1 да Карынфянаў 12 разьдзел

Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Анатоля Клышкi

 
 

Адносна ж духоўных [дароў], браты, не хачу, каб вы ня ведалі.
 
А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.

Вы ведаеце, што, калі былі вы паганамі, да ідалаў безгалосых скіроўваліся, быццам вялі вас.
 
Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.

Дзеля гэтага паведамляю вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.
 
Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.

Ёсьць адрозьненьні ў дарах, але Дух той самы;
 
Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.

і ёсьць адрозьненьні ў служэньнях, але Госпад той самы;
 
І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.

і ёсьць адрозьненьні ў дзеяньнях, але Бог той самы, Які ўсё ў-ва ўсіх робіць.
 
І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.

А кожнаму даецца выяўленьне Духа дзеля карысьці.
 
Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.

Бо аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, а другому — слова веданьня праз таго самага Духа;
 
Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;

а іншаму — вера ў тым самым Духу; а іншаму — дары аздараўленьня ў тым самым Духу;
 
іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,

іншаму — рабіць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаваньне духаў, іншаму — разнастайныя мовы, а іншаму — тлумачэньне моваў.
 
а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.

А ўсё гэтае робіць адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Ён хоча.
 
Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

Бо як цела адно, але мае шмат членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і шмат, ёсьць адно цела, гэтак і Хрыстос.
 
Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.

Бо мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці Юдэі, ці Грэкі, ці слугі, ці вольныя, і ўсе напоены адным Духам.
 
Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.

Бо і цела — гэта не адзін член, але шмат.
 
Бо і цела — не адзін член, а многа.

Калі скажа нага: «Як я не рука, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яна не ад цела?
 
Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.

І калі скажа вуха: «Як я ня вока, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яно не ад цела?
 
І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.

Калі ўсё цела — вока, дзе слых? Калі ўсё — слых, дзе нюх?
 
Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?

Але цяпер Бог разьмясьціў члены, кожны з іх асобна, у целе, як Сам хацеў.
 
Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.

А калі б усе былі адзін член, дзе цела?
 
Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?

Але цяпер членаў шмат, а цела адно.
 
Але цяпер многа членаў, а цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: «Я ня маю ў табе патрэбы», або таксама галава нагам: «Я ня маю ў вас патрэбы».
 
І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».

Але члены цела, якія лічацца слабейшымі, нашмат больш патрэбныя.
 
Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

І тыя, якія нам падаюцца менш пачэснымі ў целе, атачаем асаблівай пашанай, і нашыя непрыстойныя [члены] маюць асаблівую павагу.
 
А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,

А нашыя паважаныя [члены] ня маюць [такой] патрэбы. Але Бог спалучыў цела, даўшы тым, якія маюць недахопы, асаблівую пашану,
 
а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,

каб не было падзелу ў целе, але члены адзін пра аднаго клапаціліся.
 
каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.

І калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.
 
І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.

Вы ж — Цела Хрыстовае, а паасобна — члены.
 
А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; пасьля — [тых, хто мае] сілы, пасьля — дары аздараўленьня, дапамаганьня, гаспадараваньня, разнастайныя мовы.
 
І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.

Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?
 
Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?

Ці ўсе маюць дары аздараўленьня? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?
 
Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Рупцеся пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.
 
Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.