1 да Карынфянаў 8 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Аб жэртвах ідальскіх ве́даем, бо ўсе́ маем ве́ду. Але ве́да надзімае, а любоў будуе.
О речахъ пакъ идоложертвеных вемы, яко вси разумъ имамы • Разум же надымает, а любов созидаеть •
Хто думае, што ён не́шта ве́дае, той ніколі йшчэ нічога ня ве́даў, як трэба ве́даць;
Аще ли кто мнит себе ведати что, но не вже позналъ како подобаеть ему разумети •
але хто любіць Бога, таго Ён пазнае́.
Естъ ли же кто любит Бога, той познанъ ест от Него •
Аб спажываньні-ж ахвяр ідальскіх ве́даем, што ідал на сьве́це нішто, і што няма іншага Бога, апрача Аднаго.
О брашне убо идоложертовнемъ вемы, яко ничтоже ест идолъ на свете • И яко никтоже Богъ инъ, токмо единъ •
Бо, хаця і ёсьць гэтакзваныя богі, ці на не́бе, ці на зямлі, (бо-ж многа багоў і многа паноў), —
Ибо аще суть глаголеми бози, или на небеси, или на земли • Якожъ суть бози мнози, и господие мнози •
але ў нас адзін Бог Аце́ц, з якога ўсё, і мы для Яго; ды адзін Госпад Ісус Хрыстос, праз Якога ўсё, і мы праз Яго.
Но намъ един естъ Богъ Отець, из Негоже вся, и мы из Него • И единъ Господь Ісусъ Христосъ, Темже вся, и мы Темъ • И единъ Духъ Святъ, Имже всяческая •
Але не ў-ва ўсіх гэткая ве́да: некаторыя і дагэтуль з ідальскай сьвядомасьцяй, што ядуць, як жэртву ідалам, і сьве́дамасьць іх, як нядужая, апаганіваецца.
Не во всех же ест разумъ сей, нецие бо совесть имуще ижебы идолъ было что даже доселе яко идоложертовная ядять, и совесть их немощна сущи сквернится •
Ежа-ж не набліжае нас да Бога, бо ці ямо́, ня робімся лепшымі, ці не ямо, ня робімся горшымі.
Брашно же насъ не предпоставить Богови: ни бо аще емы, в чемъ избычествуемъ • Ниже аще не емы, чего лишаемся •
Глядзе́це-ж аднак, каб вашая ўлада ня ста́лася спакусай для слабых.
Блюдите же еда како роспущение сее ваше, будеть въ соблазнъ немощнымъ верою •
Бо, калі хто ўгле́дзіць, што ты, маючы ве́ду, за сталом у паганскай бажніцы, дык ці сьве́дамасьць яго, як слабога, ня збудуецца, каб е́сьці жэртвы ідальскія?
Аще бо кто узрить тебе имеющего разумъ во требещи идолстемъ седяща • Не совесть ли его немощна сущи, созиждется идоложертовная ясти?
І ад твае́й ве́ды загіне слабы брат, за якога паме́р Хрыстос.
И погибнеть немощный братъ во твоемъ разуме, егоже ради Христосъ умре •
А, грэшачы гэтак супраць братоў і б’ючы па сьве́дамасьці іх, якая нядужая, вы грашыцё супраць Хрыста.
А тако согрешающие во братию, и раняще совесть немощную их • Во Христа согрешають •
Дзеля гэтага, калі е́жа спакушае брата майго, ня буду е́сьці мяса даве́ку, каб не спакусіць брата майго.
Темже аще брашно брата моего соблажняет, не буду мяса ясти во веки, да брата моего не соблажню •
