1 да Карынфянаў 15 разьдзел

 

 

Паведамляю вам, браты, Эвангельле, якое я дабравесьціў вам, і якое вы прынялі, і ў якім стаіцё,

 

Нагадваю вам, браты, Дабравесьце, якое я зьвеставаў вам, якое вы і прынялі, у якім і ўмацаваліся,

і праз якое збаўляецеся, калі будзеце трымацца таго слова, якое я дабравесьціў вам, калі толькі не надарма паверылі.

 

якім і ратуецеся, калі настаўленьне памятаеце так, як я зьвеставаў вам, калі толькі ня марна ўверавалі.

Бо я найперш перадаў вам тое, што і сам прыняў, што Хрыстос памёр за грахі нашыя паводле Пісаньняў,

 

Бо я найперш перадаў вам, што і сам прыняў, гэта значыцца, што Хрыстос памёр за грахі нашыя, паводле Пісаньня,

і што Ён быў пахаваны і ўваскрос на трэці дзень, паводле Пісаньняў,

 

і што ён пахаваны быў і што ўваскрэс на трэйці дзень, паводле Пісаньня,

і што Ён зьявіўся Кіфе, а пасьля — Дванаццаці,

 

і што зьявіўся Кіфу, потым дванаццаці;

пасьля зьявіўся больш чым пяцістам братам за раз, з якіх многія дагэтуль жывуць, а некаторыя паўміралі;

 

потым зьявіўся больш чым пяці сотням братоў у адзін час, зь якіх большая частка дагэтуль жывуць, а некаторыя і спачылі;

пасьля зьявіўся Якубу, пасьля — усім апосталам,

 

потым зьявіўся Якаву, таксама ўсім апосталам;

а апошняму з усіх зьявіўся і мне, быццам неданоску.

 

а пасьля ўсіх зьявіўся і мне, як нейкаму вылюдку.

Бо я — найменшы з апосталаў, які ня варты называцца апосталам, бо я перасьледаваў царкву Божую,

 

Бо я найменшы з апосталаў, і ня варты называцца апосталам, бо гнаў Царкву Божую.

але з ласкі Бога ёсьць тым, кім ёсьць, і ласка Ягоная ў-ва мне не была дарэмнай, але я больш за іх усіх працаваў; дый ня я, але ласка Божая, якая са мною.

 

Але зь мілаты Божае я ёсьць тое, што ёсьць; і мілата Ягоная ўва мне ня была марная, але я болей за іх усіх папрацаваў; ня я, зрэшты, а мілата Божая, якая са мною.

Дык ці я, ці яны, мы гэтак абвяшчаем, і вы гэтак паверылі.

 

І вось, ці то я, ці яны, мы так прапаведуем, і вы так уверавалі.

А калі пра Хрыста абвяшчаецца, што Ён уваскрос з мёртвых, як некаторыя з вас кажуць, што няма ўваскрасеньня мёртвых?

 

Калі пра Хрыста прапаведуецца, што Ён паўстаў зь мёртвых, дык як некаторыя з вас кажуць, быццам няма ўваскрэсеньня зь мёртвых?

Калі няма ўваскрасеньня мёртвых, дык і Хрыстос не ўваскрос;

 

Калі няма ўваскрэсеньня зь мёртвых, дык і Хрыстос не ўваскрэс;

а калі Хрыстос не ўваскрос, тады дарэмнае і абвяшчэньне нашае, дарэмная і вера вашая.

 

а калі Хрыстос не ўваскрэс, дык і пропаведзь нашая марная, марная і вера ваша.

А нас знайшлі б фальшывымі сьведкамі Божымі, бо мы сьведчылі пра Бога, што Ён уваскрасіў Хрыста, Якога не ўваскрашаў, калі мёртвыя не ўваскрасаюць.

 

Пры гэтым мы сталіся б тады і непраўдзівымі сьведкамі пра Бога, бо сьведчылі б пра Бога, што Ён уваскрэсіў Хрыста, Якога Ён не ўваскрэшваў, калі, гэта значыцца, мёртвыя не ўваскрасаюць;

Бо калі мёртвыя не ўваскрасаюць, дык і Хрыстос не ўваскрос;

 

бо, калі мёртвыя не ўваскрасаюць, дык і Хрыстос не ўваскрэс;

а калі Хрыстос не ўваскрос, дык вера вашая марная, вы яшчэ ў грахах вашых.

 

а калі Хрыстос не ўваскрэс, дык вера ваша марная; вы яшчэ ў грахах вашых;

Таму і тыя, якія памерлі ў Хрысьце, загінулі.

 

таму і памерлыя ў Хрысьце загінулі.

Калі мы толькі ў гэтым жыцьці спадзяемся на Хрыста, мы найбольш жалю вартыя з усіх людзей.

 

І калі мы ў гэтым толькі жыцьці спадзяёмся на Хрыста, дык мы самыя няшчасныя з усіх людзей.

