1 да Карынфянаў 9 разьдзел

 

 

Ці я не свабодны? Ці я не Апостал? Ці я не бачыў Езуса Хрыста, Пана нашага? Ці не мая вы справа ў Пану?

 

Ці я не свабодны? Ці я не Апостал? Ці я не ўбачыў Ісуса, нашага Госпада? Ці вы — не мая праца ў Госпадзе?

Калі для іншых я не Апостал, то для вас Апостал, бо пячатка майго апостальства — вы ў Пану.

 

Калі для іншых я не Апостал, то ўсё ж для вас я — Апостал: бо пячатка майго апостальства — вы ў Госпадзе.

Вось такі адказ мой тым, што судзяць мяне.

 

Вось маё апраўданне перад тымі, хто асуджае мяне.

Ці мы не маем права есці ды піць?

 

Ці мы не маем права есці і піць?

Ці не маем права мець спадарожніцаю сястру, жонку, як іншыя Апосталы і браты Пана, і Кефас?

 

Ці мы не маем права вадзіць з сабою сястру-жонку, як і астатнія Апосталы, і браты Гасподнія, і Кіфа?

Ці адзін я і Барнаба не маем права не працаваць?

 

Ці адзін я і Варнава не маем права не працаваць?

Хто калі-небудзь служыў у войску на свой кошт? Хто садзіць вінаграднік і не есць яго пладоў? Або хто пасвіць статак і не есць малака ад статку?

 

Хто калі-небудзь служыць воінам на свой кошт? Хто садзіць вінаграднік і не есць яго плод? Ці хто пасвіць статак і не п’е малака ад статка?

Ці я гавару гэта як чалавек? Хіба не кажа гэта і Закон?

 

Ці толькі па чалавечай развазе я гэта кажу? Ці не кажа гэтага і закон?

Бо ў Законе Майсея напісана: «Не завязвай пысы валу, што малоціць». Ці аб валах клапоціцца Бог?

 

Бо ў Маісеевым законе напісана: «Не закрывай рот валу, які малоціць». Ці пра валоў клапоціцца Бог?

Ці не дзеля нас увогуле кажа? Бо дзеля нас напісана, што араты павінен араць з надзеяй, а малацьбіт — з надзеяй на частку.

 

Ці не для нас увогуле Ён гэта кажа? Так, для нас гэта было напісана, бо хто арэ, павінен араць з надзеяй, і хто малоціць — з надзеяй мець сваю долю.

Калі мы пасеялі ў вас духоўнае дабро, ці вялікая рэч, калі пажнем у вас цялеснае?

 

Калі мы пасеялі ў вас духоўнае, ці вялікае гэта, калі мы пажнём ад вас цялеснае?

Калі іншыя маюць права над вамі, то мы тым больш? Аднак мы не скарысталі з гэтага права, але ўсё церпім, каб не ўчыніць якой перашкоды Хрыстоваму Евангеллю.

 

Калі іншыя маюць у вас удзел ва ўладзе, ці не тым больш мы? Але мы не пакарысталіся гэтаю ўладай, а ўсё пераносім, каб не было ад нас ніякай перашкоды дабравесцю Хрыстоваму.

Ці ж не ведаеце, што тыя, хто працуе пры святыні, жывяцца са святыні, а тыя, што служаць пры ахвярніку, маюць частку з ахвярніка?

 

Ці не ведаеце вы, што тыя, хто працуе пры святыні, ядуць тое, што са святыні, а тыя, хто слугуе пры ахвярніку, ад ахвярніка маюць долю?

Так і Пан загадаў тым, хто абвяшчае Евангелле, жыць з Евангелля.

 

Так і Госпад загадаў, каб тыя, хто абвяшчае дабравесце, жылі ад дабравесця.

Але я нічым з гэтага не карыстаўся. Напісаў жа гэта не для таго, каб так сталася для мяне, бо для мяне лепш памерці, чым… Гэтага майго гонару ніхто не знішчыць.

