1 да Карынфянаў 15 разьдзел

 

 

Нагадваю вам, браты, Евангелле, якое я абвяшчаў вам і якое вы прынялі, і ў якім трываеце,

 

Нагадваю вам, браты, Дабравесьце, якое я зьвеставаў вам, якое вы і прынялі, у якім і ўмацаваліся,

і праз якое таксама збавіцеся, калі цвёрда захаваеце тое слова, што я абвясціў вам. Калі толькі не дарма паверылі!

 

якім і ратуецеся, калі настаўленьне памятаеце так, як я зьвеставаў вам, калі толькі ня марна ўверавалі.

Бо спачатку я перадаў вам тое, што і сам прыняў, што Хрыстус памёр за нашыя грахі паводле Пісання і

 

Бо я найперш перадаў вам, што і сам прыняў, гэта значыцца, што Хрыстос памёр за грахі нашыя, паводле Пісаньня,

што быў пахаваны і ўваскрос на трэці дзень паводле Пісання,

 

і што ён пахаваны быў і што ўваскрэс на трэйці дзень, паводле Пісаньня,

і што з’явіўся Кефасу, а потым — Дванаццаці.

 

і што зьявіўся Кіфу, потым дванаццаці;

Пасля з’явіўся больш чым пяцістам братам адначасова, большасць з якіх жыве дагэтуль, а некаторыя памерлі.

 

потым зьявіўся больш чым пяці сотням братоў у адзін час, зь якіх большая частка дагэтуль жывуць, а некаторыя і спачылі;

Потым з’явіўся Якубу, потым — усім Апосталам.

 

потым зьявіўся Якаву, таксама ўсім апосталам;

Пазней за ўсіх з’явіўся і мне, як неданошанаму плоду.

 

а пасьля ўсіх зьявіўся і мне, як нейкаму вылюдку.

Бо я найменшы з Апосталаў і не варты называцца Апосталам, паколькі пераследаваў Касцёл Божы.

 

Бо я найменшы з апосталаў, і ня варты называцца апосталам, бо гнаў Царкву Божую.

Але з ласкі Божай я стаў тым, чым ёсць, і ласка Ягоная, дазеная мне, не была дарэмнаю. Наадварот, я працаваў больш за іх усіх, ды і не я, а ласка Божая, што са мною.

 

Але зь мілаты Божае я ёсьць тое, што ёсьць; і мілата Ягоная ўва мне ня была марная, але я болей за іх усіх папрацаваў; ня я, зрэшты, а мілата Божая, якая са мною.

Таму ці я, ці яны, мы так прапаведуем, а вы так паверылі.

 

І вось, ці то я, ці яны, мы так прапаведуем, і вы так уверавалі.

Калі прапаведуюць, што Хрыстус уваскрос, то чаму некаторыя з вас кажуць, быццам няма ўваскрашэння памерлых?

 

Калі пра Хрыста прапаведуецца, што Ён паўстаў зь мёртвых, дык як некаторыя з вас кажуць, быццам няма ўваскрэсеньня зь мёртвых?

Калі ж няма ўваскрашэння памерлых, то і Хрыстус не ўваскрос!

 

Калі няма ўваскрэсеньня зь мёртвых, дык і Хрыстос не ўваскрэс;

А калі Хрыстус не ўваскрос, то марнае і прапаведаванне нашае, і вера вашая марная.

 

а калі Хрыстос не ўваскрэс, дык і пропаведзь нашая марная, марная і вера ваша.

Тады б мы аказаліся фальшывымі сведкамі Бога, бо сведчылі б супраць Бога, што Ён уваскрасіў Хрыста, якога Ён не ўваскрашаў, паколькі памерлыя не ўваскрасаюць.

 

Пры гэтым мы сталіся б тады і непраўдзівымі сьведкамі пра Бога, бо сьведчылі б пра Бога, што Ён уваскрэсіў Хрыста, Якога Ён не ўваскрэшваў, калі, гэта значыцца, мёртвыя не ўваскрасаюць;

Бо калі памерлыя не ўваскрасаюць, то і Хрыстус не ўваскрос.

 

бо, калі мёртвыя не ўваскрасаюць, дык і Хрыстос не ўваскрэс;

А калі Хрыстус не ўваскрос, то вера ваша марная і вы далей у грахах вашых.

 

а калі Хрыстос не ўваскрэс, дык вера ваша марная; вы яшчэ ў грахах вашых;

Тады і тыя, што памерлі ў Хрысце, згінулі.

 

таму і памерлыя ў Хрысьце загінулі.

Калі мы спадзяёмся на Хрыста толькі ў гэтым жыцці, то мы самыя няшчасныя сярод людзей.

 

І калі мы ў гэтым толькі жыцьці спадзяёмся на Хрыста, дык мы самыя няшчасныя з усіх людзей.