Але цяпер Хрыстос уваскрос з мёртвых, стаўся Першынцам сярод памёршых.

 

Але Хрыстос уваскрэс зь мёртвых, першынец з памерлых.

Бо як праз чалавека сьмерць, гэтак праз чалавека і ўваскрасеньне мёртвых.

 

Бо як сьмерць праз чалавека, так праз чалавека і ўваскрэсеньне зь мёртвых.

Бо як у Адаме ўсе паміраюць, гэтак у Хрысьце ўсе ажывуць,

 

Як у Адаме ўсе паміраюць, так у Хрысьце ўсе ажывуць.

але кожны — у сваім парадку: Першынец — Хрыстос, пасьля — Хрыстовыя ў прыйсьце Ягонае,

 

кожны ў сваім парадку; першынец Хрыстос, потым Хрыстовыя, у прышэсьце Ягонае.

а пасьля — канец, калі Ён перадасьць Валадарства Богу і Айцу, калі зьнішчыць усякае начальства, і ўсякую ўладу і сілу,

 

А потым канец, калі Ён перадасьць Царства Богу і Айцу, калі скасуе ўсякае начальства і ўсякую ўладу і сілу;

бо Яму належыць валадарыць, пакуль пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі Свае.

 

бо Яму належыць валадарыць, пакуль «пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі Свае»,

Апошні вораг будзе зьнішчаны — сьмерць,

 

а як апошні вораг зьнішчыцца — сьмерць,

бо ўсё падпарадкаваў пад ногі Яго. А калі сказана, што ўсё падпарадкавана, зразумела, што акрамя Таго, Які падпарадкаваў Яму ўсё.

 

бо «ўсё пакарыў пад ногі Ягоныя»; калі ж сказана, што Яму ўсё падначалена, дык ясна, што акрамя Таго, Які пакарыў Яму ўсё.

А калі ўсё будзе падпарадкавана Яму, тады і Сам Сын падпарадкуецца Таму, Які падпарадкаваў Яму ўсё, каб быў Бог усё ў-ва ўсім.

 

Калі ж усё ўпакорыць Яму, тады і сам Сын скарыцца Таму, Хто скарыў ўсё Яму, хай будзе Бог усё ва ўсім.

Іначай, што будуць рабіць тыя, якія хрысьцяцца дзеля мёртвых? Калі мёртвыя зусім не ўваскрасаюць, навошта хрысьціцца дзеля мёртвых?

 

Інакш, што робяць тыя, якія прымаюць хрышчэньне для мёртвых? Калі мёртвыя наогул не ўваскрасаюць, дык навошта і прымаюць хрышчэньне для мёртвых?

Навошта і мы ўсякую гадзіну ў небясьпецы?

 

Навошта ж і мы ўвесь час падупадаем небясьпецы?

Я штодня паміраю, сцьвяржае гэта пахвала вашая, якую маю ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.

 

Я кожны дзень паміраю; прысягаю ў гэтым пахвалою вашаю, браты, якую я маю ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.

Калі б я па-чалавечаму змагаўся са зьвярамі ў Эфэсе, якая мне карысьць, калі мёртвыя не ўваскрасаюць? «Будзем есьці і піць, бо заўтра памром!»

 

Разважыўшы па-людзку, калі я змагаўся са зьвярамі ў Эфэсе, якая мне карысьць, калі мёртвыя не ўваскрасаюць? Будзем есьці і піць, бо заўтра памрэм.

Не падманвайце сябе: благія таварыствы псуюць добрыя звычаі.

 

Не давайцеся ў зман; дрэнныя суполькі псуюць добрыя норавы.

Працьверазіцеся на праведнасьць і не грашыце; бо некаторыя [з вас] ня ведаюць Бога, на сорам вам кажу.

 

Працьверазецеся, як трэба, і не грашэце; бо на сорам вам кажу — некаторыя з вас ня ведаюць Бога.

Але скажа нехта: «Як уваскрэснуць мёртвыя? Ды ў якім целе прыйдуць?»

 

Але скажа хто-небудзь: як уваскрэснуць мёртвыя? і ў якім целе яны прыйдуць?

Неразумны! Тое, што ты сееш, не ажыве, калі не памрэ.

 

Неразумны! тое, што ты сееш, не ажыве, калі не памрэ;

І тое, што сееш, сееш ня цела, якое будзе, але голае зерне, можа, пшанічнае, ці якое іншае,

 

і калі ты сееш, дык сееш ня цела будучае, а голае зерне, якое будзе, пшанічнае або іншае якое;

а Бог дае яму цела, як хоча, і кожнаму насеньню — сваё цела.

 

але Бог дае яму цела як хоча, і кожнаму семені сваё цела.

Ня ўсякае цела такое самае цела, але адно цела ў людзей, а іншае цела ў жывёлаў, іншае ў рыбаў, іншае ў птушак.

