1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Адносна ж духоўных [дароў], браты, не хачу, каб вы ня ведалі.

 

Узглядам жа духоўных дароў, браты, не хачу, каб вы ня ведалі.

Вы ведаеце, што, калі былі вы паганамі, да ідалаў безгалосых скіроўваліся, быццам вялі вас.

 

Ведаеце, што, як вы былі пагане, дык хадзілі да бязмоўных балваноў, бы воджаныя.

Дзеля гэтага паведамляю вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

 

Затым азнаймую вам, што ніхто, Духам Божым гукаючы, ня скажа: «Праклён на Ісуса!» і ніхто ня можа сказаць: «Спадар Ісус», хіба Духам Сьвятым.

Ёсьць адрозьненьні ў дарах, але Дух той самы;

 

Дары ж розныя, але Дух тый самы;

і ёсьць адрозьненьні ў служэньнях, але Госпад той самы;

 

І службы розныя, а Спадар тый самы;

і ёсьць адрозьненьні ў дзеяньнях, але Бог той самы, Які ўсё ў-ва ўсіх робіць.

 

І дзеяньні розныя, а Бог тый самы, Каторы дзее ўсе ў вусіх.

А кожнаму даецца выяўленьне Духа дзеля карысьці.

 

Але кажнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:

Бо аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, а другому — слова веданьня праз таго самага Духа;

 

Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веды, тым жа Духам;

а іншаму — вера ў тым самым Духу; а іншаму — дары аздараўленьня ў тым самым Духу;

 

Іншаму вера, тым жа Духам; а іншаму дары ўздараўленьня, тым адным Духам;

іншаму — рабіць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаваньне духаў, іншаму — разнастайныя мовы, а іншаму — тлумачэньне моваў.

 

А іншаму чыненьне магутнасьцяў, іншаму прароцтвы, іншаму адрозьненьне духоў, іншаму розныя мовы, іншаму зьясьненьне моваў.

А ўсё гэтае робіць адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Ён хоча.

 

Але ўсе гэта дзее адзін а тый самы Дух, удзяляючы апрычона кажнаму, подле замеру свайго.

Бо як цела адно, але мае шмат членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і шмат, ёсьць адно цела, гэтак і Хрыстос.

 

Бо як цела адно, але мае шмат чаланоў, і ўсі чаланы адно цела, хоць шмат, але адно цела, — так і Хрыстос.

Бо мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці Юдэі, ці Грэкі, ці слугі, ці вольныя, і ўсе напоены адным Духам.

 

Бо запраўды адным Духам хрысьціліся ўсі мы ў вадно цела, ці то Жыды ці то Грэкі, ці то нявольнікі ці то вольнікі; і ўсім даны піць адзін Дух.

Бо і цела — гэта не адзін член, але шмат.

 

Бо запраўды цела не адзін чалон, але шмат.

Калі скажа нага: «Як я не рука, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яна не ад цела?

 

Калі нага скажа: «Я ня часьць цела, бо я ня рука», дык нягож яна затым ня часьць цела?

І калі скажа вуха: «Як я ня вока, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яно не ад цела?

 

І калі вуха скажа: «Я ня вока, дык я ня часьць цела», дык нягож яно затым ня часьць цела?

Калі ўсё цела — вока, дзе слых? Калі ўсё — слых, дзе нюх?

 

Калі ўсе цела вока, дык ідзе чутасьць? Калі ўсе чутасьць, дык ідзе нюх?

Але цяпер Бог разьмясьціў члены, кожны з іх асобна, у целе, як Сам хацеў.

 

Але Бог расклаў чаланы, кажны зь іх у целе, як Ён зычыў.

А калі б усе былі адзін член, дзе цела?

 

Калі б усі былі адзін чалон, дык ідзе цела?

Але цяпер членаў шмат, а цела адно.

 

Але цяпер чаланоў шмат, а цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: «Я ня маю ў табе патрэбы», або таксама галава нагам: «Я ня маю ў вас патрэбы».

 

Ня можа вока сказаць руццэ: «Ты імне непатрэбняя»; альбо таксама галава нагам: «Вы імне непатрэбныя».

Але члены цела, якія лічацца слабейшымі, нашмат больш патрэбныя.

 

Наадварот, чаланы цела, што здаюцца слабшыя, шмат патрабнейшыя.

І тыя, якія нам падаюцца менш пачэснымі ў целе, атачаем асаблівай пашанай, і нашыя непрыстойныя [члены] маюць асаблівую павагу.

 

А каторыя мы ўважаем за меней пачэсныя ў нашым целе, тыя акружаем большым збыткам, і нашы менш пачэсныя чаланы ў большым збытку прыгажосьць маюць;

А нашыя паважаныя [члены] ня маюць [такой] патрэбы. Але Бог спалучыў цела, даўшы тым, якія маюць недахопы, асаблівую пашану,

 

А нашы прыгожыя таго не патрабуюць. Але Бог так сумерна ўладзіў цела, даючы чэсьць у большым збытку патрабуючым сьці,

каб не было падзелу ў целе, але члены адзін пра аднаго клапаціліся.

 

Каб ня было падзелу ў целе, але каб чаланы мелі тую самую рупнасьць адзін праз аднаго.

І калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.

 

І калі адзін чалон церпе, усі чаланы церпяць ізь ім; і калі адзін чалон славіцца, усі чаланы цешацца зь ім.

Вы ж — Цела Хрыстовае, а паасобна — члены.

 

І вы — цела Хрыстова, а паасобку — чаланы.

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; пасьля — [тых, хто мае] сілы, пасьля — дары аздараўленьня, дапамаганьня, гаспадараваньня, разнастайныя мовы.

 

А іншых Бог пастанавіў у царкве, першае — апосталаў, другое — прарокаў, трэйцяе — вучыцеляў; адлі магутнасьці, тады дары ўздараўляньня, памогі, раджаньня, розныя мовы.

Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?

 

Ці ўсі апосталы? ці ўсі прарокі? ці ўсі вучыцелі? ці ўсі магутнасьці?

Ці ўсе маюць дары аздараўленьня? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсі маюць дары ўздараўленьня? ці ўсі гукаюць мовамі? ці ўсі зьясьняюць?

Рупцеся пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Але жадайце горача дароў большых; і яшчэ вышшыя дарогі пакажу вам.