Але Хрыстус уваскрос, Першынец сярод тых, якія памерлі.

 

Але Хрыстос уваскрэс зь мёртвых, першынец з памерлых.

Паколькі праз чалавека прыйшла смерць, так праз Чалавека — і ўваскрашэнне памерлых.

 

Бо як сьмерць праз чалавека, так праз чалавека і ўваскрэсеньне зь мёртвых.

Бо, як у Адаме ўсе паміраюць, так і ў Хрысце ўсе будуць ажыўлены.

 

Як у Адаме ўсе паміраюць, так у Хрысьце ўсе ажывуць.

Кожны ў свой час: першы Хрыстус, потым тыя, хто належыць Хрысту, падчас прыйсця Ягонага.

 

кожны ў сваім парадку; першынец Хрыстос, потым Хрыстовыя, у прышэсьце Ягонае.

Канец настане тады, калі Ён перадасць Валадарства Богу і Айцу, калі знішчыць усялякае панаванне і ўсялякую ўладу, і сілу.

 

А потым канец, калі Ён перадасьць Царства Богу і Айцу, калі скасуе ўсякае начальства і ўсякую ўладу і сілу;

Бо трэба, каб Ён валадарыў, пакуль не пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі свае.

 

бо Яму належыць валадарыць, пакуль «пакладзе ўсіх ворагаў пад ногі Свае»,

Як апошні вораг будзе знішчана смерць,

 

а як апошні вораг зьнішчыцца — сьмерць,

бо ўсё пакладзена пад ногі Ягоныя. Калі ж скажа, што ўсё падпарадкавана, то відавочна, за выключэннем таго, хто падпарадкаваў Яму ўсё.

 

бо «ўсё пакарыў пад ногі Ягоныя»; калі ж сказана, што Яму ўсё падначалена, дык ясна, што акрамя Таго, Які пакарыў Яму ўсё.

Калі ж усё будзе Яму падпарадкавана, тады і сам Сын падпарадкуецца таму, хто падпарадкаваў Яму ўсё, каб Бог быў усё ва ўсім.

 

Калі ж усё ўпакорыць Яму, тады і сам Сын скарыцца Таму, Хто скарыў ўсё Яму, хай будзе Бог усё ва ўсім.

Бо што ж зробяць тыя, хто прымае хрост за памерлых? Калі памерлыя зусім не ўваскрасаюць, то навошта яны прымаюць за іх хрост?

 

Інакш, што робяць тыя, якія прымаюць хрышчэньне для мёртвых? Калі мёртвыя наогул не ўваскрасаюць, дык навошта і прымаюць хрышчэньне для мёртвых?

Навошта і мы пастаянна трапляем у небяспеку?

 

Навошта ж і мы ўвесь час падупадаем небясьпецы?

Я кожны дзень паміраю. Сведчаннем гэтаму ваша пахвала, браты, якую маю ў Езусе Хрысце, Пану нашым!

 

Я кожны дзень паміраю; прысягаю ў гэтым пахвалою вашаю, браты, якую я маю ў Хрысьце Ісусе, Госпадзе нашым.

Калі я, як чалавек, змагаўся ў Эфесе з дзікімі звярамі, то якая мне карысць? Калі памерлыя не ўваскрасаюць, будзем есці і піць, бо заўтра памром.

 

Разважыўшы па-людзку, калі я змагаўся са зьвярамі ў Эфэсе, якая мне карысьць, калі мёртвыя не ўваскрасаюць? Будзем есьці і піць, бо заўтра памрэм.

Не падманвайце сябе. Дрэнныя размовы псуюць добрыя звычаі.

 

Не давайцеся ў зман; дрэнныя суполькі псуюць добрыя норавы.

Абудзіцеся па-сапраўднаму і не грашыце! Бо некаторыя з вас не ведаюць Бога. Кажу гэта вам на сорам.

 

Працьверазецеся, як трэба, і не грашэце; бо на сорам вам кажу — некаторыя з вас ня ведаюць Бога.

Хтосьці скажа: «Як памерлыя ўваскрэснуць? У якім целе яны прыйдуць?»

 

Але скажа хто-небудзь: як уваскрэснуць мёртвыя? і ў якім целе яны прыйдуць?

Неразумны! Тое, што ты сееш, не ажыве, перш чым не памрэ.

 

Неразумны! тое, што ты сееш, не ажыве, калі не памрэ;

Тое, што ты сееш, сееш не як будучае цела, але як голае зерне, напрыклад, пшаніцы ці чаго іншага.

 

і калі ты сееш, дык сееш ня цела будучае, а голае зерне, якое будзе, пшанічнае або іншае якое;

Бог жа дае яму такое цела, як хоча, і кожнаму насенню ўласнае цела.

 

але Бог дае яму цела як хоча, і кожнаму семені сваё цела.

