1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Ня хочу, браты, заняхаіць вас у нясьведамасьці аб духоўных дарах.

 

А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.

Вы-ж знаеце, што як былі паганамі, дык цягнула вас нясутрымна да немых бажкоў;

 

Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.

вось-жа ведайце: ніхто, прамаўляючы ў Духу Божым ня выскажа анатэмы (выкляцьця на Езуса; і толькі той, хто ёсьць пад уплывам Духа Святога кажа: «Усеспадар Езус».

 

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.

Дары ласкі — розныя, але Дух той самы;

 

Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.

і ёсьць рожніцы ў паслугаванні, а Усеспадар (Госпад) той самы;

 

І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.

ды ёсьць рожніцы і ў дзейнасьці, але Бог той самы, які дзее ўсё ў-ва ўсіх.

 

І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.

Кажнаму даецца выяўленне Духа на карысьць:

 

Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.

аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, другому слова веды водле тагож Духа;

 

Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;

іншаму вера ў тым-жа Духу, а йшчэ іншаму дар аздараўляння ў тым адзіным Духу;

 

іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,

аднаму дар цудадзейства, а другому прароцтва, іншаму распазнаванне духаў, іншаму языкаведзтва, або ўмеласьць тлумачэння моваў.

 

а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.

А ўсё гэта даконывае адзін і той самы Дух, самахоць надзяляючы кажнага паасобна.

 

Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

Так як цела ёсьць адно, а частак (чэлесаў) мае шмат і ўсе яны, хоць іх шмат, становяць адно цела — гэтак і Хрыстус.

 

Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.

Усе бо мы ахрышчаны адным Духам у вадно цела, ці-то Юдэйцы, ці Грэкі, нявольнікі ці вольныя, і ўсе адным Духам перапоены.

 

Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.

Бо і цела ня ёсьць адной часткай (чэлесам), але многімі.

 

Бо і цела — не адзін член, а многа.

Каліб так сказала нага: «Яж ня рука і таму да цела не належу», дык ціж праз гэта і не належыць?

 

Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.

І каліб вуха сказала: «Я ня вока, дык да цела не належу», дык няўжо праз гэта й не належыць?

 

І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.

Каліб усё цела было вокам, дык дзе слых? Або каліб усё было слых, дык дзеж тады нюх?

 

Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?

Алеж Бог разьмяркаваў чэлесы — кажнага зь іх — у целе, як Сам хацеў.

 

Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.

І каліб усё было адным чэлесам, дык дзе тады цела?

 

Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?

Цяпер-жа чэлесаў шмат, а цела адно.

 

Але цяпер многа членаў, а цела адно.

Ня можа сказаць вока руццэ: «Ты непатрэбная мне»; або галава — нагам: «Вы непатрэбныя мне».

 

І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».

Бо-ж часткі цела, што здаюцца слабейшымі, шмат патрабнейшыя,

 

Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

і якія ўважаем менш пачэснымі ў целе, тым-большай прыстойнасьцю ахоўваем тыя, што ўходзяць у нас за няпрыстойныя,

 

А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,

прыстойныя бо гэтага не патрабуюць: Бог так разьмяркаваў цела, што прыдаў больш увагі тым часткам, якім яе не хапала,

 

а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,

каб ня было разладу ў целе, але каб усе часткі аднолькава адна аб другой рупіліся.

 

каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.

І як цярпіць адна часьціна, цярпяць зь ёю ўсе часьціны, а калі услаўляецца адна частка, радуюцца зь ёю ўсе часткі.

 

І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.

Вы-ж — цела Хрыстуса, а паасобна — часьціны (чэлесы).

 

А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.

І адных паставіў Бог у Эклезіі: па-першае Апосталаў, па-другое Прарокаў, па-трэцяе Вучыцялёў: далей — сілы цудадзейныя, аздараўляльныя, дапаможныя, гаспадарныя, моваведныя.

 

І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.

А ціж усе Апосталамі? Ці ўсе Прарокамі? Ці ўсе Вучыцелямі?

 

Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?

Ці ўсе маюць дар цудадзейскі? Ці дар аздараўляння? Ці ўсе моваведамі? Ці ўсе тлумачамі?

 

Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Дабівайцеся вышэйшых дараў, а я пакажу вам шлях найвышэйшы.

 

Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.