1 да Карынфянаў 3 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад П. Татарыновіча
Браты, я не мог прамаўляць да вас як да духоўных, але як да цялесных, як да немаўлят у Хрысце.
І я ня мог да вас, браты, гаварыць як да духовых, але да цялесных, як да немаўлят у Хрыстусе.
Я карміў вас малаком, а не цвёрдай ежай, бо вы яшчэ былі слабыя, ды і цяпер яшчэ нямоцныя,
Я малаком паіў вас, а не ядою карміў, бо вы былі яшчэ кволыя дый цяпер ня ў сілах, яшчэ бо цялесныя вы.
таму што вы яшчэ цялесныя. Калі сярод вас ёсць зайздрасць і спрэчкі, ці ж не цялесныя вы і ці ж не паступаеце, як людзі?
Як між вамі зайдрасьць і ростырка, дык ці вы не цялесныя й не паступаеце чыста па-чалавечаму?
Бо калі адзін кажа: «Я — Паўла», а другі: «Я — Апалоса», ці ж не цялесныя вы?
Калі бо адзін кажа: Я Паўлавы, а другі: Я Апольлявы, то ціж не цялесныя вы?
Бо хто такі Апалос? Хто такі Павел? Гэта слугі, праз якіх вы паверылі, як кожнаму даў Пан.
Бо кімжа ёсьць Апольлё, ці Павал — Слугамі, празь якіх вы уверылі, і-то як каму Бог даў.
Я садзіў, Апалос паліваў, але ўзрасціў Бог.
Я садзіў, Апольлё паліваў, але ўзрасьціў Бог;
Таму неістотна, хто садзіць і хто палівае, бо гэта Бог дае ўзрастанне.
так што — ні той, хто садзіць, ні той, хто палівае чымсьці ёсьць, а хто росьціць — Бог.
Хто садзіць і хто палівае — гэта адно, і кожны атрымае сваю ўзнагароду паводле сваёй працы.
І хто садзіць, і хто палівае — адно ёсьць, але кажны зь іх сваю заплату атрымае;
Бо мы — супрацоўнікі Божыя, а вы — Божая ніва, будоўля Божая.
мы бо супрацоўнікі Божыя, а вы — ніва Божая, будоўля Божа.
Я, паводле дадзенай мне ласкі Божай, як мудры дойлід, паклаў падмурак, а іншы будуе. Няхай кожны глядзіць, як будуе,
Я з данай мне Божай ласкі, як дазнаны будаўнічы, заснаваў фундамант, а іншы на ім будуе; кажныж хай уважае, як будуе.
бо ніхто не можа пакласці іншага падмурку, акрамя пакладзенага, якім ёсць Езус Хрыстус.
Ніхто бо ня можа залажыць іншы фундамант, акром ужо заложанага, якім зьяўляецца Хрыстус.
А ці будуе хтосьці на гэтым падмурку з золата, срэбра, дарагіх каменняў, дрэва, сена, саломы,
А ці хто будуе на гэтым фундаманце з золата, ці срэбра, ці дарагіх каменьняў, з дрэва, а на’т сена, ці саломы —
пакажа дзень, калі выявіцца справа кожнага. Бо ў агні выкрываецца, і агонь выпрабуе справу кожнага, якая яна.
работа кажнага выявіцца: дзень Госпадаў пакажа, бо-ж аб’явіцца ў вагні й агонь выпрабуе дзеля кажнага, якім яно ёсьць.
Калі чыя справа, якую ён будаваў, вытрывае, той атрымае ўзнагароду.
І чыё дзеля астоіцца, той атрымае заплату;
А калі чыя справа згарыць, зазнае шкоду, сам жа збавіцца, але як бы праз агонь.
а чыё — згарыць, той меціме шкоду; сам аднак збавіцца ды так, якбы праз агонь.
Ці не ведаеце, што вы святыня Божая і што Божы Дух жыве ў вас?
Няўжэ таго ня ведаеце, што вы набожняй зьяўляецеся ды што Дух Божы ў вас прабывае?
Калі хто знішчыць святыню Божую, таго знішчыць Бог, таму што святыня Бога святая, а ёй з’яўляецеся вы.
Каліж хто набожню разбурае, загубіць яго Бог; бо-ж набожня ёсьць сьвятая, гэтаж бо — вы.
Няхай ніхто не падманвае самога сябе. Калі хто з вас лічыць сябе мудрым у гэтым свеце, няхай будзе неразумным, каб стаць мудрым.
Ніхто хай сябе ня зводзіць! Як між вамі каму здаецца быць мудрым на гэтым сьвеце, хай станецца скромным каб зрабіцца мудрым;
Бо мудрасць гэтага свету — глупства ў Бога. Таму што напісана: «Ён ловіць мудрых на хітрасці іхняй».
мудрасьць бо гэтага сьвету — дурната перад Богам; напісана-ж: Лаўлю мудрых іхнімі хітрунствамі (Гёб 5:13).
І яшчэ: «Пан ведае думкі мудрых і тое, што яны марныя».
Або такжа: Ведае Госпад подумкі мудрых, што — нікчомыя (Пс. 93:11).
Таму няхай ніхто не хваліцца людзьмі, бо ўсё вашае:
Ніхто восьжа хай ня хваліцца людзьмі;
ці Павел, ці Апалос, ці Кефас, ці свет, ці жыццё, ці смерць, ці цяперашняе, ці будучае — усё вашае,
ўсё бо — вашае: ці Павал, ці Апольлё, ці Цэфас; сьвет, жыцьцё, ці сьмерць; тое, што ёсьць і тое, што будзе — ўсё вашае;
вы ж — Хрыста, а Хрыстус — Бога.
вы-ж — Хрыстусавы, а Хрыстус — Богавы.
