1 да Карынфянаў 12 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Анатоля Клышкi
Аб духоўных справах, браты, не хачу пакінуць вас у няведанні.
А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.
Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то вялі вас да нямых ідалаў, быццам зняволеных.
Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.
Дзеля гэтага кажу вам, што ніхто пад уплывам Духа Божага не можа сказаць: «Праклён на Езуса!» І ніхто не можа сказаць: «Панам ёсць Езус», калі не будзе ў Духу Святым.
Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.
Розныя ёсць дары, але той самы Дух.
Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.
Розныя ёсць служэнні, але той самы Пан.
І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.
Розныя ёсць дзеянні, але той самы Бог, які робіць усё ва ўсіх.
І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.
Аднак кожнаму даецца праяўленне Духа на карысць.
Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.
Аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова пазнання паводле таго самага Духа;
Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;
іншаму — вера ў тым самым Духу; іншаму — дар аздараўлення ў тым жа Духу;
іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,
іншаму — моц чыніць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моваў.
а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.
А ўсё гэта здзяйсняе адзін і той жа Дух, які ўдзяляе кожнаму паасобку, як жадае.
Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.
Як цела адно, але мае многа членаў, якія, хоць іх шмат, складаюць адно цела, так і Хрыстус.
Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.
Бо ўсе мы ў адным Духу ахрышчаныя ў адно цела: ці то юдэі, ці то грэкі, ці то нявольнікі, ці то свабодныя, і ўсе напоўненыя адным Духам.
Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.
Цела — гэта не адзін член, але шмат.
Бо і цела — не адзін член, а многа.
Калі скажа нага: «Я не рука, таму не належу да цела», то ці ж яна не належыць да цела?
Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.
І калі скажа вуха: «Я не вока, таму не належу да цела», то ці ж яно не належыць да цела?
І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.
Калі ўсё цела — гэта вока, то дзе ж слых? Калі ўсё слых, то дзе нюх?
Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?
Цяпер жа Бог змясціў члены, кожны паасобку ў целе, як захацеў.
Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.
А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?
Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?
Цяпер жа членаў шмат, але цела адно.
Але цяпер многа членаў, а цела адно.
Таму не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна!», ці таксама галава — нагам: «Вы мне не патрэбныя!»
І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».
Але ж члены цела, якія здаюцца найслабейшымі, нашмат больш патрэбныя.
Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.
І тыя, якія лічам менш пачэснымі ў целе, мы больш ушаноўваем, і нашым непрыстойным мы надаём больш прыстойнасці,
А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,
бо нашым прыстойным гэтага не трэба. Але Бог сфармаваў цела, даючы слабейшым большую пашану,
а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,
каб не было падзелу ў целе, але каб усе члены рупіліся адзін аб адным.
каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.
Таму, калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі праслаўляецца адзін член, з ім радуюцца ўсе члены.
І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.
Вы ж — цела Хрыстовае, а паасобку — члены.
А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.
Адных Бог паставіў у Касцёле найперш апосталамі, другіх — прарокамі, трэціх — настаўнікамі, потым даў моц, потым — дары аздараўлення, дапамогі, кіравання, розныя мовы.
І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.
Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе цудатворцы?
Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?
Ці ўсе маюць дар аздараўлення? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?
Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?
Дбайце пра большыя дары, і я пакажу вам яшчэ лепшы шлях.
Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.