1 да Карынфянаў 12 разьдзел

Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

Адносна ж духовых (дароў), браты, ня хачу, каб вы ня ведалі.
 
Адносна ж духоўных [дароў], браты, не хачу, каб вы ня ведалі.

(Вы) ведаеце, што калі вы былí паганамі, то хадзілі да бязгалосых балваноў, быццам вялі вас.
 
Вы ведаеце, што, калі былі вы паганамі, да ідалаў безгалосых скіроўваліся, быццам вялі вас.

Таму аб’яўляю вам, што ніхто, хто гаворыць Духам Божым, ня гаворыць анатэма на Ісуса, і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, акрамя як Духам Сьвятым.
 
Дзеля гэтага паведамляю вам, што ніхто, хто гаворыць у Духу Божым, ня скажа праклёну на Ісуса; і ніхто ня можа назваць Ісуса Госпадам, як толькі ў Духу Сьвятым.

Дары ёсьць розныя, але Дух (адзін і) Той Самы;
 
Ёсьць адрозьненьні ў дарах, але Дух той самы;

і служэньні ёсьць розныя, але Госпад (адзін і) Той Самы;
 
і ёсьць адрозьненьні ў служэньнях, але Госпад той самы;

і дзейнасьці ёсьць розныя, але Бог (адзін і) Той Самы, Які робіць усё ва ўсіх.
 
і ёсьць адрозьненьні ў дзеяньнях, але Бог той самы, Які ўсё ў-ва ўсіх робіць.

Але кожнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць.
 
А кожнаму даецца выяўленьне Духа дзеля карысьці.

(Таму) аднаму́ даецца Духам слова мудрасьці, другому ж слова веданьня тым жа самым Духам;
 
Бо аднаму даецца праз Духа слова мудрасьці, а другому — слова веданьня праз таго самага Духа;

другому ж вера тым самым жа Духам, іншаму ж дары аздараўленьняў тым жа самым Духам;
 
а іншаму — вера ў тым самым Духу; а іншаму — дары аздараўленьня ў тым самым Духу;

а іншаму чыніць цуды, іншаму ж прароцтва, іншаму ж распазнаваньне духаў, другому ж розныя мовы, іншаму ж тлумачэньне моваў.
 
іншаму — рабіць цуды, іншаму — прароцтва, іншаму — распазнаваньне духаў, іншаму — разнастайныя мовы, а іншаму — тлумачэньне моваў.

Усё ж гэта чыніць адзін і Той Самы Дух, (раз)даючы кожнаму асобна, як Ён хоча.
 
А ўсё гэтае робіць адзін і той самы Дух, надзяляючы кожнага асобна, як Ён хоча.

Бо, як цела адно, але мае многа чэлясаў, а ўсе (гэтыя) чэлясы (належаць) аднаму целу, хоць іх і многа, (аднак) складаюць адно цела, — гэтак і Хрыстос.
 
Бо як цела адно, але мае шмат членаў, і ўсе члены аднаго цела, хоць іх і шмат, ёсьць адно цела, гэтак і Хрыстос.

Таму і ўсе мы адным Духам у адно цела ахрышчаны, ці то жыды, ці элліны, ці то рабы ці вольныя, і ўсе (мы) адным Духам напоены.
 
Бо мы ўсе адным Духам ахрышчаны ў адно цела, ці Юдэі, ці Грэкі, ці слугі, ці вольныя, і ўсе напоены адным Духам.

Бо і цела ёсьць ня адзін чэляс, але многа (чэлясаў).
 
Бо і цела — гэта не адзін член, але шмат.

Калі скажа нага: «я ня рука, таму я ня ад цела», дык няўжо таму яна ня ад цела?
 
Калі скажа нага: «Як я не рука, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яна не ад цела?

І калі скажа вуха: «я ня вока, таму я ня ад цела», дык няўжо таму яно ня ад цела?
 
І калі скажа вуха: «Як я ня вока, я не ад цела», хіба дзеля гэтага яно не ад цела?

