1 да Карынфянаў 12 разьдзел

Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Сёмухі

 
 

Адносна ж духоўных [дароў], браты, не хачу, каб вы ня ведалі.
 
Не хачу пакідаць вас, браты, каб ня ведалі вы і пра дары духоўныя.

Вы ведаеце, што, калі былі вы паганамі, да ідалаў безгалосых скіроўваліся, быццам вялі вас.
 
Ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, дык хадзілі да безгалосых ідалаў — так, быццам вялі вас.

Дзеля гэтага паведамляю вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.
 
Таму маўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, ня вымавіць анафэмы на Ісуса, і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

Ёсьць адрозьненьні ў дарах, але Дух той самы;
 
Дары ёсьць розныя, а Дух адзін і той самы;

і ёсьць адрозьненьні ў служэньнях, але Госпад той самы;
 
і служэньні розныя, а Гасподзь адзін і той самы;

і ёсьць адрозьненьні ў дзеяньнях, але Бог той самы, Які ўсё ў-ва ўсіх робіць.
 
і дзеяньні розныя, а Бог адзін і той самы, Які дзее ўсё ва ўсіх.

А кожнаму даецца выяўленьне Духа дзеля карысьці.
 
Але кожнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць:

Бо аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, а другому — слова веданьня праз таго самага Духа;
 
аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веданьня, тым самым Духам;

а іншаму — вера ў тым самым Духу; а іншаму — дары аздараўленьня ў тым самым Духу;
 
іншаму вера, тым самым Духам; іншаму дар ацаленьня, тым самым Духам;

іншаму — рабіць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаваньне духаў, іншаму — разнастайныя мовы, а іншаму — тлумачэньне моваў.
 
іншаму цудадзействы, іншаму прароцтва, іншаму распазнаньне духаў, іншаму розныя мовы, іншаму тлумачэньне моваў.

А ўсё гэтае робіць адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Ён хоча.
 
А ўсё гэта дзее адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Яму заўгодна.

Бо як цела адно, але мае шмат членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і шмат, ёсьць адно цела, гэтак і Хрыстос.
 
Бо, як цела адно, але мае многа чэлесаў, і ўсе чэлесы аднаго цела, хоць іх многа, складаюць адно цела, — так і Хрыстос.

Бо мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці Юдэі, ці Грэкі, ці слугі, ці вольныя, і ўсе напоены адным Духам.
 
Бо ўсе мы адным Духам хрысьціліся ў адно цела, Юдэі альбо Эліны, рабы альбо вольнікі, і ўсе напоены адным Духам.

Бо і цела — гэта не адзін член, але шмат.
 
А цела не з аднаго чэлеса, а з многіх.

Калі скажа нага: «Як я не рука, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яна не ад цела?
 
Калі нага кажа: я не належу да цела, бо я ня рука, дык няўжо яна таму не належыць да цела?

І калі скажа вуха: «Як я ня вока, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яно не ад цела?
 
І калі вуха скажа: я не належу да цела, бо я ня вока, дык няўжо яно таму не належыць да цела?

Калі ўсё цела — вока, дзе слых? Калі ўсё — слых, дзе нюх?
 
Калі ўсё цела — вока, дык дзе слых? Калі ўсё — слых, дык дзе нюх?

Але цяпер Бог разьмясьціў члены, кожны з іх асобна, у целе, як Сам хацеў.
 
Бог разьмеркаваў чэлесы, кожнаму ў целе, як Яму было заўгодна.

А калі б усе былі адзін член, дзе цела?
 
А калі б усе былі адным чэлесам, дык дзе было б цела?

Але цяпер членаў шмат, а цела адно.
 
А цяпер чэлесаў многа, а цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: «Я ня маю ў табе патрэбы», або таксама галава нагам: «Я ня маю ў вас патрэбы».
 
Ня можа вока сказаць руцэ: ты мне не патрэбная; альбо ж таксама галава нагам: вы мне не патрэбныя.

Але члены цела, якія лічацца слабейшымі, нашмат больш патрэбныя.
 
Наадварот, чэлесы цела, якія здаюцца слабейшымі, намнога больш патрэбныя,

І тыя, якія нам падаюцца менш пачэснымі ў целе, атачаем асаблівай пашанай, і нашыя непрыстойныя [члены] маюць асаблівую павагу.
 
і якія нам здаюцца меней высакароднымі ў целе, іх мы якраз і атачаем найбольшым дбаньнем;

А нашыя паважаныя [члены] ня маюць [такой] патрэбы. Але Бог спалучыў цела, даўшы тым, якія маюць недахопы, асаблівую пашану,
 
і няпрыстойныя нашыя чэлесы патрабуюць асаблівага ўпрыстойваньня, а прыстойныя нашыя чэлесы ня маюць патрэбы ў гэтым. Але Бог так суразьмерыў цела, што менш дасканаламу чэлесу наказаў большае дбаньне,

каб не было падзелу ў целе, але члены адзін пра аднаго клапаціліся.
 
каб ня было падзелу ў целе, а ўсе чэлесы аднолькава рупіліся адзін пра аднаго.

І калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.
 
Таму, калі пакутуе адзін чэлес, пакутуюць разам зь ім усе чэлесы; славіцца адзін чэлес, зь ім радуюцца ўсе чэлесы.

Вы ж — Цела Хрыстовае, а паасобна — члены.
 
І вы — цела Хрыстовае, а паасобку — чэлесы.

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; пасьля — [тых, хто мае] сілы, пасьля — дары аздараўленьня, дапамаганьня, гаспадараваньня, разнастайныя мовы.
 
І адных Бог паставіў у Царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэйцяе, настаўнікамі; далей адным даў сілу цудадзейную, таксама дары ацаленьня, дапамогі, кіраваньня, розныя мовы.

Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?
 
Ці ўсе апосталы? ці ўсе прарокі? ці ўсе настаўнікі? ці ўсе цудадзеі?

Ці ўсе маюць дары аздараўленьня? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?
 
ці ўсе маюць дар ацаленьня? ці ўсе гавораць мовамі? ці ўсе тлумачаць?

Рупцеся пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.
 
Дбайце пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.