Не ўсе целы аднолькавыя, але адно ў людзей, іншае ў жывёл, іншае таксама ў птушак, яшчэ іншае ў рыб.

 

Ня ўсякая плоць, але інакшая плоць у людзей, інакшая плоць у жывёлін, інакшая ў рыб, інакшая ў птушак.

Ёсць целы нябесныя і целы зямныя, але іншая слава нябесных, а іншая — зямных.

 

Ёсьць целы нябесныя і целы зямныя: але інакшая слава ў нябесных, інакшая ў зямных;

Іншая слава сонца, іншая — месяца, іншая таксама слава зорак, бо зорка ад зоркі адрозніваецца славай.

 

інакшая слава ў сонца, інакшая слава ў месяца, інакшая ў зорак; і зорка ад зоркі розьніцца славаю.

Так і ўваскрашэнне памерлых. Сеецца ў тленні, паўстае ў нятленнасці.

 

Так і пры ўваскрэсеньні мёртвых; сеецца ў тленьні, паўстае ў нятленьні;

Сеецца ў пагардзе, паўстае ў славе. Сеецца ў слабасці, паўстае ў моцы.

 

сеецца ў няславе, паўстае ў славе; сеецца ў немачы, паўстае ў сіле;

Сеецца цела зямное, паўстае цела духоўнае. Калі ёсць зямное цела, ёсць і духоўнае.

 

сеецца цела душэўнае, паўстае цела духоўнае. Ёсьць цела душэўнае, ёсьць цела і духоўнае.

Так і напісана: «Першы чалавек Адам стаў жывой істотай», апошні Адам — жыватворным духам.

 

Так і напісана: «першы чалавек Адам стаўся душою жывою»; а апошні Адам ёсьць дух жыватворчы.

Але не духоўнае першае, а зямное, потым духоўнае.

 

Але ня духоўнае раней, а душэўнае, потым духоўнае.

Першы чалавек з зямлі ёсць пылам; другі Чалавек — з неба.

 

Першы чалавек — зь зямлі, і зямны; другі чалавек — Гасподзь — зь неба.

Які быў з пылу, такія і тыя, што з пылу; які нябесны, такія і нябесныя.

 

Які зь зямлі, такія зямныя; і які нябесны, такія і нябесныя;

І як мы насілі вобраз таго, што з пылу, так будзем насіць вобраз нябеснага.

 

і як мы насілі вобраз зямнога, так будзем насіць і вобраз нябеснага.

Але кажу вам, браты, што цела і кроў не могуць атрымаць у спадчыну Валадарства Божае, і тленнае не атрымае ў спачыну нятленнасць.

 

Але тое скажу вам, браты, што плоць і кроў ня могуць успадкаваць Царства Божага, і тленьне ня спадкуе нятленьня.

Вось, я кажу вам таямніцу: не ўсе мы памром, але ўсе будзем перамененыя,

 

Я кажу вам тайну, ня ўсе мы памрэм, але ўсе пераменімся;

адразу, у імгненне вока, на гук апошняй трубы. Калі яна загучыць, памерлыя ўваскрэснуць як нятленныя, а мы пераменімся.

 

раптам, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць, і мёртвыя ўваскрэснуць нятленьнымі, а мы пераменімся;

Бо трэба, каб тленнае апранулася ў нятленнасць, а смяротнае апранулася ў несмяротнасць.

 

бо тленнае гэтае мае апрануцца ў нятленнае, і сьмяротнае гэтае — апрануцца ў несьмяротнасьць.

Калі ж тленнае апранецца ў нятленнасць, а смяротнае апранецца ў несмяротнасць, тады споўніцца напісанае слова: «Перамога паглынула смерць.

 

Калі ж тленьне гэтае апранецца ў нятленнасьць і сьмяротнае гэтае апранецца ў несьмяротнасьць, тады збудзецца слова напісанае: «паглынута сьмерць перамогаю.

Смерць, дзе твая перамога? Смерць, дзе тваё джала?»

 

Сьмерць! дзе тваё джала? пекла! дзе твая перамога?».

Джала смерці — грэх, а сіла граху — Закон.

 

А джала сьмерці — грэх; а сіла грэху — закон.

Богу ж падзяка, бо Ён даў нам перамогу праз нашага Пана Езуса Хрыста.

 

Дзякаваць Богу, Які даў нам перамогу Госпадам нашым Ісусам Хрыстом.

Таму, мае ўмілаваныя браты, будзьце моцнымі, непахіснымі, заўсёды будзьце цалкам адданымі справе Пана і ведайце, што не дарэмная праца ваша ў Пану.

 

Дык вось, браты любасныя, будзьце цьвёрдыя, непахісныя, заўсёды майце посьпех у справе Гасподняй, ведаючы, што праца вашая не змарнее перад Госпадам.