Калі ўсё цела (ёсьць) вока, дык дзе слых? Калі ўсё — слых, тады дзе нюх?
 
Калі ўсё цела — вока, дзе слых? Калі ўсё — слых, дзе нюх?

Але цяпер Бог разьмясьціў чэлясы ў целе, кожнага зь паасобку, як захацеў.
 
Але цяпер Бог разьмясьціў члены, кожны з іх асобна, у целе, як Сам хацеў.

Калі б усе былі адным чэлясам, то дзе (тады) цела?
 
А калі б усе былі адзін член, дзе цела?

Але цяпер чэлясаў многа, а цела адно.
 
Але цяпер членаў шмат, а цела адно.

Ня можа вока сказаць руцэ: «ты мне ня патрэбна», ці зноў (жа) — галава нагам: «вы мне ня патрэбны».
 
Ня можа вока сказаць руцэ: «Я ня маю ў табе патрэбы», або таксама галава нагам: «Я ня маю ў вас патрэбы».

Але чэлясы цела, якія здаюцца слабейшымі, зьяўляюцца больш патрэбнымі.
 
Але члены цела, якія лічацца слабейшымі, нашмат больш патрэбныя.

І тыя (чэлясы), якія мы лічым менш пачэснымі ў целе, тым большай пашанай мы іх акружаем; і няпрыстойныя нашыя (чэлясы цела) маюць (яшчэ) большае ўшанаваньне.
 
І тыя, якія нам падаюцца менш пачэснымі ў целе, атачаем асаблівай пашанай, і нашыя непрыстойныя [члены] маюць асаблівую павагу.

А нашыя прыстойныя (у асаблівай пашане) ня маюць патрэбы, але Бог уладзіў (наша) цела (такім чынам), даўшы большую пашану тым чэлясам, што маюць патрэбу,
 
А нашыя паважаныя [члены] ня маюць [такой] патрэбы. Але Бог спалучыў цела, даўшы тым, якія маюць недахопы, асаблівую пашану,

каб ня было ў целе супрацьстаяньня (чэлясаў), але каб аднолькава адзін аб адным чэлясы клапаціліся.
 
каб не было падзелу ў целе, але члены адзін пра аднаго клапаціліся.

І калі паку́туе адзін чэляс, паку́туюць (зь ім) усе чэлясы; калі славіцца адзін чэляс, (то) зь ім радуюцца ўсе чэлясы.
 
І калі церпіць адзін член, церпяць з ім усе члены; калі славіцца адзін член, радуюцца з ім усе члены.

Вы ж ёсьць цела Хрыста, а паасобку — чэлясы.
 
Вы ж — Цела Хрыстовае, а паасобна — члены.

І адных Бог паставіў у царкве, па-першае Апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэйцяе, настаўнікамі; далей — сілы, далей дары аздараўленьняў, (дары) падтрымкі, (дары) кіраваньня, розныя мовы.
 
І адных Бог паставіў у царкве, па-першае, апосталамі, па-другое, прарокамі, па-трэцяе, настаўнікамі; пасьля — [тых, хто мае] сілы, пасьля — дары аздараўленьня, дапамаганьня, гаспадараваньня, разнастайныя мовы.

Ці ўсе Апосталы? ці ўсе прарокі? ці ўсе настаўнікі? ці ўсе сілы?
 
Ці ўсе апосталы? Ці ўсе прарокі? Ці ўсе настаўнікі? Ці ўсе сілы?

Ці ўсе маюць дары аздараўленьняў? ці ўсе гавораць (рознымі) мовамі? ці ўсе тлумачаць?
 
Ці ўсе маюць дары аздараўленьня? Ці ўсе гавораць мовамі? Ці ўсе тлумачаць?

Рупцеся аб дарох большых, і я пакажу вам шлях найлепшы.
 
Рупцеся пра дары большыя, і я пакажу вам шлях яшчэ лепшы.