1 да Карынфянаў 10 разьдзел

 

 

Не хачу, браты, каб вы не ведалі, што айцы нашыя ўсе былі пад воблакам і ўсе прайшлі праз мора,

 

Не хачу, браты, каб вы засталіся ў няве́данні, што айцы нашы ўсе былі пад воблакам, і ўсе прайшлі праз мора;

і ўсе акунуліся за Майсеем у воблаку і ў моры,

 

і ўсе хрысціліся ў Маісея ў воблаку і ў моры;

і ўсе елі тую самую духоўную ежу,

 

і ўсе елі тую самую духоўную ежу;

і ўсе пілі той самы духоўны напой, бо пілі з духоўнай скалы, што спадарожнічала ім, а скалою быў Хрыстус.

 

і ўсе пілí тое самае духоўнае пітво, бо пілí з духоўнай скалы, якая суправаджа́ла іх; а скалою быў Хрыстос.

Аднак большасць з іх не ўпадабаў Бог, таму яны былі загублены ў пустыні.

 

Але не многіх з іх упадабаў Бог, таму яны пале́глі ў пустыні.

Гэта адбылося як прыклад для нас, каб мы не пажадалі дрэннага, як жадалі яны.

 

А гэта былі правобразы для нас, каб мы не былі ахвочымі да зла, як былі ахвочымі яны.

Не будзьце ідалапаклоннікамі, як некаторыя з іх, як напісана: «Народ сеў, каб есці і піць, ды ўстаў забаўляцца».

 

І не будзьце ідалапаклоннікамі, як некаторыя з іх, пра якіх напісана: «народ сеў есці і піць, і падняўся, каб забаўляцца».

Не будзем распуснічаць, як некаторыя з іх распуснічалі, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

 

І не будзем блудадзейнічаць, як некаторыя з іх блудадзейнічалі, і ў адзін дзень загінула іх дваццаць тры тысячы.

І не выпрабоўвайце Хрыста, як некаторыя з іх выпрабоўвалі і загінулі ад змеяў.

 

І не будзем спакушаць Хрыста, як некторыя з іх спакушалі, і загінулі ад змей.

Не наракайце, як некаторыя з іх наракалі і загінулі ад згубніка.

 

І не наракайце, як некаторыя з іх наракалі, і загінулі ад знішчальніка.

Гэта здарылася з імі як прыклад, бо напісана дзеля павучэння нам, якім выпала жыць у канцы вякоў.

 

Усё гэта адбывалася з імі як правобразы; а напíсана было́ для настаўлення нам, якіх застала сканчэнне вякоў.

Таму, калі некаму здаецца, што ён стаіць, няхай глядзіць, каб не ўпасці.

 

Дык вось, хто думае, што ён стаіць, няхай асцерагаецца, каб не ўпа́сці.

Вы не былі выпрабаваныя па-над людскія сілы. Бог, які ёсць верным, не дазволіць выпрабоўваць вас больш, чым маеце сілы, але разам з выпрабаваннем дасць і выйсце, каб вы маглі вытрываць.

 

Вас спасцігла спакуса не яка́я іншая, як чалавечая; і верны Бог, Які не дапу́сціць, каб у вас былí спаку́сы звыш сіл, а пры спакушэ́нні дасць і выйсце, каб вы маглі вы́трываць.

Мае ўмілаваныя, уцякайце ад ідалапаклонства.

 

Таму, узлюбленыя мае́, уцякайце ад ідалапаклонства.

Я гавару вам як разумным, а вы разважце самі, што кажу.

 

Я кажу вам як разумным; самі разважце пра тое, што кажу:

Келіх благаслаўлення, які благаслаўляем, ці не з’яўляецца ўдзелам у Крыві Хрыста? Хлеб, які ламаем, ці ж не з’яўляецца ўдзелам у Целе Хрыста?

 

чаша благаславення, якую мы благаслаўляем, — хіба гэта не далучэнне да Крыві Хрыстовай? хлеб, які мы пераламляем, — хіба гэта не далучэнне да Цела Хрыстовага?

Адзін ёсць хлеб, адно цела — мы многія. Бо мы ўсе саўдзельнікі аднаго Хлеба.

