1 да Карынфянаў 5 разьдзел

 

 

Наогул, ходзяць чуткі пра блуд сярод вас, ды такі блуд, пра які не гавораць нават сярод язычнікаў: што нехта за жонку мае ба́цькаву жонку.

 

Отнудь, слышится в васъ любодеание, и таковое любодеание, яковожъ ни въ поганехъ именуеться • Иже един з васъ жену отца своего имееть •

А вы заганары́ліся, хоць лепш было б вам плакаць, каб вы́кінуты быў з вашага асяроддзя той, хто ўчыніў такое.

 

И вы разгордели есте, и того не лютуете • Да изъженется от среды васъ, соделавый дело сее •

Я ж, адсутны целам, але прысутны сярод вас духам, ужо вы́рашыў, як бы знахо́дзячыся з вамі, адносна таго, хто гэта ўчыніў,

 

Азъ убо отдаленъ от васъ теломъ, приближен же духомъ вже осудилъ • Яко бых с вами былъ: вделавшего сее,

каб на сходзе вашым у імя́ Госпада нашага Іісуса Хрыста, дзе і мой дух, сілаю Госпада нашага Іісуса Хрыста

 

собравшимся вамъ во имя Господа нашего Ісуса Христа, и с моимъ духомъ, и съ силою Господа нашего Ісуса Христа,

аддаць яго сатане на загубу плоці, каб дух яго быў спасёны ў дзень Госпада нашага Іісуса Хрыста.

 

предати таковаго сатане • Мучити плоть его, да духъ спасется во ден Господа нашего Ісуса •

Нядобра вам пахваля́цца. Хіба́ вы не ведаеце вы, што мала́я заква́ска ўсё цеста ква́сіць?

 

Недобра похвала ваша не весте ли яко малъ квасъ все вмешение квасить?

Дык ачы́сціцеся ад старой заква́скі, каб сталі вы новым цестам, таму што вы бясква́сныя, бо Пасха наша, Хрыстос, быў ахвярава́ны за нас.

 

Очистьте убо ветхый квасъ, да будете новое вмешение, якоже есте безквасни, ибо Пасха наша за насъ жренъ бысть Христосъ •

Таму давайце будзем святкава́ць не са старо́ю заква́скаю, не з заква́скаю зла і кава́рства, а з праснака́мі чысцінí і ісціны.

 

Сего деля да празнуемъ не во квасе ветсе, ни во квасе злости, и неправды • Но во безквасіи чистоты, и истинны •

Я пісаў вам у пасла́нні не мець адносін з блуднікамі,

 

Писахъ вамъ во посланіи, не примешатися любодейцамъ

але не ўвогуле з блуднікамі свету гэтага, або хціўцамі, або рабаўнікамі, або ідалапаклоннікамі, бо тады вам належала б выйсці са свету;

 

мира сего, и лихоімъцем, и хищником, и идолослужителем • Понеже должни есте от мира сего изыіти •

а пісаў я вам не мець адносін з тым, хто, называ́ючыся бра́там, застане́цца блудніком, або хціўцам, або ідалапаклоннікам, або ліхасловам, або п’яніцам, або рабаўніком; з такім нават не есці разам.

 

И ныне пишу к вамъ: не примешаітеся, аще ли же будет межи вами некій иже братъ именуется, блудникъ, или лихоимець, или идолослужитель, или ругатель, или пианица, или хыщникъ, с таковымъ ани ежте •

Бо нашто мне і знешніх судзíць? Хіба́ не тых, што сярод вас, вы су́дзіце?

 

Что убо ми ест до тых ониже суть чуждіи судити их? Не домашнихъ ли судите?

Знешніх жа су́дзіць Бог. Дык вы́кіньце ліхога з вашага асяроддзя.

 

Чуждихъ же Богъ да судить • Но вы изыймите толико злаго от васъ самихъ •