3 Яна 1 разьдзел

 

 

Старшы — дарагому Гаю, каторага папраўдзе люблю.

 

Старшы — любоваму Ґаю, каторага я люблю запраўды.

Наймілейшы! Малюся, каб табе здаровілася ды шчасьціла ва ўсім, як шчасьціць душы тваёй.

 

Умілаваны! зычу, каб у вусім ты добра меўся і здаровы быў, таксама як душа твая добра маецца.

Я вельмі быў рад, калі прыйшлі браты й засьветчылі тваю вернасьць, як ты ходзіш у праўдзе.

 

Бо я вельма ўсьцешыўся, як прышлі браты й пасьветчылі праўду тваю, як ты жывеш у праўдзе.

Для мяне няма большай радасьці, як пачуць, што дзеці мае жыцвуць у праўдзе.

 

Імне няма большае радасьці, як чуць, што дзеці мае жывуць у праўдзе.

Верна паступаеш, мілы мой, што робіш для братоў і-то падарожных,

 

Умілаваны! верна робіш тым, што чыніш братом і падарожным,

якія аб тваёй любасьці засьветчылі перад Эклезіяй; ты добра зробіш, калі адправіш іх як трэба, па-Божаму;

 

Каторыя сьветчаць перад царквою празь міласьць тваю. Ты добра зробіш, калі адпусьціш іх, як годна ў Богу,

ў імя бо Ягона яны пайшлі, ня прыймаючы нічога ад паганаў.

 

Бо дзеля Імені Ягонага яны пайшлі, ня ўзяўшы нічога ад паган.

Мы тады павінны гэткіх прыймаць, каб стацца суудзейнікамі праўды.

 

Дык мы маем гасьцінна прыймаць таковых, каб быць супрацаўнямі праўды.

Я пісаў Эклезіі, але Дыотрэф, што любіць старшыняваць між імі, ня прыймае нас.

 

Я пісаў штось царкве, але Дыётрэф, каторы любе быць першым у іх, ня прыймае нас.

Таму вось, як калісь прыеду, дык дам яму напамін за учынкі, якія робіць ён, ачарняючы нас благімі славамі; ды якбы шчэ не здавольваючыся гэтым, і сам ня прыймае братвы, і забараняе жадаючым прыймаць ды адстараняе ад Эклезіі.

 

Затым, калі я прыйду, я прыпомню ўчынкі ягоныя, каторыя ён чыне, гукаючы на нас благія словы, і, ня маючы гэтага досыць, і сам ня прыймае братоў, і тых, што хацелі б, узьдзержуе й выганяе з царквы.

Найдаражэйшы! Не патурай благому, але таму, што ёсьць добрае. Хто дабро творыць, той з Бога ёсьць; ліхадзей-жа ня відзеў Бога.

 

Умілаваны! не пераймай благога, але добрае. Хто робе дабро, тый з Бога; хто робе ліха, тый ня бачыў Бога.

Змітру даюць пасьветчанне ўсе, навет і сама праўда, ды й мы такжа сьветчым, а тыж ведаеш — пасьветчанне нашае праўдзівае.

 

Празь Зьмітру пасьветчана ўсімі і самою праўдаю; сьветчым таксама й мы, і вы ведаеце, што сьветчаньне наша праўдзіва.

Шмат я меў табе пісаць, але ня хочу пяром і чарнілам;

 

Шмат я меў пісаць, але не хачу пісаць да цябе чэрняю й пяром,

бо спадзяюся, што хутка ўбачымся і з вусн у вусны пагутарым.

 

А спадзяюся ўборзьдзе бачыць цябе, і будзем мужаваць вуснамі да вуснаў.

Спакой табе! Здаровяць цябе сябры. Паздароў паіменна прыяцелеў.

 

Супакой табе; паздаровай прыяцеляў, паздаровай прыяцеляў наймя.