1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад П. Татарыновіча
Наследуйце мяне, як і я наследую Хрыста.
Будзьце пасьлядоўнікамі маімі, як я Хрыстусавы.
Хвалю вас, што вы памятаеце пра мяне і захоўваеце тое, што я пераказаў вам.
Хвалю вас, браты, што ўсё маё памятаеце ды трымаецеся маіх павучэнняў так, як перадаў я вам.
Хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужчыны — Хрыстус, галава жанчыны — мужчына, а Хрысту галава — Бог.
І хочу, каб вы ведалі, што кажнаму мужчыне галава Хрыстус, а жанчыне галава мужчына, Хрыстусу-ж галава Бог.
Кожны мужчына, які моліцца або прарочыць з пакрытаю галавою, сароміць сябе.
Кажны мужчына, што моліцца зь ненакрытаю галавою, ганьбіць сваю галаву.
І кожная жанчына, што моліцца або прарочыць з непакрытаю галавою, сароміць сябе, бо выглядае, як аголеная.
А кажная жанчына, што моліцца зь ненакрытаю галавою, ганьбіць сваю галаву; гэта бо тое самае, якбы яна была абголеная;
Калі жанчына не пакрывае галавы, то няхай і абстрыжэцца. Калі стрыгчыся ці галіцца жанчыне сорам, няхай пакрывае сваю галаву.
бо калі жанчына не накрывае галавы, дык няхай стрыжэцца; а калі ёй сорамна стрыгчыся, ці галіцца, хай накрываецца.
Мужчына не павінен пакрываць сабе галаву, бо ён вобраз і адлюстраванне хвалы Божай. Жанчына ж — адлюстраванне хвалы мужчыны.
Мужчыне ня сьлед накрываць галаву, ён бо вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужчыны;
Бо не мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны.
бо ня мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны;
І не мужчына быў створаны дзеля жанчыны, але жанчына дзеля мужчыны.
і ня мужчына створаны для жанчыны, а жанчына для мужчыны.
Таму жанчына павінна мець на галаве знак улады над ёю з увагі на анёлаў.
Таму-то жанчына й павінна мець на галаве знак падуладнасьці, дзеля Анёлаў.
Аднак у Пану няма ні жанчыны без мужчыны, ні мужчыны без жанчыны.
Аднак у Богу ні мужчына без жанчыны, ні жанчына без мужчыны;
Бо, як жанчына ад мужчыны, так і мужчына праз жанчыну, а ўсё ад Бога.
бо як жанчына з мужчыны, так мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
Мяркуйце самі: ці належыць, каб жанчына малілася Богу з непакрытаю галавою?
Падумайце самы: ціж прыстоіць жанчыне маліцца Богу зь ненакрытай галавою?
Або ці сама прырода не вучыць нас, што, калі мужчына адрошчвае валасы, то яму ганьба.
Ціж сама натура ня вучыць вас, што калі мужчына запускае валасы, дык брыдка яму;
Але, калі жанчына адрошчвае валасы, для яе гэта гонар, бо валасы дадзены ёй замест пакрыцця.
а як жанчына запускае доўгія валасы, дык для яе гэта чэсьць, ёй бо валасы на прыкрыцьцё даныя.
А калі б хто захацеў спрачацца, то ні мы не маем такога звычаю, ні Касцёлы Божыя.
А каліб хто меў ахвоту спрачацца, то мы ня маем гэтага звычаю, ані такжа Божая Эклезія.
Даючы гэтыя настаўленні, я не хвалю таго, што вы збіраецеся разам не на карысць, але на шкоду.
Робячы вам гэтыя заўвагі, я не магу пахваліць вас затое, што зьбіраецеся не на лепшае, але на горшае.
Бо, перш за ўсё, я чую, што, калі вы збіраецеся разам як Касцёл, сярод вас паўстае разлад. І ў гэта я часткова веру.
Перадусім бо — чую — што як зыходзіцеся ў набожні, паўстае між вамі разлад, і гэтаму крыху веру;
Бо павінны быць у вас падзелы, каб і выпрабаваныя маглі выявіцца сярод вас.
бо мусяць быць рожнадумствы, каб выявіліся між вамі выпрабаваныя.