 

Але сам я не пакарыстаўся нічым з гэтага; і я напісаў гэта не для таго, каб так было са мною; бо лепш было б мне памерці, чым дазволіць, каб нехта пазбавіў мяне гэтай славы.

Калі я абвяшчаю Евангелле, то мне няма чым хваліцца, бо гэты абавязак ўскладзены на мяне. Гора мне, калі я не абвяшчаю Евангелля.

 

Бо калі я буду дабравесціць, то мне няма чым хваліцца, бо на мне ляжыць неабходнасць; бо бяда мне, калі я не буду дабравесціць.

Бо, калі раблю гэта з уласнай волі, атрымліваю ўзнагароду, а калі не з уласнай, то выконваю даручаны абавязак.

 

Бо калі я раблю гэта дабраахвотна, то маю ўзнагароду; калі не дабраахвотна, то выконваю толькі даручанае мне служэнне.

Якая ж мая ўзнагарода? Такая, каб, бескарысліва абвяшчаючы Евангелле, я не карыстаўся правам, дадзеным мне праз яго абвяшчэнне.

 

Дык якая мая ўзнагарода? Тая, што, абвяшчаючы без платы дабравесце [Хрыста], не карыстаюся правам, якое дае мне дабравесце.

Будучы свабодным ад усіх, я стаў нявольнікам усіх, каб здабыць яшчэ больш.

 

Бо хоць я вольны ад усіх, я зрабіўся нявольнікам усіх, каб тым больш іх прыдбаць;

Для юдэяў я стаў як юдэй, каб здабыць юдэяў. Для тых, хто падпарадкоўваецца Закону, я стаў як той, хто падпарадкоўваецца Закону (хоць сам не быў пад Законам), каб здабыць падпарадкаваных Закону.

 

і я стаў для іудзеяў як іудзей, каб прыдбаць іудзеяў; для тых, хто пад законам, як падзаконны — хоць сам я не пад законам, — каб прыдбаць тых, хто пад законам;

Хоць маю Закон Божы, але згодны з Законам Хрыста, я стаў для тых, хто не мае Закону, як той, хто не мае Закону, каб здабыць тых, хто не мае Закону.

 

для тых, хто без закону, быў як бы без закону, хоць я не без закону перад Богам, а пад законам Хрыстовым, — каб прыдбаць тых, хто без закону;

Для нядужых я стаў як нядужы, каб здабыць нядужых. Для ўсіх я стаў усім, каб уратаваць прынамсі некаторых.

 

для слабых я стаў слабым, каб прыдбаць слабых; для ўсіх я зрабіўся ўсім, каб выратаваць, чаго б ні каштавала, некаторых.

Раблю ж гэта дзеля Евангелля, каб стаць яго саўдзельнікам.

 

І я ўсё раблю для дабравесця, каб быць саўдзельнікам яго.

Ці не ведаеце, што на стадыёне бягуць усе бегуны, але ўзнагароду атрымлівае адзін? Дык бяжыце так, каб яе атрымаць.

 

Ці вы не ведаеце, што пры забегу бягуць усе, але адзін атрымлівае ўзнагароду? Так бяжыце, каб атрымаць.

Кожны спаборнік вытрымлівае ўсё: толькі тыя, каб атрымаць знішчальны вянок, а мы — незнішчальны.

 

І кожны спаборнік устрымліваецца ва ўсім: дык тыя, каб атрымаць вянок тленны, а мы — нятленны.

Таму я не бягу так, нібы бязмэтна, не змагаюся так, нібы б’ючы паветра;

 

Таму я бягу так — не як бы без яснай мэты; я б’юся, не як паветра б’ючы;

але я суровы да свайго цела і знявольваю яго, каб, прапаведуючы іншым, самому не аказацца няздатным.

 

а ўтаймоўваю сваё цела і занявольваю, каб, прапаведваючы іншым, самому не стацца нявартым.