1 да Карынфянаў 8 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Пра ідалаахвя́рнае ж нам вядома, бо ўсе мы маем веды. Але веды надзіма́юць, а любоў настаўля́е.
О речахъ пакъ идоложертвеных вемы, яко вси разумъ имамы • Разум же надымает, а любов созидаеть •
Хто думае, быццам ведае нешта, той яшчэ нічога не ведае так, як нале́жыць ведаць;
Аще ли кто мнит себе ведати что, но не вже позналъ како подобаеть ему разумети •
але хто лю́біць Бога, таму да́дзены веды ад Яго.
Естъ ли же кто любит Бога, той познанъ ест от Него •
Дык вось, наконт спажыва́ння ідалаахвя́рнага мы ведаем, што ідал у свеце — нішто, і што няма іншага Бога, акрамя Адзінага.
О брашне убо идоложертовнемъ вемы, яко ничтоже ест идолъ на свете • И яко никтоже Богъ инъ, токмо единъ •
Калі ж і ёсць так зва́ныя багí ці то на небе, ці на зямлі — бо шмат такіх багоў і шмат валадароў, —
Ибо аще суть глаголеми бози, или на небеси, или на земли • Якожъ суть бози мнози, и господие мнози •
але ў нас адзін Бог Айцец, ад Якога — ўсё, і мы — для Яго, і адзін Гасподзь Іісус Хрыстос, праз Якога — ўсё, і мы — праз Яго.
Но намъ един естъ Богъ Отець, из Негоже вся, и мы из Него • И единъ Господь Ісусъ Христосъ, Темже вся, и мы Темъ • И единъ Духъ Святъ, Имже всяческая •
Але не ва ўсіх такія веды: некаторыя і дагэтуль з сумле́ннем, якое прызнае́ ідалаў, ядуць нешта як ідалаахвярнае, і сумле́нне іх, будучы сла́бым, апаганьваецца.
Не во всех же ест разумъ сей, нецие бо совесть имуще ижебы идолъ было что даже доселе яко идоложертовная ядять, и совесть их немощна сущи сквернится •
Ежа не набліжа́е нас да Бога, бо і калі ядзім, то нічога не набыва́ем, і калі не ядзім, то нічога не стра́чваем.
Брашно же насъ не предпоставить Богови: ни бо аще емы, в чемъ избычествуемъ • Ниже аще не емы, чего лишаемся •
Але сцеражы́цеся, каб гэтая свабода ваша не стала спатыкне́ннем для сла́бых.
Блюдите же еда како роспущение сее ваше, будеть въ соблазнъ немощнымъ верою •
Бо калі нехта ўбачыць, што ты, маючы веды, сядзіш за сталом у ка́пішчы, то сумле́нне яго, як слабага, ці не схíліцца да таго, каб есці ідалаахвярнае?
Аще бо кто узрить тебе имеющего разумъ во требещи идолстемъ седяща • Не совесть ли его немощна сущи, созиждется идоложертовная ясти?
І загіне з-за тваіх ведаў сла́бы брат, за якога памёр Хрыстос.
И погибнеть немощный братъ во твоемъ разуме, егоже ради Христосъ умре •
А саграша́ючы так су́праць братоў і ра́нячы сла́бае сумленне іх, вы саграшаеце су́праць Хрыста.
А тако согрешающие во братию, и раняще совесть немощную их • Во Христа согрешають •
І таму, калі ежа спакуша́е брата майго, дык не буду есці мяса даве́ку, каб не спакусíць брата майго.
Темже аще брашно брата моего соблажняет, не буду мяса ясти во веки, да брата моего не соблажню •