 

Паколькі хлеб адзін, то мы многія — адно цела; бо ўсе прычашчаемся ад аднаго хлеба.

Глядзіце на Ізраэль паводле цела: ці тыя, хто спажывае ахвяры, не з’яўлюцца супольнікамі алтара?

 

Глядзіце на Ізраіль па плоці: тыя, што ядуць ахвяры, — хіба не далучаюцца да ахвярніка?

Што ж кажу я? Ці ахвяра ідалам мае значэнне? Або ідал мае значэнне?

 

Дык што я кажу́ ці тое, што ідал нешта значыць, альбо ідалаахвярнае нешта значыць?

Не, бо тое, што ахвяруюць, яны ахвяруюць дэманам, а не Богу. Я ж не хачу, каб вы сталі супольнікамі дэманаў.

 

Не; а толькі тое, што язычнікі, прыносячы ахвяру, прыносяць яе дэманам, а не Богу; а я не хачу, каб вы былí ў лу́чнасці з дэманамі.

Вы не можаце піць келіха Пана і келіха дэманаў. Не можаце сядзець за сталом Пана і за сталом дэманаў.

 

Не можаце піць чашу Гасподнюю і чашу дэманскую; не можаце быць удзельнікамі трапе́зы Гасподняй і трапе́зы дэманскай.

Няўжо мы будзем абуджаць зайздрасць Пана? Хіба мы мацнейшыя за Яго?

 

Няўжо мы хочам абудзíць рэўнасць Госпада? Хіба мы мацнейшыя за Яго?

Усё можна, але не ўсё карысна. Усё можна, але не ўсё будуе.

 

Усё мне дазволена, але не ўсё карысна; усё мне дазволена, але не ўсё настаўляе.

Няхай ніхто не шукае свайго, але таго, што карысна для іншага.

 

Няхай ніхто не шукае карысці для сябе, але кожны — для іншага.

Усё, што прадаецца на рынку, ешце без дакораў сумлення,

 

Усё, што прадаецца на рынку, ежце, нічога не даследуючы, са спакойным сумленнем;

бо Пану належыць зямля і ўсё, што на ёй.

 

бо Гасподняя зямля і тое, што напаўняе яе.

Калі хто з няверуючых запрашае вас, і вы хочаце пайсці, ешце ўсё, што дадуць, без дакораў сумлення.

 

Калі хто з няверных пакліча вас, і вы захочаце пайсці, дык усё, што прапануюць вам, ежце, нічога не даследуючы, са спакойным сумленнем;

Аднак, калі хто скажа вам: «Гэта ахвяра са святыні», не ешце з увагі на таго, хто гэта вам сказаў, і дзеля сумлення.

 

Але калі хто скажа вам: «гэта ідалаахвярнае», — дык не ежце дзеля таго, хто гэта паведаміў, і дзеля спакою сумлення; бо Гасподняя зямля і тое, што напаўняе яе.

Кажу не пра вашае сумленне, а таго чалавека. Бо дзеля чаго маю свабоду будзе асуджаць чыёсьці сумленне?

 

Пра сумленне ж я кажу не сваё, а іншага; бо навошта, каб маю свабоду судзілі чужым сумленнем?

Калі я з удзячнасцю прымаю ежу, то чаму асуджаюць мяне за тое, што я дзякую?

 

Калі я з падзя́каю прымаю ежу, дык навошта мяне дакараць за тое, за што я ўзношу падзяку?

Ці ясце, ці п’яце, ці нешта робіце, усё рабіце на славу Божую.

 

Дык вось, ці ясце́ вы, ці п’яце́, ці яшчэ што робіце, — усё рабіце на славу Божую.

Не будзьце прычынай упадку ні для юдэяў, ні для грэкаў, ні для Касцёла Божага,

 

Не будзьце прычынаю спакус ні для Іудзеяў, ні для Элінаў, ні для Царквы Божай,

як і я стараюся дагадзіць усім ва ўсім, шукаючы не сваёй карысці, але карысці многіх, каб яны былі збаўленыя.

 

як і я дагаджаю ўсім ва ўсім, шукаючы карысці не для сябе, а для многіх, каб яны спасліся.