •
Жонка ня мае ўлады над сваім целам, а муж; гэтак сама і муж ня мае ўлады над сваім целам, а жонка.
Жена своимъ теломъ не владееть, но мужъ • Такожде и мужъ своимъ теломъ не владееть, но жена •
Ня ўхіляйцеся адно ад аднаго, хіба што па згодзе, на час, каб быць у посьце і малітве, а потым зноў будзьце разам, каб не спакушаў вас сатана няўстрыманьнем вашым.
Не лишайте другъ друга, толико с довзволениемъ ко времени, да празнуете въ посте, и въ молитве • И паки вкупу собирайтеся • Да не искусить васъ сатана, для невоздржания вашего •
Урэшце, гэта сказана мною як дазвол, а ня як загад.
Сия же глаголю по совету, а не по повелению •
Бо хачу, каб усе людзі былі, як я; але кожны мае свой дар ад Бога, адзін — такі, другі — інакшы.
Хотелъ бых дабы вси человеци были, яко азъ • Но каждый свое дарование имать от Бога: единый тако, а иный инако •
А няшлюбным і ўдовам кажу: добра ім, калі застаюцца, як я;
Поведаю же неженатымъ, и вдовцемъ: добро имъ естъ аще пребудуть якоже и азъ •
але калі ня могуць устрымацца, няхай бяруць шлюб, бо лепей шлюбам пабрацца, чым распаляцца.
Естъ ли же не воздержатся, да понимають • Лепей бо ест женитися, нежели разжигатися •
А тым, што пабралі шлюб, ня я загадваю, а Гасподзь: жонцы не разводзіцца з мужам,
А оженивъшимся заповедаю • Не азъ, но Господь: жене от мужа не разлучатися,
а як разьвядзецца, хай застаецца незамужняя, альбо замірыцца з мужам сваім, — а муж няхай не пакідае жонкі сваёй.
пак ли же разлучится, да пребывает без мужа, или с мужемъ да смирится • И мужу жены не опущати •
А астатнім я кажу, а не Гасподзь: калі каторы брат мае жонку няверніцу, і яна згодная жыць зь ім, дык ён не павінен пакідаць яе;
Иным же азъ глаголю, не Господь: Аще который братъ имать жену неверну, и та призволить жити с нимъ да не опущаеть ея •
і жонка, якая мае мужа няверніка, і ён згодзен жыць зь ёю, не павінна пакідаць яго.
И жена естъ ли же имать мужа неверна • И той призволить жити с нею, да не опущаеть его •
Бо няверуючы муж асьвячаецца жонкаю (верніцай), і жонка няверуючая асьвячаецца мужам (вернікам); інакш дзеці вашыя былі б нячыстыя, а цяпер сьвятыя.
Святить бо ся мужъ неверный о жене верне • И святится жена неверна о мужи верне • Иначей убо чада ваша нечисти были бъ, а ныне святи суть •
Калі ж нявернік хоча разьвесьціся, хай разводзіцца; брат або сястра ў такім разе ня зьвязаныя; да міру заклікаў нас Гасподзь.
Пакъ ли же неверный восхощет отлучитися да отлучится • И не приневолится братъ или сестра въ таковых речахъ, в мире убо призва нас Господь Богъ •
Адкуль ты ведаеш, жонка, ці ня выратуеш мужа? Альбо ты, муж, адкуль ведаеш, ці ня выратуеш жонкі?
Что ты веси жено, аще мужа спасеши? Или что ты веси мужу аще жену спасеши?
Толькі кожны няхай робіць так, як Бог яму вызначыў, і кожны, як Гасподзь заклікаў; так я наказваю па ўсіх цэрквах.
Но точию каждому якоже Богъ раздели, и каждого якож призва Господь, тако да ходіть • И тако во всехъ церквах повелеваю •
Хто быў закліканы ў абразаньні, ня цурайся; і хто быў закліканы ў неабразаньні, не абрэзвайся.
Во обрезаніи кто призванъ бысть, да не отторгнется • В необрезаніи кто призван бысть да не обрезуется •
Абразаньне нішто і неабразаньне нішто, а ўсё — у выкананьні наказаў Божых.
Обрезание ничто ест • И необрезание ничтоже ест, но соблюдение заповедей Божиих •
Кожны няхай застаецца ў тым стане, у якім пакліканы.
Единый каждый во званіи в немже званъ бысть, в том да пребываеть •
Ці рабом ты пакліканы, ня турбуйся; але калі і можаш стацца вольным, дык лепшым скарыстайся.
Рабъ призванъ бысь да не дбаеши о томъ • Но аще можешъ свободенъ быти более делай •
Бо раб, пакліканы ў Госпадзе, ёсьць вольнік Гасподні; гэтак сама і пакліканы вольнік ёсьць раб Хрыстовы.
