1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.

 

А што да духоўных дароў, браты, я не хачу, каб вы засталíся ў няве́данні.

Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.

 

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то да ідалаў нямых хадзілі, быццам хто вёў вас.

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.

 

Таму даво́джу вам, што ніхто, у Духу Божым гаворачы, не прамаўляе ана́фемы на Іісуса, і ніхто не можа назваць Іісуса Госпадам, як толькі ў Духу Святым.

Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.

 

Розныя ёсць дары́, а Дух — той самы;

І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.

 

і розныя служэ́нні, а Гасподзь — той самы;

І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.

 

і розныя дзе́янні, а Бог — той самы, Які здзяйсня́е ўсё ва ўсіх.

Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.

 

Але кожнаму даецца праяўле́нне Духа на карысць:

Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;

 

аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова ведаў, тым самым Духам;

іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,

 

іншаму — вера, тым самым Духам; іншаму — дары ацаленняў, тым самым Духам;

а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.

 

іншаму — цудатварэ́нні, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моў.

Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

 

Усё гэта здзяйсня́е адзін і той самы Дух, раздаючы́ кожнаму асобна, як Ён жадае.

Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.

 

Бо як цела адно, але ма́е многа членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і многа, з’яўляюцца адным целам, — так і Хрыстос.

Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.

 

Бо ўсе мы адным Духам ахры́шчаны ў адно цела: ці то Іудзеі, ці Эліны, ці рабы, ці свабодныя, і ўсе адным Духам напо́ены.

Бо і цела — не адзін член, а многа.

 

Цела ж не з аднаго члена, а з многіх.

Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.

 

Калі нага скажа: «я не належу да цела, бо я не рука», то няўжо яна з-за гэтага не належыць да цела?

І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.

 

І калі вуха скажа: «я не належу да цела, бо я не вока», то няўжо яно з-за гэтага не належыць да цела?

Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?

 

Калі ўсё цела — вока, то дзе слых? Калі ўсё — слых, то дзе нюх?

Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.

 

Але Бог змясціў члены, кожны з іх, у целе, як Ён пажадаў.

Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?

 

А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?

Але цяпер многа членаў, а цела адно.

 

Дык вось, членаў многа, а цела адно.

І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».

 

Не можа вока сказаць руцэ: «ты мне не патрэбна»; альбо таксама галава нагам: «вы мне не патрэбны».

Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

 

Наадварот, члены цела, якія здаюцца слабейшымі, значна больш патрэбныя,

А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,

 

і тым, якія здаюцца нам менш пава́жнымі ў целе, мы ўдзяляем больш увагі;

а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,

 

і непрыстойным нашым больш добрапрыстойны выгляд надаём, а добрапрыстойныя нашы не маюць у гэтым патрэбы. Але Бог так склаў цела, што менш дасканаламу надаў больш увагі,

каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.

 

каб не было раздзялення ў целе, а члены аднолькава клапаціліся адзін пра аднаго.

І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.

 

Таму, калі пакутуе адзін член, то з ім пакутуюць усе члены; і калі славіцца адзін член, то з ім радуюцца ўсе члены.

А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.

 

І вы — цела Хрыстова, а паасобку — члены.

І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.

 

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; затым, іншым даў сілы цудатварэння, затым, дары ацаленняў, дапамогі, кіравання, розныя мовы.

Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?

 

Хіба ўсе Апосталы? хіба ўсе прарокі? хіба ўсе цудатворцы?

Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

 

хіба ўсе маюць дары ацаленняў? хіба ўсе гавораць мовамí хіба ўсе могуць тлумачыць іх?

Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Імкнíцеся да дароў бо́льшых, і я пакажу вам шлях яшчэ даскана́лейшы.