1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Не хачу пакідаць вас, браты, каб ня ведалі вы і пра дары духоўныя.

 

Ня хочу, браты, заняхаіць вас у нясьведамасьці аб духоўных дарах.

Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, дык хадзілі да безгалосых ідалаў — так, быццам вялі вас.

 

Вы-ж знаеце, што як былі паганамі, дык цягнула вас нясутрымна да немых бажкоў;

Таму маўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, ня вымавіць анафэмы на Ісуса, і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

 

вось-жа ведайце: ніхто, прамаўляючы ў Духу Божым ня выскажа анатэмы (выкляцьця на Езуса; і толькі той, хто ёсьць пад уплывам Духа Святога кажа: «Усеспадар Езус».

Дары ёсьць розныя, а Дух адзін і той самы;

 

Дары ласкі — розныя, але Дух той самы;

і служэньні розныя, а Гасподзь адзін і той самы;

 

і ёсьць рожніцы ў паслугаванні, а Усеспадар (Госпад) той самы;

і дзеяньні розныя, а Бог адзін і той самы, Які дзее ўсё ва ўсіх.

 

ды ёсьць рожніцы і ў дзейнасьці, але Бог той самы, які дзее ўсё ў-ва ўсіх.

Але кожнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:

 

Кажнаму даецца выяўленне Духа на карысьць:

аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веданьня, тым самым Духам;

 

аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, другому слова веды водле тагож Духа;

іншаму вера, тым самым Духам; іншаму дар ацаленьня, тым самым Духам;

 

іншаму вера ў тым-жа Духу, а йшчэ іншаму дар аздараўляння ў тым адзіным Духу;

іншаму цудадзействы, іншаму прароцтва, іншаму распазнаньне духаў, іншаму розныя мовы, іншаму тлумачэньне моваў.

 

аднаму дар цудадзейства, а другому прароцтва, іншаму распазнаванне духаў, іншаму языкаведзтва, або ўмеласьць тлумачэння моваў.

А ўсё гэта дзее адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Яму заўгодна.

 

А ўсё гэта даконывае адзін і той самы Дух, самахоць надзяляючы кажнага паасобна.

Бо, як цела адно, але мае многа чэлесаў, і ўсе чэлесы аднаго цела, хоць іх многа, складаюць адно цела, — так і Хрыстос.

 

Так як цела ёсьць адно, а частак (чэлесаў) мае шмат і ўсе яны, хоць іх шмат, становяць адно цела — гэтак і Хрыстус.

Бо ўсе мы адным Духам хрысьціліся ў адно цела, Юдэі альбо Эліны, рабы альбо вольнікі, і ўсе напоены адным Духам.

 

Усе бо мы ахрышчаны адным Духам у вадно цела, ці-то Юдэйцы, ці Грэкі, нявольнікі ці вольныя, і ўсе адным Духам перапоены.

А цела не з аднаго чэлеса, а з многіх.

 

Бо і цела ня ёсьць адной часткай (чэлесам), але многімі.

Калі нага кажа: я не належу да цела, бо я ня рука, дык няўжо яна таму не належыць да цела?

 

Каліб так сказала нага: «Яж ня рука і таму да цела не належу», дык ціж праз гэта і не належыць?

І калі вуха скажа: я не належу да цела, бо я ня вока, дык няўжо яно таму не належыць да цела?

 

І каліб вуха сказала: «Я ня вока, дык да цела не належу», дык няўжо праз гэта й не належыць?

Калі ўсё цела — вока, дык дзе слых? Калі ўсё — слых, дык дзе нюх?

 

Каліб усё цела было вокам, дык дзе слых? Або каліб усё было слых, дык дзеж тады нюх?

Бог разьмеркаваў чэлесы, кожнаму ў целе, як Яму было заўгодна.

 

Алеж Бог разьмяркаваў чэлесы — кажнага зь іх — у целе, як Сам хацеў.

А калі б усе былі адным чэлесам, дык дзе было б цела?

 

І каліб усё было адным чэлесам, дык дзе тады цела?

А цяпер чэлесаў многа, а цела адно.

 

Цяпер-жа чэлесаў шмат, а цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: ты мне не патрэбная; альбо ж таксама галава нагам: вы мне не патрэбныя.

 

Ня можа сказаць вока руццэ: «Ты непатрэбная мне»; або галава — нагам: «Вы непатрэбныя мне».

Наадварот, чэлесы цела, якія здаюцца слабейшымі, намнога больш патрэбныя,

 

Бо-ж часткі цела, што здаюцца слабейшымі, шмат патрабнейшыя,

і якія нам здаюцца меней высакароднымі ў целе, іх мы якраз і атачаем найбольшым дбаньнем;

 

і якія ўважаем менш пачэснымі ў целе, тым-большай прыстойнасьцю ахоўваем тыя, што ўходзяць у нас за няпрыстойныя,

і няпрыстойныя нашыя чэлесы патрабуюць асаблівага ўпрыстойваньня, а прыстойныя нашыя чэлесы ня маюць патрэбы ў гэтым. Але Бог так суразьмерыў цела, што менш дасканаламу чэлесу наказаў большае дбаньне,

 

прыстойныя бо гэтага не патрабуюць: Бог так разьмяркаваў цела, што прыдаў больш увагі тым часткам, якім яе не хапала,

каб ня было падзелу ў целе, а ўсе чэлесы аднолькава рупіліся адзін пра аднаго.

 

каб ня было разладу ў целе, але каб усе часткі аднолькава адна аб другой рупіліся.

Таму, калі пакутуе адзін чэлес, пакутуюць разам зь ім усе чэлесы; славіцца адзін чэлес, зь ім радуюцца ўсе чэлесы.

 

І як цярпіць адна часьціна, цярпяць зь ёю ўсе часьціны, а калі услаўляецца адна частка, радуюцца зь ёю ўсе часткі.

І вы — цела Хрыстовае, а паасобку — чэлесы.

 

Вы-ж — цела Хрыстуса, а паасобна — часьціны (чэлесы).

І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэйцяе, настаўнікамі; далей адным даў сілу цудадзейную, таксама дары ацаленьня, дапамогі, кіраваньня, розныя мовы.

 

І адных паставіў Бог у Эклезіі: па-першае Апосталаў, па-другое Прарокаў, па-трэцяе Вучыцялёў: далей — сілы цудадзейныя, аздараўляльныя, дапаможныя, гаспадарныя, моваведныя.

Ці ўсе апосталы? ці ўсе прарокі? ці ўсе настаўнікі? ці ўсе цудадзеі?

 

А ціж усе Апосталамі? Ці ўсе Прарокамі? Ці ўсе Вучыцелямі?

ці ўсе маюць дар ацаленьня? ці ўсе гавораць мовамі? ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсе маюць дар цудадзейскі? Ці дар аздараўляння? Ці ўсе моваведамі? Ці ўсе тлумачамі?

Дбайце пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.

 

Дабівайцеся вышэйшых дараў, а я пакажу вам шлях найвышэйшы.