1 да Карынфянаў 7 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А аб чым вы пісалі да мяне́, дык добра чалаве́ку не дакранацца да жанчыны,
О томъ пакъ еже писасте ми, сице отповедаю • Добро ест человеку жене не прилеплятися •
але, з увагі на блуд, кожны няхай мае сваю жонку, і кожная няхай мае свайго мужа.
Любодеания же деля единый каждый свою жену жа имать • И едина кажда жена своего мужа да имать •
Муж няхай аказвае жонцы нале́жную любасьць; падобна-ж і жонка мужу.
Жене мужъ должную любовь да воздасть • Такожъ и жена мужу •
Жонка ня ўладная над сваім це́лам, але муж; гэтак сама й муж ня ўладны над сваім це́лам, але жонка.
Жена своимъ теломъ не владееть, но мужъ • Такожде и мужъ своимъ теломъ не владееть, но жена •
Ня ўхіляйцеся адно ад аднаго, хіба па згодзе, на час, каб быць у пасьце́ і малітве, а потым ізноў будзьце разам, каб не спакушаў вас шатан праз няўстрыманасьць вашу.
Не лишайте другъ друга, толико с довзволениемъ ко времени, да празнуете въ посте, и въ молитве • И паки вкупу собирайтеся • Да не искусить васъ сатана, для невоздржания вашего •
Кажу-ж гэтае, як дазвол, а не як загад.
Сия же глаголю по совету, а не по повелению •
Бо хачу, каб усе́ людзі былі, як і я, але кожны ма́е свой дар ад Бога, адзін так, другі гэтак.
Хотелъ бых дабы вси человеци были, яко азъ • Но каждый свое дарование имать от Бога: единый тако, а иный инако •
Нежанатым жа і ўдовам кажу: добра ім, калі астапуцца, як я;
Поведаю же неженатымъ, и вдовцемъ: добро имъ естъ аще пребудуть якоже и азъ •
але, калі ня ўзьдзе́ржацца, няхай жэняцца: бо лепей ажаніцца, чым распаляцца.
Естъ ли же не воздержатся, да понимають • Лепей бо ест женитися, нежели разжигатися •
Тым жа, што пажаніліся, ня я запаве́дываю, але Госпад: жонцы — не разлучацца з мужам,
А оженивъшимся заповедаю • Не азъ, но Господь: жене от мужа не разлучатися,
калі-ж разлучыцца, то няхай астае́цца бяз мужа, ці пагодзіцца з мужам сваім; і мужу — не пакідаць жонкі.
пак ли же разлучится, да пребывает без мужа, или с мужемъ да смирится • И мужу жены не опущати •
Рэшце-ж кажу я, а ня Госпад: калі каторы брат ма́е жонку няве́руючую, і яна згаджаецца жыць з ім, то няхай ён не пакідаець яе́;
Иным же азъ глаголю, не Господь: Аще который братъ имать жену неверну, и та призволить жити с нимъ да не опущаеть ея •
і жонка, што ма́е няве́руючага мужа, і ён згаджаецца жыць з ёю, няхай не пакідаець яго;
И жена естъ ли же имать мужа неверна • И той призволить жити с нею, да не опущаеть его •
бо няве́руючы муж асьвянчаецца ў жонцы, і жонка няве́руючая асьвянчаецца ў мужу; інакш дзе́ці вашыя былі-б нячыстыя, а цяпе́р яны сьвятыя.
Святить бо ся мужъ неверный о жене верне • И святится жена неверна о мужи верне • Иначей убо чада ваша нечисти были бъ, а ныне святи суть •
Калі-ж няве́руючы хоча разлучыцца, няхай разлучаецца; брат ці сястра ў гэтакіх выпадках не прыняволіваецца, бо да згоды паклікаў нас Госпад.
Пакъ ли же неверный восхощет отлучитися да отлучится • И не приневолится братъ или сестра въ таковых речахъ, в мире убо призва нас Господь Богъ •
Чаму-ж бо ты ве́даеш, жонка, ці ня збавіш мужа? Або ты, муж, чаму ве́даеш, ці ня збавіш жонку?
Что ты веси жено, аще мужа спасеши? Или что ты веси мужу аще жену спасеши?
Толькі кожны няхай паступае так, як Бог яму празначыў, кожны, як Госпад паклікаў; і гэтак я загадваю па ўсіх цэрквах.
Но точию каждому якоже Богъ раздели, и каждого якож призва Господь, тако да ходіть • И тако во всехъ церквах повелеваю •
Пакліканы хто абрэзаным? Няхай не хаваецца. Пакліканы хто неабрэзаным? Не абрэзывайся.
Во обрезаніи кто призванъ бысть, да не отторгнется • В необрезаніи кто призван бысть да не обрезуется •
Абрэзаньне нішто і неабрэзаньне нішто, але выпаўне́ньне запаведзяў Божых.
Обрезание ничто ест • И необрезание ничтоже ест, но соблюдение заповедей Божиих •
Кожны няхай астае́цца ў тым прызваньні, у якім пакліканы.
Единый каждый во званіи в немже званъ бысть, в том да пребываеть •
Рабом ты пакліканы? Не клапоцься. Але, калі можаш стацца вольным, скарыстай з ле́пшага.