Таму, калі вы збіраецеся дзеля гэтага, то гэта не спажыванне Вячэры Пана,
Вашы сходзіны ня ёсьць ужо спажываннем Вячэры Усеспадаравай;
бо кожны бярэцца раней з’есці ўласны спажытак. Так адзін застаецца галодным, а другі п’янее.
кажны бо хапаецца наўперад спажыць сваю вячэру й адзін бывае галодны, а другі падпілы.
Хіба не маеце дамоў, каб есці і піць? Ці вы пагарджаеце Касцёлам Божым і прыніжаеце тых, хто не мае? Што сказаць вам? Ці пахваліць вас? За гэта не пахвалю!
Ціж ня маеце дамоў, каб есьці й піць? Ці мо ганьбіць хочаце Божую эклезію ды ўпакорваць тых, якія нічога ня маюць? Што сказаць вам? Хваліць вас? За гэта не пахвалю.
Я прыняў ад Пана тое, што і вам перадаў, што Пан Езус у тую ноч, калі быў выданы, узяў хлеб,
Я бо ад Самага Усеспадара прыняў ды тое й вам перадаў, што: Усеспадар Езус тае ночы, ў якой быў выданы, ўзяў хлеб,
узнёс падзяку, паламаў і сказаў: «Гэта Цела Маё, якое за вас будзе выдана. Гэта чыніце на Маю памяць».
і аддаўшы падзяку, паламаў і сказаў: «Прыймеце і ешце, гэта ёсьць Цела маё, што за вас даецца; гэта рабеце на маю памятку» (Мт. 26:26; Мк. 14:22; Лк. 22:19).
Таксама ўзяў пасля вячэры келіх, кажучы: «Гэта ёсць келіх новага запавету ў Крыві Маёй. Кожны раз, калі Яго будзеце піць, чыніце гэта на Маю памяць».
Такжа і кіліх па вячэры, кажучы: «Гэты кіліх ёсьць новы запавет у маёй Крыві. Гэта рабеце кажны раз, як будзеце піць на маю памятку».
Кожны раз, калі будзеце есці гэты Хлеб і піць з гэтага келіха, абвяшчайце смерць Пана, пакуль Ён не прыйдзе.
Бо кажны раз як есьцімеце хлеб гэты й піцімеце кіліх, сьмерць Усеспадара зьвяшчаць будзеце, пакуль Сам прыйдзе.
Таму той, хто будзе есці гэты Хлеб ці піць з келіха Пана нягодным чынам, будзе вінаваты ў граху супраць Цела і Крыві Пана.
Хто, восьжа, спажываўбы гэты хлеб, ці піўбы Усеспадаравы кіліх нягодна, будзе вінаваты за Цела Усеспадара і Кроў.
Няхай выпрабоўвае сябе чалавек, а потым няхай есць гэты Хлеб і п’е з гэтага келіха.
Дык хайжа дасьледвае сябе самога чалавек і гэтак есьць з хлеба таго ды п’е з кіліха таго.
Бо хто есць і п’е, не зважаючы на Цела Пана, той есць і п’е на сваё асуджэнне.
Хто бо есьць і п’е нягодна, асуд сабе есьць і п’е, не разрожніваючы Цела Госпада.
Праз гэта сярод вас многа слабых ды хворых, і даволі памірае.
Ось таму шмат у вас кволых і хворых ды ня мала і ўмірае.
Бо, калі б мы судзілі саміх сябе, то не былі б асуджанымі.
А каб мы самы сябе судзілі, дык ня быліб суджаныя.
Калі ж судзіць нас Пан, то дакарае нас, каб мы не былі асуджаныя разам са светам.
І калі Госпад судзіць нас, Ён тым папраўляе нас, каб ня былі разам із сьветам засуджанымі.
Таму, браты мае, калі збіраецеся на пасілкі, чакайце адзін аднаго.
Таму вось, браты мае, калі зьбіраецеся есьці, чакайце адзін другога;
Калі хто галодны, няхай есць дома, каб вы не збіраліся на асуджэнне. Іншыя справы вырашу, калі прыйду.
калі-ж хто галодны, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на засуд. Іншыя справы заладжу, як прыду.
