1 да Карынфянаў 12 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад П. Татарыновіча
Аб духоўных справах, браты, не хачу пакінуць вас у няведанні.
Ня хочу, браты, заняхаіць вас у нясьведамасьці аб духоўных дарах.
Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, то вялі вас да нямых ідалаў, быццам зняволеных.
Вы-ж знаеце, што як былі паганамі, дык цягнула вас нясутрымна да немых бажкоў;
Дзеля гэтага кажу вам, што ніхто пад уплывам Духа Божага не можа сказаць: «Праклён на Езуса!» І ніхто не можа сказаць: «Панам ёсць Езус», калі не будзе ў Духу Святым.
вось-жа ведайце: ніхто, прамаўляючы ў Духу Божым ня выскажа анатэмы (выкляцьця на Езуса; і толькі той, хто ёсьць пад уплывам Духа Святога кажа: «Усеспадар Езус».
Розныя ёсць дары, але той самы Дух.
Дары ласкі — розныя, але Дух той самы;
Розныя ёсць служэнні, але той самы Пан.
і ёсьць рожніцы ў паслугаванні, а Усеспадар (Госпад) той самы;
Розныя ёсць дзеянні, але той самы Бог, які робіць усё ва ўсіх.
ды ёсьць рожніцы і ў дзейнасьці, але Бог той самы, які дзее ўсё ў-ва ўсіх.
Аднак кожнаму даецца праяўленне Духа на карысць.
Кажнаму даецца выяўленне Духа на карысьць:
Аднаму даецца Духам слова мудрасці, другому — слова пазнання паводле таго самага Духа;
аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, другому слова веды водле тагож Духа;
іншаму — вера ў тым самым Духу; іншаму — дар аздараўлення ў тым жа Духу;
іншаму вера ў тым-жа Духу, а йшчэ іншаму дар аздараўляння ў тым адзіным Духу;
іншаму — моц чыніць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаванне духаў, іншаму — розныя мовы, іншаму — тлумачэнне моваў.
аднаму дар цудадзейства, а другому прароцтва, іншаму распазнаванне духаў, іншаму языкаведзтва, або ўмеласьць тлумачэння моваў.
А ўсё гэта здзяйсняе адзін і той жа Дух, які ўдзяляе кожнаму паасобку, як жадае.
А ўсё гэта даконывае адзін і той самы Дух, самахоць надзяляючы кажнага паасобна.
Як цела адно, але мае многа членаў, якія, хоць іх шмат, складаюць адно цела, так і Хрыстус.
Так як цела ёсьць адно, а частак (чэлесаў) мае шмат і ўсе яны, хоць іх шмат, становяць адно цела — гэтак і Хрыстус.
Бо ўсе мы ў адным Духу ахрышчаныя ў адно цела: ці то юдэі, ці то грэкі, ці то нявольнікі, ці то свабодныя, і ўсе напоўненыя адным Духам.
Усе бо мы ахрышчаны адным Духам у вадно цела, ці-то Юдэйцы, ці Грэкі, нявольнікі ці вольныя, і ўсе адным Духам перапоены.
Цела — гэта не адзін член, але шмат.
Бо і цела ня ёсьць адной часткай (чэлесам), але многімі.
Калі скажа нага: «Я не рука, таму не належу да цела», то ці ж яна не належыць да цела?
Каліб так сказала нага: «Яж ня рука і таму да цела не належу», дык ціж праз гэта і не належыць?
І калі скажа вуха: «Я не вока, таму не належу да цела», то ці ж яно не належыць да цела?
І каліб вуха сказала: «Я ня вока, дык да цела не належу», дык няўжо праз гэта й не належыць?
Калі ўсё цела — гэта вока, то дзе ж слых? Калі ўсё слых, то дзе нюх?
Каліб усё цела было вокам, дык дзе слых? Або каліб усё было слых, дык дзеж тады нюх?
Цяпер жа Бог змясціў члены, кожны паасобку ў целе, як захацеў.
Алеж Бог разьмяркаваў чэлесы — кажнага зь іх — у целе, як Сам хацеў.
А калі б усе былі адным членам, то дзе цела?
І каліб усё было адным чэлесам, дык дзе тады цела?
Цяпер жа членаў шмат, але цела адно.
Цяпер-жа чэлесаў шмат, а цела адно.
Таму не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна!», ці таксама галава — нагам: «Вы мне не патрэбныя!»
Ня можа сказаць вока руццэ: «Ты непатрэбная мне»; або галава — нагам: «Вы непатрэбныя мне».
Але ж члены цела, якія здаюцца найслабейшымі, нашмат больш патрэбныя.
Бо-ж часткі цела, што здаюцца слабейшымі, шмат патрабнейшыя,
І тыя, якія лічам менш пачэснымі ў целе, мы больш ушаноўваем, і нашым непрыстойным мы надаём больш прыстойнасці,
і якія ўважаем менш пачэснымі ў целе, тым-большай прыстойнасьцю ахоўваем тыя, што ўходзяць у нас за няпрыстойныя,
бо нашым прыстойным гэтага не трэба. Але Бог сфармаваў цела, даючы слабейшым большую пашану,
прыстойныя бо гэтага не патрабуюць: Бог так разьмяркаваў цела, што прыдаў больш увагі тым часткам, якім яе не хапала,
каб не было падзелу ў целе, але каб усе члены рупіліся адзін аб адным.
каб ня было разладу ў целе, але каб усе часткі аднолькава адна аб другой рупіліся.
Таму, калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі праслаўляецца адзін член, з ім радуюцца ўсе члены.
І як цярпіць адна часьціна, цярпяць зь ёю ўсе часьціны, а калі услаўляецца адна частка, радуюцца зь ёю ўсе часткі.
Вы ж — цела Хрыстовае, а паасобку — члены.
Вы-ж — цела Хрыстуса, а паасобна — часьціны (чэлесы).
Адных Бог паставіў у Касцёле найперш апосталамі, другіх — прарокамі, трэціх — настаўнікамі, потым даў моц, потым — дары аздараўлення, дапамогі, кіравання, розныя мовы.
І адных паставіў Бог у Эклезіі: па-першае Апосталаў, па-другое Прарокаў, па-трэцяе Вучыцялёў: далей — сілы цудадзейныя, аздараўляльныя, дапаможныя, гаспадарныя, моваведныя.
Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе цудатворцы?
А ціж усе Апосталамі? Ці ўсе Прарокамі? Ці ўсе Вучыцелямі?
Ці ўсе маюць дар аздараўлення? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?
Ці ўсе маюць дар цудадзейскі? Ці дар аздараўляння? Ці ўсе моваведамі? Ці ўсе тлумачамі?
Дбайце пра большыя дары, і я пакажу вам яшчэ лепшы шлях.
Дабівайцеся вышэйшых дараў, а я пакажу вам шлях найвышэйшы.
