1 да Карынфянаў 12 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Яна Станкевіча
Ня хочу, браты, заняхаіць вас у нясьведамасьці аб духоўных дарах.
Узглядам жа духоўных дароў, браты, не хачу, каб вы ня ведалі.
Вы-ж знаеце, што як былі паганамі, дык цягнула вас нясутрымна да немых бажкоў;
Ведаеце, што, як вы былі пагане, дык хадзілі да бязмоўных балваноў, бы воджаныя.
вось-жа ведайце: ніхто, прамаўляючы ў Духу Божым ня выскажа анатэмы (выкляцьця на Езуса; і толькі той, хто ёсьць пад уплывам Духа Святога кажа: «Усеспадар Езус».
Затым азнаймую вам, што ніхто, Духам Божым гукаючы, ня скажа: «Праклён на Ісуса!» і ніхто ня можа сказаць: «Спадар Ісус», хіба Духам Сьвятым.
Дары ласкі — розныя, але Дух той самы;
Дары ж розныя, але Дух тый самы;
і ёсьць рожніцы ў паслугаванні, а Усеспадар (Госпад) той самы;
І службы розныя, а Спадар тый самы;
ды ёсьць рожніцы і ў дзейнасьці, але Бог той самы, які дзее ўсё ў-ва ўсіх.
І дзеяньні розныя, а Бог тый самы, Каторы дзее ўсе ў вусіх.
Кажнаму даецца выяўленне Духа на карысьць:
Але кажнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:
аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, другому слова веды водле тагож Духа;
Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веды, тым жа Духам;
іншаму вера ў тым-жа Духу, а йшчэ іншаму дар аздараўляння ў тым адзіным Духу;
Іншаму вера, тым жа Духам; а іншаму дары ўздараўленьня, тым адным Духам;
аднаму дар цудадзейства, а другому прароцтва, іншаму распазнаванне духаў, іншаму языкаведзтва, або ўмеласьць тлумачэння моваў.
А іншаму чыненьне магутнасьцяў, іншаму прароцтвы, іншаму адрозьненьне духоў, іншаму розныя мовы, іншаму зьясьненьне моваў.
А ўсё гэта даконывае адзін і той самы Дух, самахоць надзяляючы кажнага паасобна.
Але ўсе гэта дзее адзін а тый самы Дух, удзяляючы апрычона кажнаму, подле замеру свайго.
Так як цела ёсьць адно, а частак (чэлесаў) мае шмат і ўсе яны, хоць іх шмат, становяць адно цела — гэтак і Хрыстус.
Бо як цела адно, але мае шмат чаланоў, і ўсі чаланы адно цела, хоць шмат, але адно цела, — так і Хрыстос.
Усе бо мы ахрышчаны адным Духам у вадно цела, ці-то Юдэйцы, ці Грэкі, нявольнікі ці вольныя, і ўсе адным Духам перапоены.
Бо запраўды адным Духам хрысьціліся ўсі мы ў вадно цела, ці то Жыды ці то Грэкі, ці то нявольнікі ці то вольнікі; і ўсім даны піць адзін Дух.
Бо і цела ня ёсьць адной часткай (чэлесам), але многімі.
Бо запраўды цела не адзін чалон, але шмат.
Каліб так сказала нага: «Яж ня рука і таму да цела не належу», дык ціж праз гэта і не належыць?
Калі нага скажа: «Я ня часьць цела, бо я ня рука», дык нягож яна затым ня часьць цела?
І каліб вуха сказала: «Я ня вока, дык да цела не належу», дык няўжо праз гэта й не належыць?
І калі вуха скажа: «Я ня вока, дык я ня часьць цела», дык нягож яно затым ня часьць цела?
Каліб усё цела было вокам, дык дзе слых? Або каліб усё было слых, дык дзеж тады нюх?
Калі ўсе цела вока, дык ідзе чутасьць? Калі ўсе чутасьць, дык ідзе нюх?
Алеж Бог разьмяркаваў чэлесы — кажнага зь іх — у целе, як Сам хацеў.
Але Бог расклаў чаланы, кажны зь іх у целе, як Ён зычыў.
І каліб усё было адным чэлесам, дык дзе тады цела?
Калі б усі былі адзін чалон, дык ідзе цела?
Цяпер-жа чэлесаў шмат, а цела адно.
Але цяпер чаланоў шмат, а цела адно.
Ня можа сказаць вока руццэ: «Ты непатрэбная мне»; або галава — нагам: «Вы непатрэбныя мне».
Ня можа вока сказаць руццэ: «Ты імне непатрэбняя»; альбо таксама галава нагам: «Вы імне непатрэбныя».
Бо-ж часткі цела, што здаюцца слабейшымі, шмат патрабнейшыя,
Наадварот, чаланы цела, што здаюцца слабшыя, шмат патрабнейшыя.
і якія ўважаем менш пачэснымі ў целе, тым-большай прыстойнасьцю ахоўваем тыя, што ўходзяць у нас за няпрыстойныя,
А каторыя мы ўважаем за меней пачэсныя ў нашым целе, тыя акружаем большым збыткам, і нашы менш пачэсныя чаланы ў большым збытку прыгажосьць маюць;
прыстойныя бо гэтага не патрабуюць: Бог так разьмяркаваў цела, што прыдаў больш увагі тым часткам, якім яе не хапала,
А нашы прыгожыя таго не патрабуюць. Але Бог так сумерна ўладзіў цела, даючы чэсьць у большым збытку патрабуючым сьці,
каб ня было разладу ў целе, але каб усе часткі аднолькава адна аб другой рупіліся.
Каб ня было падзелу ў целе, але каб чаланы мелі тую самую рупнасьць адзін праз аднаго.
І як цярпіць адна часьціна, цярпяць зь ёю ўсе часьціны, а калі услаўляецца адна частка, радуюцца зь ёю ўсе часткі.
І калі адзін чалон церпе, усі чаланы церпяць ізь ім; і калі адзін чалон славіцца, усі чаланы цешацца зь ім.
Вы-ж — цела Хрыстуса, а паасобна — часьціны (чэлесы).
І вы — цела Хрыстова, а паасобку — чаланы.
І адных паставіў Бог у Эклезіі: па-першае Апосталаў, па-другое Прарокаў, па-трэцяе Вучыцялёў: далей — сілы цудадзейныя, аздараўляльныя, дапаможныя, гаспадарныя, моваведныя.
А іншых Бог пастанавіў у царкве, першае — апосталаў, другое — прарокаў, трэйцяе — вучыцеляў; адлі магутнасьці, тады дары ўздараўляньня, памогі, раджаньня, розныя мовы.
А ціж усе Апосталамі? Ці ўсе Прарокамі? Ці ўсе Вучыцелямі?
Ці ўсі апосталы? ці ўсі прарокі? ці ўсі вучыцелі? ці ўсі магутнасьці?
Ці ўсе маюць дар цудадзейскі? Ці дар аздараўляння? Ці ўсе моваведамі? Ці ўсе тлумачамі?
Ці ўсі маюць дары ўздараўленьня? ці ўсі гукаюць мовамі? ці ўсі зьясьняюць?
Дабівайцеся вышэйшых дараў, а я пакажу вам шлях найвышэйшы.
Але жадайце горача дароў большых; і яшчэ вышшыя дарогі пакажу вам.
