1 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Адносна ж духовых (дароў), браты, ня хачу, каб вы ня ведалі.

 

А што да духоўных дароў, браты, — я не хачу, каб вы заставаліся ў няведанні.

(Вы) ведаеце, што калі вы былí паганамі, то хадзілі да бязгалосых балваноў, быццам вялі вас.

 

Вы ведаеце, што, калі вы былі язычнікамі, вы хадзілі да безгалосых ідалаў, так, як бы вялі вас.

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, хто гаворыць Духам Божым, ня гаворыць анатэма на Ісуса, і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, акрамя як Духам Сьвятым.

 

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, гаворачы ў Духу Божым, не скажа: «Анафема Ісусу»; і ніхто не можа сказаць: «Ісус — Госпад!» — акрамя як у Святым Духу.

Дары ёсьць розныя, але Дух (адзін і) Той Самы;

 

Але ёсць адрозненні ў дараваннях, а Дух — той самы.

і служэньні ёсьць розныя, але Госпад (адзін і) Той Самы;

 

І ёсць адрозненні ў служэннях, а Госпад — той самы.

і дзейнасьці ёсьць розныя, але Бог (адзін і) Той Самы, Які робіць усё ва ўсіх.

 

І ёсць адрозненні ў дзеяннях; а Бог — той самы, што робіць усё ва ўсіх.

Але кожнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць.

 

Але кожнаму даецца выяўленне Духа на карысць.

(Таму) аднаму́ даецца Духам слова мудрасьці, другому ж слова веданьня тым жа самым Духам;

 

Бо аднаму праз Духа даецца слова мудрасці, другому — слова ведання тым самым Духам;

другому ж вера тым самым жа Духам, іншаму ж дары аздараўленьняў тым жа самым Духам;

 

іншаму — вера ў тым жа Духу, а яшчэ іншаму — дар вылечвання ў адным Духу,

а іншаму чыніць цуды, іншаму ж прароцтва, іншаму ж распазнаваньне духаў, другому ж розныя мовы, іншаму ж тлумачэньне моваў.

 

а іншаму — чыніць цуды; а іншаму — прароцтва; а іншаму — распазнаванне духаў; іншаму — розныя роды моў; а другому — тлумачэнне моў.

Усё ж гэта чыніць адзін і Той Самы Дух, (раз)даючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

 

Але ўсё гэта робіць адзін і той самы Дух, раздаючы кожнаму асобна, як Ён хоча.

Бо, як цела адно, але мае многа чэлясаў, а ўсе (гэтыя) чэлясы (належаць) аднаму целу, хоць іх і многа, (аднак) складаюць адно цела, — гэтак і Хрыстос.

 

Бо як цела адно і мае многа членаў, але ўсе члены [аднаго] цела, хоць іх шмат, — гэта адно цела, так і Хрыстос.

Таму і ўсе мы адным Духам у адно цела ахрышчаны, ці то жыды, ці элліны, ці то рабы ці вольныя, і ўсе (мы) адным Духам напоены.

 

Бо і ў адным Духу мы ўсе хрысціліся ў адно цела — іудзеі ці эліны, рабы ці свабодныя, і ўсе мы былі напоены адным Духам.

Бо і цела ёсьць ня адзін чэляс, але многа (чэлясаў).

 

Бо і цела — не адзін член, а многа.

Калі скажа нага: «я ня рука, таму я ня ад цела», дык няўжо таму яна ня ад цела?

 

Калі нага скажа: «Таму што я не рука, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яна не ад цела.

І калі скажа вуха: «я ня вока, таму я ня ад цела», дык няўжо таму яно ня ад цела?

 

І калі вуха скажа: «Таму што я не вока, то я не ад цела», гэта не значыць, што таму яно не ад цела.

Калі ўсё цела (ёсьць) вока, дык дзе слых? Калі ўсё — слых, тады дзе нюх?

 

Калі б усё цела было вока, дзе быў бы слых? Калі б усё яно было слых, то дзе быў бы нюх?

Але цяпер Бог разьмясьціў чэлясы ў целе, кожнага зь паасобку, як захацеў.

 

Але цяпер Бог размясціў члены — кожны з іх — у целе, як Ён захацеў.

Калі б усе былі адным чэлясам, то дзе (тады) цела?

 

Бо, калі б усе былі адзін член, то дзе было б цела?

Але цяпер чэлясаў многа, а цела адно.

 

Але цяпер многа членаў, а цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: «ты мне ня патрэбна», ці зноў (жа) — галава нагам: «вы мне ня патрэбны».

 

І не можа вока сказаць руцэ: «Ты мне не патрэбна», ці зноў жа галава нагам: «Вы мне не патрэбны».

Але чэлясы цела, якія здаюцца слабейшымі, зьяўляюцца больш патрэбнымі.

 

Але наадварот: тыя члены цела, якія здаюцца слабейшымі, — яны неабходныя.

І тыя (чэлясы), якія мы лічым менш пачэснымі ў целе, тым большай пашанай мы іх акружаем; і няпрыстойныя нашыя (чэлясы цела) маюць (яшчэ) большае ўшанаваньне.

 

А тыя члены цела, якія нам здаюцца менш пачэснымі ў целе, — іх мы акружаем яшчэ большай пашанай; і нашы саромныя члены набываюць яшчэ большую прыстойнасць,

А нашыя прыстойныя (у асаблівай пашане) ня маюць патрэбы, але Бог уладзіў (наша) цела (такім чынам), даўшы большую пашану тым чэлясам, што маюць патрэбу,

 

а нашы прыстойныя ў гэтым патрэбы не маюць. Але Бог сабраў цела, даўшы большую пашану таму, хто мае большую нястачу,

каб ня было ў целе супрацьстаяньня (чэлясаў), але каб аднолькава адзін аб адным чэлясы клапаціліся.

 

каб не было падзелу ў целе, а каб члены аднолькава рупіліся адзін аб адным.

І калі паку́туе адзін чэляс, паку́туюць (зь ім) усе чэлясы; калі славіцца адзін чэляс, (то) зь ім радуюцца ўсе чэлясы.

 

І калі пакутуе адзін член, пакутуюць з ім усе члены; і калі славіцца адзін член, разам радуюцца ўсе члены.

Вы ж ёсьць цела Хрыста, а паасобку — чэлясы.

 

А вы — цела Хрыстова і паасобна члены.

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэйцяе, настаўнікамі; далей — сілы, далей дары аздараўленьняў, (дары) падтрымкі, (дары) кіраваньня, розныя мовы.

 

І некаторых Бог паставіў у царкве, па-першае, Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; потым даў сілы, потым дары вылечвання, падтрымкі, кіравання, [розныя] роды моў.

Ці ўсе Апосталы? ці ўсе прарокі? ці ўсе настаўнікі? ці ўсе сілы?

 

Ці ўсе Апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе робяць цуды?

Ці ўсе маюць дары аздараўленьняў? ці ўсе гавораць (рознымі) мовамі? ці ўсе тлумачаць?

 

Ці ўсе маюць дар вылечвання? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Рупцеся аб дарох большых, і я пакажу вам шлях найлепшы.

 

Але вы рупцеся аб большых дарах. А я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.