1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Аб духоўных справах, браты, не хачу пакінуць вас у няведанні.

 

А што да духоўных дароў, браты, я не хачу, каб вы засталíся ў няве́данні.

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то вялі вас да нямых ідалаў, быццам зняволеных.

 

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то да ідалаў нямых хадзілі, быццам хто вёў вас.

Дзеля гэтага кажу вам, што ніхто пад уплывам Духа Божага не можа сказаць: «Праклён на Езуса!» І ніхто не можа сказаць: «Панам ёсць Езус», калі не будзе ў Духу Святым.

 

Таму даво́джу вам, што ніхто, у Духу Божым гаворачы, не прамаўляе ана́фемы на Іісуса, і ніхто не можа назваць Іісуса Госпадам, як толькі ў Духу Святым.

Розныя ёсць дары, але той самы Дух.

 

Розныя ёсць дары́, а Дух — той самы;

Розныя ёсць служэнні, але той самы Пан.

 

і розныя служэ́нні, а Гасподзь — той самы;

Розныя ёсць дзеянні, але той самы Бог, які робіць усё ва ўсіх.

 

і розныя дзе́янні, а Бог — той самы, Які здзяйсня́е ўсё ва ўсіх.

Аднак кожнаму даецца праяўленне Духа на карысць.

 

Але кожнаму даецца праяўле́нне Духа на карысць:

Аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова пазнання паводле таго самага Духа;

 

аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова ведаў, тым самым Духам;

іншаму — вера ў тым самым Духу; іншаму — дар аздараўлення ў тым жа Духу;

 

іншаму — вера, тым самым Духам; іншаму — дары ацаленняў, тым самым Духам;

іншаму — моц чыніць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моваў.

 

іншаму — цудатварэ́нні, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моў.

А ўсё гэта здзяйсняе адзін і той жа Дух, які ўдзяляе кожнаму паасобку, як жадае.

 

Усё гэта здзяйсня́е адзін і той самы Дух, раздаючы́ кожнаму асобна, як Ён жадае.

Як цела адно, але мае многа членаў, якія, хоць іх шмат, складаюць адно цела, так і Хрыстус.

 

Бо як цела адно, але ма́е многа членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і многа, з’яўляюцца адным целам, — так і Хрыстос.

Бо ўсе мы ў адным Духу ахрышчаныя ў адно цела: ці то юдэі, ці то грэкі, ці то нявольнікі, ці то свабодныя, і ўсе напоўненыя адным Духам.

 

Бо ўсе мы адным Духам ахры́шчаны ў адно цела: ці то Іудзеі, ці Эліны, ці рабы, ці свабодныя, і ўсе адным Духам напо́ены.

Цела — гэта не адзін член, але шмат.

 

Цела ж не з аднаго члена, а з многіх.

Калі скажа нага: «Я не рука, таму не належу да цела», то ці ж яна не належыць да цела?

 

Калі нага скажа: «я не належу да цела, бо я не рука», то няўжо яна з-за гэтага не належыць да цела?

І калі скажа вуха: «Я не вока, таму не належу да цела», то ці ж яно не належыць да цела?

 

І калі вуха скажа: «я не належу да цела, бо я не вока», то няўжо яно з-за гэтага не належыць да цела?

Калі ўсё цела — гэта вока, то дзе ж слых? Калі ўсё слых, то дзе нюх?

 

Калі ўсё цела — вока, то дзе слых? Калі ўсё — слых, то дзе нюх?

Цяпер жа Бог змясціў члены, кожны паасобку ў целе, як захацеў.

 

Але Бог змясціў члены, кожны з іх, у целе, як Ён пажадаў.

А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?

 

А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?

Цяпер жа членаў шмат, але цела адно.

 

Дык вось, членаў многа, а цела адно.

Таму не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна!», ці таксама галава — нагам: «Вы мне не патрэбныя!»

 

Не можа вока сказаць руцэ: «ты мне не патрэбна»; альбо таксама галава нагам: «вы мне не патрэбны».

Але ж члены цела, якія здаюцца найслабейшымі, нашмат больш патрэбныя.

 

Наадварот, члены цела, якія здаюцца слабейшымі, значна больш патрэбныя,

І тыя, якія лічам менш пачэснымі ў целе, мы больш ушаноўваем, і нашым непрыстойным мы надаём больш прыстойнасці,

 

і тым, якія здаюцца нам менш пава́жнымі ў целе, мы ўдзяляем больш увагі;

бо нашым прыстойным гэтага не трэба. Але Бог сфармаваў цела, даючы слабейшым большую пашану,

 

і непрыстойным нашым больш добрапрыстойны выгляд надаём, а добрапрыстойныя нашы не маюць у гэтым патрэбы. Але Бог так склаў цела, што менш дасканаламу надаў больш увагі,

каб не было падзелу ў целе, але каб усе члены рупіліся адзін аб адным.

 

каб не было раздзялення ў целе, а члены аднолькава клапаціліся адзін пра аднаго.

Таму, калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі праслаўляецца адзін член, з ім радуюцца ўсе члены.

 

Таму, калі пакутуе адзін член, то з ім пакутуюць усе члены; і калі славіцца адзін член, то з ім радуюцца ўсе члены.

Вы ж — цела Хрыстовае, а паасобку — члены.

 

І вы — цела Хрыстова, а паасобку — члены.

Адных Бог паставіў у Касцёле найперш апосталамі, другіх — прарокамі, трэціх — настаўнікамі, потым даў моц, потым — дары аздараўлення, дапамогі, кіравання, розныя мовы.

 

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; затым, іншым даў сілы цудатварэння, затым, дары ацаленняў, дапамогі, кіравання, розныя мовы.

Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе цудатворцы?

 

Хіба ўсе Апосталы? хіба ўсе прарокі? хіба ўсе цудатворцы?

Ці ўсе маюць дар аздараўлення? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

 

хіба ўсе маюць дары ацаленняў? хіба ўсе гавораць мовамí хіба ўсе могуць тлумачыць іх?

Дбайце пра большыя дары, і я пакажу вам яшчэ лепшы шлях.

 

Імкнíцеся да дароў бо́льшых, і я пакажу вам шлях яшчэ даскана́лейшы.