Рабъ призванъ бысь да не дбаеши о томъ • Но аще можешъ свободенъ быти более делай •
Бо раб, пакліканы ў Госпадзе, ёсьць вольны Госпада; гэтак сама і пакліканы вольным ёсьць раб Хрыстоў.
О Господе бо призваный рабъ, свободник Господень ест • Також и свободъ призваный къ Господу, рабъ Христовъ ест •
Вы куплены (дарагою) цаною: не рабе́цеся рабамі людзе́й.
Ценою куплени есте, не будите раби человекомъ •
У якім прызваньні хто пакліканы, браты, у тым кожны хай астае́цца перад Богам.
Каждый в немже призванъ ест братие в томъ да пребываеть предъ Богом •
Аб дзе́вах я ня маю загаду ад Госпада, але даю раду, як той, што атрымаў ад Госпада ласку быць яму ве́рным.
О девицах же приказания Господьня не имамъ, но советъ даю, яко помилованый от Господа да веренъ буду Ему •
Дык лічу за добрае дзеля цяпе́рашняе патрэбы, што добра чалаве́ку гэтак быць.
Мню убо сее потребно быти за настоящую нужду • Яко добро ест человеку тако быти •
Ты злучаны з жонкаю? Ня шукай разлукі. Ты вольны ад жаны? Ня шукай жонкі.
Привязаеши ли ся жене, не ищи разрешения • Отрешаеши ли ся от жены, не ищи жъ жены •
Калі-ж бы й ажаніўся, не саграшыў; і калі-б дзяўчына пайшла замуж, не саграшыла. Гэткія будуць ме́ць гора для це́ла; я-ж вас шкадую.
Поимеш ли жену не согрешилъ еси • Пойдет ли девица за мужа не согрешила ест • Скорбь же плоти имети будуть таковіи, но азъ опущаю вам •
Але кажу вам тое, браты, што час ужо малы: каб і тыя, што маюць жанок, былі, як ня маюць;
Се же глаголю: братия время сокращено ест • Да имущие жены, яко не имущие будуть •
і што плачуць, як ня плачучыя; і што радуюцца, як ня радыя; і што купляюць, як ня набываючыя;
И плачущеи, яко не плачуще • И радующиеся яко не радующеся • И купующе, яко не содержаще •
і карыстаючыяся гэтым сьве́там, як не карыстаючыяся; бо праходзіць абраз гэтага сьве́ту.
И требующие мира сего якобы не требующе, преходить убо образъ мира сего •
А я хачу, каб вы былі бесклапотнымі. Не́жанаты клапоціцца аб Гасподняе, як дагадзіць Госпаду,
Хощу же васъ бес печали быти, неоженивыся печется о Господьних,
а жанаты клапоціцца аб сьве́цкае, як дагадзіць жонцы.
а оженивыйся печется о мирских како угодити жене • Разделны же суть сие жена и дева:
Ёсьць розьніца між замужняй і незамужняй дзяўчынай: незамужняя клапоціцца аб Гасподняе, як дагадзіць Госпаду, каб быць сьвятою і це́лам і духам; замужняя клапоціцца аб сьве́цкае, як дагадзіць мужу.
неотданая мужу печется о Господьнихъ, дабы была свята и теломъ и духом, а отданая печется о мирском, како угодити мужу •
кажу гэтае для вашай жа карысьці, ня з тым, каб накінуць на вас путы, але каб вы прыстойна і няспынна служылі Госпаду, не азіраючыся.
Се же ко ползе вамъ самемъ глаголю: да не силу вамъ наложу, но ко почтивости васъ привожу, абы могли есте служити Господеви безмлъвно •
Калі-ж хто ўважае за няпрыстойнае для свае́ дзяўчыны, каб яна, перацьвіўшы так і асталася, — дык няхай робіць, як хоча: не саграшыць; няхай ідуць замуж.
Естъ ли же кто срамотно мнить быти девици своей дорослой летъ понятия, и хотящей за мужа, да отдасть ея, не согрешить в том •
Але, хто непарушна цьвёрды ў сэрцы сваім, і ня маючы над воляй свае́й, пастанавіў гэтак у сэрцы сваім, каб захаваць свае́ дзявоцтва, — той жа добра робіць.
Пак ли кто стоить твердо серцемъ, не имея нуждя, власть же имея воли ея • И то умыслилъ ест во серци своемъ, блюсти свою деву, добре чинить •
Дзеля гэтага, хто аддае́ замуж, добра робіць; а хто не́ аддае́, робіць ле́пей.
Прото вдавая девицу замуж добре творить • А не вдавая лучши творить •
Жонка зьвязана законам, дакуль жыве́ яе́ муж; калі-ж муж яе́ памрэ, вольна выйсьці, за каго хоча, толькі ў Госпадзе.
Жена убо привязана ест закономъ къ мужу, донеле живъ мужъ ея, аще ли же умреть мужъ ея, свободна ест • И за кого хощеть можеть пойти, точию о Господе •
Але яна шчасьліве́йша, калі астане́цца так, як я раджу; а я думаю, што і я ма́ю Духа Божага.
Блаженейши же ест аще тако пребудеть, по моему совету • Мню бо ся и азъ Духъ Божій имеяй •
