Да Філімона 1 разьдзел
Пасланьне да Філімона
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Яна Станкевіча
Павал, вязень Езуса Хрыстуса і брат Тыматэй — Філемону любаму і супрацоўніку нашаму,
Паўла, вязень Хрыста Ісуса, а Цімох брат, Хілімону любоваму й супрацаўню нашаму
ды сястры Аппіі й Архіппу субарацьбіту з цэлай грамадкай тваей дамовай набожні.
А сястры Апфе а Архіпу, сябру-жаўнеру нашаму, а царкве, што ў доме ягоным:
Ласка вам і супакой ад Бога Айца нашага ды Усеспадара Езуса Хрыстуса.
Ласка вам а супакой ад Бога, Айца нашага, а Спадара Ісуса Хыста.
Дзякую Богу майму, заўсёды цябе спамінаючы ў малітвах маіх,
Дзякую Богу свайму, заўсёды мянуючы цябе ў малітвах сваіх,
чуючы аб тваей любасьці й веры, якую маеш да Езуса Збаўцы ды ўсіх сьвятых.
Чуючы празь міласьць а веру тваю, каторую маеш да Спадара Ісуса і да ўсіх сьвятых,
Дзеянне веры твае стаецца яўным пры сьцьвярджанні ўсякага дабра, што даконываецца сярод вас у Хрыстусе Езусе.
Каб учасьце твае ў веры папрыяла ў супоўным пазнаньню кажнага добрага, каторае ёсьць у нас узглядам Хрыста.
Вялікую бо меў радасьць і ўцеху з твае, браце, міласьці, праз цябеж мелі падтрымку сэрцы сьвятых.
Бо мы маем вялікую радасьць а пацеху зь міласьці твае, бо табою, браце, пасілена сэрца сьвятых.
Таму-то, хоць і меўбы ад Хрыстуса поўнаўладнасьць прыказваць табе ў выпадку патрэбы,
Затым, маючы вялікую ў Хрысту адвагу расказаваць табе, што належыцца,
прашу цябе лепш палюбоўна — я стары чалавек Павал, а цяпер ось і вязень для Езуса Хрыстуса —
Зь міласьці я валей дужа прашу, будучы такі, як Паўла, стары, а цяпер і вязень Ісуса Хрыста;
прашу ў справе майго сына Анісіма якому стаўся айцом у вязьніцы.
Дужа прашу цябе за дзяцё мае Анісіма, каторага я радзіў у зялезах сваіх.
Калісь ня меў ты зь яго карысьці, а цяпер прыгодны табе й мне.
(Ён быў калісь бескарысны табе, але цяпер карысны табе й імне),
Адсылаю табе яго, прыймі яго, як маё сэрца.
Каторага я паслаў назад да цябе, ты ж прыймі яго, як мае сэрца.
Хацеў я затрымаць яго пры сабе, каб заміж табе, служыў мне ў кайданох за Эванэлію,
Я зычыў дзяржаць яго пры сабе, каб ён мог замест цябе паслужыць імне ў зялезах дзеля Дабравесьці;
але без твайго дазволу не хацеў гэтага рабіць, каб твая дабрадзейнасьць ня была моў з прымусу, але з вольнае волі.
Але бяз згоды твае нічога не хацеў рабіць, каб добры ўчынак твой быў ня высілены, а самахво-тны.
Бо мо дзеля таго на нейкі час адыйшоў ад цябе, каб табе прыняць яго назаўсёды,
Бо можа дзеля тога ён адхінуўся на час, каб ты меў яго супоўна на векі,
не як слугу ўжо, а вышэй за слугу: як мілага брата, асабліва для мяне, а тымбольш для цябе, як водле цела, так і ў Госпадзе.
Ужо не як нявольніка, але вышэй за нявольніка, любовага брата, асабліва імне, і пагатове табе, і подле цела, і ў Спадару.
Дык, калі маеш мяне за прыяцеля, прыймі яго, як мяне.
Дык, калі ты маеш мяне за сябру, прыймі яго, як мяне.
А калі ён спрычыніў якую шкоду табе або што вінаваты, залічы гэта мне.
Але калі ён цябе ўкрыўдзіў у чым або што вінен, лічы гэта зь мяне.
Я, Павал, пішу гэта маёю рукою: што табе гэта адплачу, а ўжэ й казаць ня хочу аб тым, што ты сам сябе мне вінаваты.
Я, Паўла, напісаў собскаю рукою сваёй: я заплачу; не кажу табе, што ты запраўды сябе самога імне вінен.
Так, браце, дайжа мне скарыстаць ад цябе; заспакой мне сэрца ў Богу Усеспадару.
Але, браце, я хацеў бы мець карысьць ізь цябе ў Спадару, пасілі сэрца мае ў Хрысту.
Пішу табе гэта, спадзяючыся на тваю паслухмянасьць і ведаючы, што ты зробіш болей, чым прашу.
Будучы пэўны паслухменства твайго, я напісаў табе, ведаючы, што ты зробіш і болей, чымся я кажу.
Падрыхтуй мне разам і гасподу ў сябе, бо спадзяюся, што дзякуючы вашым малітвам, буду вам падараваны.
Але заразом прыгатуй імне гасподу, бо я спадзяюся, што пераз малітвы вашы буду вам даны.
Вітае цябе Эпафрас супольны вязень зы мною ў Хрыстусе Езусе,
Здаровае цябе Епафра, сувязень мой у Хрысту Ісусу,
і Марак, Арыстарх, Дэмас і Лукаш памачнікі мае.
Марка, Арыстарх, Дзімас, Лука, супрацаўні мае.
Ласка Усеспадара Езуса Хрыстуса (хай будзе) з духам вашым. Амэн.
Ласка Спадара нашага Ісуса Хрыста будзь із духам тваім.
