1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.

 

Узглядам жа духоўных дароў, браты, не хачу, каб вы ня ведалі.

Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.

 

Ведаеце, што, як вы былі пагане, дык хадзілі да бязмоўных балваноў, бы воджаныя.

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.

 

Затым азнаймую вам, што ніхто, Духам Божым гукаючы, ня скажа: «Праклён на Ісуса!» і ніхто ня можа сказаць: «Спадар Ісус», хіба Духам Сьвятым.

Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.

 

Дары ж розныя, але Дух тый самы;

І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.

 

І службы розныя, а Спадар тый самы;

І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.

 

І дзеяньні розныя, а Бог тый самы, Каторы дзее ўсе ў вусіх.

Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.

 

Але кажнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:

Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;

 

Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веды, тым жа Духам;

іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,

 

Іншаму вера, тым жа Духам; а іншаму дары ўздараўленьня, тым адным Духам;

а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.

 

А іншаму чыненьне магутнасьцяў, іншаму прароцтвы, іншаму адрозьненьне духоў, іншаму розныя мовы, іншаму зьясьненьне моваў.

Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

 

Але ўсе гэта дзее адзін а тый самы Дух, удзяляючы апрычона кажнаму, подле замеру свайго.

Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.

 

Бо як цела адно, але мае шмат чаланоў, і ўсі чаланы адно цела, хоць шмат, але адно цела, — так і Хрыстос.

Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.

 

Бо запраўды адным Духам хрысьціліся ўсі мы ў вадно цела, ці то Жыды ці то Грэкі, ці то нявольнікі ці то вольнікі; і ўсім даны піць адзін Дух.

Бо і цела — не адзін член, а многа.

 

Бо запраўды цела не адзін чалон, але шмат.

Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.

 

Калі нага скажа: «Я ня часьць цела, бо я ня рука», дык нягож яна затым ня часьць цела?

І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.

 

І калі вуха скажа: «Я ня вока, дык я ня часьць цела», дык нягож яно затым ня часьць цела?

Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?

 

Калі ўсе цела вока, дык ідзе чутасьць? Калі ўсе чутасьць, дык ідзе нюх?

Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.

 

Але Бог расклаў чаланы, кажны зь іх у целе, як Ён зычыў.

Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?

 

Калі б усі былі адзін чалон, дык ідзе цела?

Але цяпер многа членаў, а цела адно.

 

Але цяпер чаланоў шмат, а цела адно.

І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».

 

Ня можа вока сказаць руццэ: «Ты імне непатрэбняя»; альбо таксама галава нагам: «Вы імне непатрэбныя».

Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

 

Наадварот, чаланы цела, што здаюцца слабшыя, шмат патрабнейшыя.

А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,

 

А каторыя мы ўважаем за меней пачэсныя ў нашым целе, тыя акружаем большым збыткам, і нашы менш пачэсныя чаланы ў большым збытку прыгажосьць маюць;

а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,

 

А нашы прыгожыя таго не патрабуюць. Але Бог так сумерна ўладзіў цела, даючы чэсьць у большым збытку патрабуючым сьці,

каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.

 

Каб ня было падзелу ў целе, але каб чаланы мелі тую самую рупнасьць адзін праз аднаго.

І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.

 

І калі адзін чалон церпе, усі чаланы церпяць ізь ім; і калі адзін чалон славіцца, усі чаланы цешацца зь ім.

А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.

 

І вы — цела Хрыстова, а паасобку — чаланы.

І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.

 

А іншых Бог пастанавіў у царкве, першае — апосталаў, другое — прарокаў, трэйцяе — вучыцеляў; адлі магутнасьці, тады дары ўздараўляньня, памогі, раджаньня, розныя мовы.

Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?

 

Ці ўсі апосталы? ці ўсі прарокі? ці ўсі вучыцелі? ці ўсі магутнасьці?

Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсі маюць дары ўздараўленьня? ці ўсі гукаюць мовамі? ці ўсі зьясьняюць?

Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Але жадайце горача дароў большых; і яшчэ вышшыя дарогі пакажу вам.