1 да Карынфянаў 3 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад П. Татарыновіча
І я ня мог гутарыць з вамі, браты, як з духоўнымі, а як з плоцкімі, як зь немаўляткамі ў Хрысьце.
І я ня мог да вас, браты, гаварыць як да духовых, але да цялесных, як да немаўлят у Хрыстусе.
Я ўзгадаваў вас малаком, а ня цьвёрдаю ежаю; бо вы яшчэ не маглі есьці яе, ды і цяпер яшчэ ня можаце.
Я малаком паіў вас, а не ядою карміў, бо вы былі яшчэ кволыя дый цяпер ня ў сілах, яшчэ бо цялесныя вы.
Бо вы яшчэ плоцкія. Бо, калі паміж вамі зайздрасьць, звады і несугалосіца, дык ці ж ня плоцкія вы? і ці ня па людзкім звычаі робіце?
Як між вамі зайдрасьць і ростырка, дык ці вы не цялесныя й не паступаеце чыста па-чалавечаму?
Бо, калі адзін кажа: «Я Паўлаў», а другі: «я Апалосаў», дык ці ж ня плоцкія вы?
Калі бо адзін кажа: Я Паўлавы, а другі: Я Апольлявы, то ціж не цялесныя вы?
Хто Павал? хто Апалос? Яны толькі слугі, празь якіх вы ўверавалі, і пры тым як каму даў Гасподзь.
Бо кімжа ёсьць Апольлё, ці Павал — Слугамі, празь якіх вы уверылі, і-то як каму Бог даў.
Я пасадзіў, Апалос паліваў, а ўзрасьціў Бог;
Я садзіў, Апольлё паліваў, але ўзрасьціў Бог;
а таму і той, хто садзіць, і хто палівае, ёсьць нішто, а ўсё Бог, Які дае рост.
так што — ні той, хто садзіць, ні той, хто палівае чымсьці ёсьць, а хто росьціць — Бог.
І хто садзіць і хто палівае — адно; але кожны атрымае сваю ўзнагароду паводле сваёй працы.
І хто садзіць, і хто палівае — адно ёсьць, але кажны зь іх сваю заплату атрымае;
Бо мы супрацоўнікі ў Бога; а вы Божая ніва, Божая будова.
мы бо супрацоўнікі Божыя, а вы — ніва Божая, будоўля Божа.
Я, па дадзенай мне ад Бога мілаце, як мудры будаўнік, заклаў падмурак, а другі будуе на ім: але кожны ўважай, як будуе.
Я з данай мне Божай ласкі, як дазнаны будаўнічы, заснаваў фундамант, а іншы на ім будуе; кажныж хай уважае, як будуе.
Бо ніхто ня можа закласьці іншага падмурка, акрамя закладзенага, які ёсьць Ісус Хрыстос.
Ніхто бо ня можа залажыць іншы фундамант, акром ужо заложанага, якім зьяўляецца Хрыстус.
Ці будуе хто на гэтым падмурку з золата, срэбра, каштоўных камянёў, дрэва, сена, саломы,
А ці хто будуе на гэтым фундаманце з золата, ці срэбра, ці дарагіх каменьняў, з дрэва, а на’т сена, ці саломы —
дзея кожнага выявіцца: бо дзень пакажа; таму што ў вагні выкрываецца, і вагонь выпрабоўвае дзею кожнага, якая яна ёсьць.
работа кажнага выявіцца: дзень Госпадаў пакажа, бо-ж аб’явіцца ў вагні й агонь выпрабуе дзеля кажнага, якім яно ёсьць.
У каго дзея, якую ён будаваў, выстаіць, той атрымае ўзнагароду;
І чыё дзеля астоіцца, той атрымае заплату;
а ў каго дзея згарыць, той мецьме шкоду; урэшце сам уратуецца, але так, як бы з вагню.
а чыё — згарыць, той меціме шкоду; сам аднак збавіцца ды так, якбы праз агонь.
Хіба ня ведаеце, што вы храм Божы, і Дух Божы жыве ў вас?
Няўжэ таго ня ведаеце, што вы набожняй зьяўляецеся ды што Дух Божы ў вас прабывае?
Калі хто абкрадзе сьвятыню Божую, таго пакарае Бог, бо сьвятыня Божая сьвятая; і гэтая сьвятыня — вы.
Каліж хто набожню разбурае, загубіць яго Бог; бо-ж набожня ёсьць сьвятая, гэтаж бо — вы.
Ніхто не ашуквай сам сябе; калі хто з вас думае быць мудрым у веку гэтым, той хай будзе неразумны, каб быць мудрым.
Ніхто хай сябе ня зводзіць! Як між вамі каму здаецца быць мудрым на гэтым сьвеце, хай станецца скромным каб зрабіцца мудрым;
Бо мудрасьць сьвету гэтага ёсьць неразумнасьць перад Богам, як напісана: «ловіць мудрых у хітрасьці іхняй».
мудрасьць бо гэтага сьвету — дурната перад Богам; напісана-ж: Лаўлю мудрых іхнімі хітрунствамі (Гёб 5:13).
І яшчэ: «Гасподзь ведае мудрошчы мудрацоў, што яны марныя».
Або такжа: Ведае Госпад подумкі мудрых, што — нікчомыя (Пс. 93:11).
Таму вось, няхай ніхто ня хваліцца людзьмі, бо ўсё вашае:
Ніхто восьжа хай ня хваліцца людзьмі;
ці то Павал, ці Апалос, ці Кіфа, ці сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці цяпершчына, а ці наступнае, — усё ваша;
ўсё бо — вашае: ці Павал, ці Апольлё, ці Цэфас; сьвет, жыцьцё, ці сьмерць; тое, што ёсьць і тое, што будзе — ўсё вашае;
а вы — Хрыстовыя, а Хрыстос — Божы.
вы-ж — Хрыстусавы, а Хрыстус — Богавы.
