1 да Карынфянаў 12 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Яна Станкевіча
Аб духоўных справах, браты, не хачу пакінуць вас у няведанні.
Узглядам жа духоўных дароў, браты, не хачу, каб вы ня ведалі.
Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то вялі вас да нямых ідалаў, быццам зняволеных.
Ведаеце, што, як вы былі пагане, дык хадзілі да бязмоўных балваноў, бы воджаныя.
Дзеля гэтага кажу вам, што ніхто пад уплывам Духа Божага не можа сказаць: «Праклён на Езуса!» І ніхто не можа сказаць: «Панам ёсць Езус», калі не будзе ў Духу Святым.
Затым азнаймую вам, што ніхто, Духам Божым гукаючы, ня скажа: «Праклён на Ісуса!» і ніхто ня можа сказаць: «Спадар Ісус», хіба Духам Сьвятым.
Розныя ёсць дары, але той самы Дух.
Дары ж розныя, але Дух тый самы;
Розныя ёсць служэнні, але той самы Пан.
І службы розныя, а Спадар тый самы;
Розныя ёсць дзеянні, але той самы Бог, які робіць усё ва ўсіх.
І дзеяньні розныя, а Бог тый самы, Каторы дзее ўсе ў вусіх.
Аднак кожнаму даецца праяўленне Духа на карысць.
Але кажнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:
Аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова пазнання паводле таго самага Духа;
Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веды, тым жа Духам;
іншаму — вера ў тым самым Духу; іншаму — дар аздараўлення ў тым жа Духу;
Іншаму вера, тым жа Духам; а іншаму дары ўздараўленьня, тым адным Духам;
іншаму — моц чыніць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моваў.
А іншаму чыненьне магутнасьцяў, іншаму прароцтвы, іншаму адрозьненьне духоў, іншаму розныя мовы, іншаму зьясьненьне моваў.
А ўсё гэта здзяйсняе адзін і той жа Дух, які ўдзяляе кожнаму паасобку, як жадае.
Але ўсе гэта дзее адзін а тый самы Дух, удзяляючы апрычона кажнаму, подле замеру свайго.
Як цела адно, але мае многа членаў, якія, хоць іх шмат, складаюць адно цела, так і Хрыстус.
Бо як цела адно, але мае шмат чаланоў, і ўсі чаланы адно цела, хоць шмат, але адно цела, — так і Хрыстос.
Бо ўсе мы ў адным Духу ахрышчаныя ў адно цела: ці то юдэі, ці то грэкі, ці то нявольнікі, ці то свабодныя, і ўсе напоўненыя адным Духам.
Бо запраўды адным Духам хрысьціліся ўсі мы ў вадно цела, ці то Жыды ці то Грэкі, ці то нявольнікі ці то вольнікі; і ўсім даны піць адзін Дух.
Цела — гэта не адзін член, але шмат.
Бо запраўды цела не адзін чалон, але шмат.
Калі скажа нага: «Я не рука, таму не належу да цела», то ці ж яна не належыць да цела?
Калі нага скажа: «Я ня часьць цела, бо я ня рука», дык нягож яна затым ня часьць цела?
І калі скажа вуха: «Я не вока, таму не належу да цела», то ці ж яно не належыць да цела?
І калі вуха скажа: «Я ня вока, дык я ня часьць цела», дык нягож яно затым ня часьць цела?
Калі ўсё цела — гэта вока, то дзе ж слых? Калі ўсё слых, то дзе нюх?
Калі ўсе цела вока, дык ідзе чутасьць? Калі ўсе чутасьць, дык ідзе нюх?
Цяпер жа Бог змясціў члены, кожны паасобку ў целе, як захацеў.
Але Бог расклаў чаланы, кажны зь іх у целе, як Ён зычыў.
А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?
Калі б усі былі адзін чалон, дык ідзе цела?
Цяпер жа членаў шмат, але цела адно.
Але цяпер чаланоў шмат, а цела адно.
Таму не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна!», ці таксама галава — нагам: «Вы мне не патрэбныя!»
Ня можа вока сказаць руццэ: «Ты імне непатрэбняя»; альбо таксама галава нагам: «Вы імне непатрэбныя».
Але ж члены цела, якія здаюцца найслабейшымі, нашмат больш патрэбныя.
Наадварот, чаланы цела, што здаюцца слабшыя, шмат патрабнейшыя.
І тыя, якія лічам менш пачэснымі ў целе, мы больш ушаноўваем, і нашым непрыстойным мы надаём больш прыстойнасці,
А каторыя мы ўважаем за меней пачэсныя ў нашым целе, тыя акружаем большым збыткам, і нашы менш пачэсныя чаланы ў большым збытку прыгажосьць маюць;
бо нашым прыстойным гэтага не трэба. Але Бог сфармаваў цела, даючы слабейшым большую пашану,
А нашы прыгожыя таго не патрабуюць. Але Бог так сумерна ўладзіў цела, даючы чэсьць у большым збытку патрабуючым сьці,
каб не было падзелу ў целе, але каб усе члены рупіліся адзін аб адным.
Каб ня было падзелу ў целе, але каб чаланы мелі тую самую рупнасьць адзін праз аднаго.
Таму, калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі праслаўляецца адзін член, з ім радуюцца ўсе члены.
І калі адзін чалон церпе, усі чаланы церпяць ізь ім; і калі адзін чалон славіцца, усі чаланы цешацца зь ім.
Вы ж — цела Хрыстовае, а паасобку — члены.
І вы — цела Хрыстова, а паасобку — чаланы.
Адных Бог паставіў у Касцёле найперш апосталамі, другіх — прарокамі, трэціх — настаўнікамі, потым даў моц, потым — дары аздараўлення, дапамогі, кіравання, розныя мовы.
А іншых Бог пастанавіў у царкве, першае — апосталаў, другое — прарокаў, трэйцяе — вучыцеляў; адлі магутнасьці, тады дары ўздараўляньня, памогі, раджаньня, розныя мовы.
Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе цудатворцы?
Ці ўсі апосталы? ці ўсі прарокі? ці ўсі вучыцелі? ці ўсі магутнасьці?
Ці ўсе маюць дар аздараўлення? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?
Ці ўсі маюць дары ўздараўленьня? ці ўсі гукаюць мовамі? ці ўсі зьясьняюць?
Дбайце пра большыя дары, і я пакажу вам яшчэ лепшы шлях.
Але жадайце горача дароў большых; і яшчэ вышшыя дарогі пакажу вам.