О Господе бо призваный рабъ, свободник Господень ест • Також и свободъ призваный къ Господу, рабъ Христовъ ест •
Вы куплены дарагою цаною; не рабецеся рабамі людзей.
Ценою куплени есте, не будите раби человекомъ •
У якім стане хто пакліканы, браты, у тым кожны няхай і застаецца перад Богам.
Каждый в немже призванъ ест братие в томъ да пребываеть предъ Богом •
Што да дзявоцтва, дык я ня маю наказу Гасподняга, а даю параду, як той, хто атрымаў ад Госпада міласьць быць Яму верным.
О девицах же приказания Господьня не имамъ, но советъ даю, яко помилованый от Господа да веренъ буду Ему •
Дзеля цяперашняй патрэбы лічу за лепшае, што добра чалавеку заставацца так.
Мню убо сее потребно быти за настоящую нужду • Яко добро ест человеку тако быти •
Ці зьвязаны ты з жонкаю? ня шукай разводу. Ці застаўся бяз жонкі? ня шукай жонкі.
Привязаеши ли ся жене, не ищи разрешения • Отрешаеши ли ся от жены, не ищи жъ жены •
Урэшце, калі і ажэнішся, ня згрэшыш; і калі дзяўчына выйдзе замуж, ня згрэшыць. Але такія зазнаюць цялеснага гора, а мне вас шкада.
Поимеш ли жену не согрешилъ еси • Пойдет ли девица за мужа не согрешила ест • Скорбь же плоти имети будуть таковіи, но азъ опущаю вам •
Я вам кажу, браты: час ужо кароткі, так што тыя, што маюць жонак, хай жывуць, як бы ня мелі,
Се же глаголю: братия время сокращено ест • Да имущие жены, яко не имущие будуть •
і тыя, што плачуць, як бы ня плакалі; і тыя, што радуюцца, як бы ня радаваліся: і тыя, што купляюць, як бы не набывалі;
И плачущеи, яко не плачуще • И радующиеся яко не радующеся • И купующе, яко не содержаще •
і тыя, што карыстаюцца сьветам гэтым, як бы не карысталіся; бо мінаецца вобраз сьвету гэтага.
И требующие мира сего якобы не требующе, преходить убо образъ мира сего •
А я хачу, каб вы ня мелі клопату. Нежанаты клапоціцца пра Гасподняе, як дагадзіць Госпаду;
Хощу же васъ бес печали быти, неоженивыся печется о Господьних,
а жанаты клапоціцца пра зямное, як дагадзіць жонцы. Ёсьць розьніца паміж замужняю і дзяўчынаю:
а оженивыйся печется о мирских како угодити жене • Разделны же суть сие жена и дева:
незамужняя клапоціцца пра Гасподняе, як дагадзіць Госпаду, каб быць сьвятою і целам і духам; а замужняя клапоціцца пра зямное, як дагадзіць мужу.
неотданая мужу печется о Господьнихъ, дабы была свята и теломъ и духом, а отданая печется о мирском, како угодити мужу •
Кажу гэта на вашую ж карысьць, не на тое, каб накласьці на вас путы, а каб вы годна і няспынна служылі Госпаду сур’ёзна.
Се же ко ползе вамъ самемъ глаголю: да не силу вамъ наложу, но ко почтивости васъ привожу, абы могли есте служити Господеви безмлъвно •
Калі ж хто і лічыць няпрыстойным для сваёй дзяўчыны тое, каб яна, будучы ў сталым веку, заставалася так, той хай робіць, як хоча, — ня згрэшыць; няхай такія выходзяць замуж.
Естъ ли же кто срамотно мнить быти девици своей дорослой летъ понятия, и хотящей за мужа, да отдасть ея, не согрешить в том •
Але хто непахісна цьвёрды ў сэрцы сваім і, ня змушаны патрэбаю, а маючы ўладу ў сваёй волі, рашыўся ў сэрцы сваім аберагчы сваю дзяўчыну, — той добра робіць.
Пак ли кто стоить твердо серцемъ, не имея нуждя, власть же имея воли ея • И то умыслилъ ест во серци своемъ, блюсти свою деву, добре чинить •
Таму той, хто выдае замуж сваю дзяўчыну, добра робіць; а хто не выдае, робіць лепш.
Прото вдавая девицу замуж добре творить • А не вдавая лучши творить •
Жонка зьвязана законам, пакуль жыве муж яе; калі ж муж яе памрэ, вольная выйсьці, за каго хоча, толькі ў Госпадзе.
Жена убо привязана ест закономъ къ мужу, донеле живъ мужъ ея, аще ли же умреть мужъ ея, свободна ест • И за кого хощеть можеть пойти, точию о Господе •
Але яна шчасьлівейшая, калі застанецца так па маёй парадзе; а думаю, і я маю Духа Божага.
Блаженейши же ест аще тако пребудеть, по моему совету • Мню бо ся и азъ Духъ Божій имеяй •