 

Ня ўсякая плоць, але інакшая плоць у людзей, інакшая плоць у жывёлін, інакшая ў рыб, інакшая ў птушак.

І [ёсьць] целы нябесныя, і целы зямныя; але адна слава нябесных, а другая — зямных,

 

Ёсьць целы нябесныя і целы зямныя: але інакшая слава ў нябесных, інакшая ў зямных;

іншая слава сонца, і іншая слава месяца, і іншая слава зорак, бо зорка ад зоркі розьніцца ў славе.

 

інакшая слава ў сонца, інакшая слава ў месяца, інакшая ў зорак; і зорка ад зоркі розьніцца славаю.

Гэтак і ўваскрасеньне мёртвых: сеецца ў сапсутасьці, уваскрашаецца ў незьнішчальнасьці;

 

Так і пры ўваскрэсеньні мёртвых; сеецца ў тленьні, паўстае ў нятленьні;

сеецца ў ганьбе, уваскрашаецца ў славе; сеецца ў нядужасьці, уваскрашаецца ў моцы;

 

сеецца ў няславе, паўстае ў славе; сеецца ў немачы, паўстае ў сіле;

сеецца цела душэўнае, уваскрашаецца цела духоўнае. Ёсьць цела душэўнае, і ёсьць цела духоўнае.

 

сеецца цела душэўнае, паўстае цела духоўнае. Ёсьць цела душэўнае, ёсьць цела і духоўнае.

Гэтак і напісана: «Стаўся першы чалавек Адам душою жывою», а апошні Адам — дух, які ажыўляе.

 

Так і напісана: «першы чалавек Адам стаўся душою жывою»; а апошні Адам ёсьць дух жыватворчы.

Але спачатку не духоўнае, але душэўнае; духоўнае пасьля.

 

Але ня духоўнае раней, а душэўнае, потым духоўнае.

Першы чалавек — з зямлі, зямны; другі Чалавек — Госпад з неба.

 

Першы чалавек — зь зямлі, і зямны; другі чалавек — Гасподзь — зь неба.

Які зямны, гэтакія і зямныя; і які Нябесны, гэтакія і нябесныя.

 

Які зь зямлі, такія зямныя; і які нябесны, такія і нябесныя;

І як мы насілі вобраз зямнога, будзем насіць і вобраз Нябеснага.

 

і як мы насілі вобраз зямнога, так будзем насіць і вобраз нябеснага.

А тое скажу, браты, што ня могуць цела і кроў успадкаеміць Валадарства Божага, і сапсутасьць не ўспадкаеміць незьнішчальнасьці.

 

Але тое скажу вам, браты, што плоць і кроў ня могуць успадкаваць Царства Божага, і тленьне ня спадкуе нятленьня.

Вось, кажу вам тайну: ня ўсе мы памром, але ўсе пераменімся,

 

Я кажу вам тайну, ня ўсе мы памрэм, але ўсе пераменімся;

у адзін момант, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць, і мёртвыя ўваскрэснуць незьнішчальнымі, і мы пераменімся.

 

раптам, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць, і мёртвыя ўваскрэснуць нятленьнымі, а мы пераменімся;

Бо зьнішчальнае гэтае мусіць апрануцца ў незьнішчальнасьць, і сьмяротнае гэтае — апрануцца ў несьмяротнасьць.

 

бо тленнае гэтае мае апрануцца ў нятленнае, і сьмяротнае гэтае — апрануцца ў несьмяротнасьць.

А калі зьнішчальнае гэтае апранецца ў незьнішчальнасьць, і сьмяротнае гэтае апранецца ў несьмяротнасьць, тады станецца напісанае слова: «Паглынутая сьмерць перамогаю».

 

Калі ж тленьне гэтае апранецца ў нятленнасьць і сьмяротнае гэтае апранецца ў несьмяротнасьць, тады збудзецца слова напісанае: «паглынута сьмерць перамогаю.

«Сьмерць, дзе тваё джала? Пекла, дзе твая перамога?»

 

Сьмерць! дзе тваё джала? пекла! дзе твая перамога?».

Джала сьмерці — грэх, а сіла грэху — закон.

 

А джала сьмерці — грэх; а сіла грэху — закон.

Падзяка ж Богу, Які даў нам перамогу праз Госпада нашага Ісуса Хрыста!

 

Дзякаваць Богу, Які даў нам перамогу Госпадам нашым Ісусам Хрыстом.

Так што, браты мае ўлюбёныя, будзьце непарушныя, непахісныя, у справе Госпадавай мейце рупнасьць заўсёды, ведаючы, што праца вашая не дарэмная перад Госпадам.

 

Дык вось, браты любасныя, будзьце цьвёрдыя, непахісныя, заўсёды майце посьпех у справе Гасподняй, ведаючы, што праца вашая не змарнее перад Госпадам.