Да Філімона 1 разьдзел
Пасланьне да Філімона
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Яна Станкевіча
Паўла, вязень Ісуса Хрыста, і Цімахве́й, брат, — Філімону, нашаму ўмілаванаму і супрацоўніку,
Паўла, вязень Хрыста Ісуса, а Цімох брат, Хілімону любоваму й супрацаўню нашаму
і Анфіі, умілаванай, і Архіпу, таварышу нашаму ў барацьбе́, і дамовай царкве́ твае́й:
А сястры Апфе а Архіпу, сябру-жаўнеру нашаму, а царкве, што ў доме ягоным:
Ласка вам і мір ад Бога Айца нашага і Госпада Ісуса Хрыста.
Ласка вам а супакой ад Бога, Айца нашага, а Спадара Ісуса Хыста.
Дзякую Богу майму, заўсёды ўспамінаючы аб табе́ ў малітвах маіх,
Дзякую Богу свайму, заўсёды мянуючы цябе ў малітвах сваіх,
чуючы аб любві твае́й і ве́ры, якую маеш да Госпада Ісуса і да ўсіх сьвятых,
Чуючы празь міласьць а веру тваю, каторую маеш да Спадара Ісуса і да ўсіх сьвятых,
каб супольнасьць ве́ры твае́й аказалася чыннай у пазнаньні ўсякага дабра, якое ў вас у Хрысьце́ Ісусе.
Каб учасьце твае ў веры папрыяла ў супоўным пазнаньню кажнага добрага, каторае ёсьць у нас узглядам Хрыста.
Бо вялікую ма́ем радасьць і паце́ху ў любві твае́й, бо табою, браце, супакоены сэрцы сьвятых.
Бо мы маем вялікую радасьць а пацеху зь міласьці твае, бо табою, браце, пасілена сэрца сьвятых.
Дзеля гэтага, маючы вялікую ў Хрысьце адвагу прыказваць табе́, што трэба,
Затым, маючы вялікую ў Хрысту адвагу расказаваць табе, што належыцца,
праз любоў ле́пей прашу я, як гэты Паўла стары, цяпе́р-жа вязень Ісуса Хрыста.
Зь міласьці я валей дужа прашу, будучы такі, як Паўла, стары, а цяпер і вязень Ісуса Хрыста;
Прашу цябе́ за сына майго Анісіма, якога я спарадзіў у путах маіх,
Дужа прашу цябе за дзяцё мае Анісіма, каторага я радзіў у зялезах сваіх.
што быў калісь бескарысны для цябе́, а цяпе́р карысны табе́ і мне́, якога я адаслаў,
(Ён быў калісь бескарысны табе, але цяпер карысны табе й імне),
ты-ж яго, як маё сэрца, прымі.
Каторага я паслаў назад да цябе, ты ж прыймі яго, як мае сэрца.
Хаце́ў я яго пры сабе́ трымаць, каб ён заме́ст цябе́ паслужыў мне́ ў путах за Эвангельле,
Я зычыў дзяржаць яго пры сабе, каб ён мог замест цябе паслужыць імне ў зялезах дзеля Дабравесьці;
але без твае́ згоды нічога не хаце́ў зрабіць, каб дабро твае́ ня з прынукі было, а з добрае волі.
Але бяз згоды твае нічога не хацеў рабіць, каб добры ўчынак твой быў ня высілены, а самахво-тны.
Бо можа ён дзеля таго на час адлучыўся, каб табе́ прыняць яго назаўсёды,
Бо можа дзеля тога ён адхінуўся на час, каб ты меў яго супоўна на векі,
ужо не як слугу, але вышэй за слугу, як брата ўмілаванага, асабліва для мяне́, а тым бале́й для цябе́ — і па це́лу, і ў Госпадзе.
Ужо не як нявольніка, але вышэй за нявольніка, любовага брата, асабліва імне, і пагатове табе, і подле цела, і ў Спадару.
Дык, калі маеш мяне́ за супольніка, прымі яго, як мяне́.
Дык, калі ты маеш мяне за сябру, прыймі яго, як мяне.
Калі-ж ён чым скрыўдзіў цябе́, або вінен, лічы гэтае на мне́.
Але калі ён цябе ўкрыўдзіў у чым або што вінен, лічы гэта зь мяне.
Я, Паўла, напісаў мае́ю рукою: я аддам; каб не казаць табе́, што ты і самым сабою мне́ вінны.
Я, Паўла, напісаў собскаю рукою сваёй: я заплачу; не кажу табе, што ты запраўды сябе самога імне вінен.
Гэтак, браце, дай мне́ скарыстацца ад цябе́ ў Госпадзе; супакой мне́ сэрца ў Госпадзе.
Але, браце, я хацеў бы мець карысьць ізь цябе ў Спадару, пасілі сэрца мае ў Хрысту.
Спадзяючыся на паслухмянасьць тваю, я напісаў да цябе́, ве́даючы, што ты зро́біш і бале́й, чым кажу.
Будучы пэўны паслухменства твайго, я напісаў табе, ведаючы, што ты зробіш і болей, чымся я кажу.
А разам прыгатуй для мяне́ і гаспо́ду; бо спадзяюся, што малітвамі вашымі буду вам падараваны.
Але заразом прыгатуй імне гасподу, бо я спадзяюся, што пераз малітвы вашы буду вам даны.
Вітае цябе́ Эпафрас, вязень разам са мною дзеля Хрыста Ісуса,
Здаровае цябе Епафра, сувязень мой у Хрысту Ісусу,
Марка, Арыстарх, Дымас, Лука, супрацоўнікі маі.
Марка, Арыстарх, Дзімас, Лука, супрацаўні мае.
Ласка Госпада нашага Ісуса Хрыста з духам вашым. Амін.
Ласка Спадара нашага Ісуса Хрыста будзь із духам тваім.
