1 да Карынфянаў 11 разьдзел
Першае пасланьне да Карынфянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Анатоля Клышкi
Будзьце пасьлядоўнікамі маімі, як я Хрыстусавы.
Будзьце маімі пераймальнікамі, як і я — Хрыста.
Хвалю вас, браты, што ўсё маё памятаеце ды трымаецеся маіх павучэнняў так, як перадаў я вам.
Але хвалю вас, [браты], за тое, што ўсё маё памятаеце і захоўваеце так паданні, як я вам перадаў.
І хочу, каб вы ведалі, што кажнаму мужчыне галава Хрыстус, а жанчыне галава мужчына, Хрыстусу-ж галава Бог.
Але хачу, каб вы ведалі, што галава кожнага мужу — Хрыстос, а галава жонцы — муж, а галава Хрысту — Бог.
Кажны мужчына, што моліцца зь ненакрытаю галавою, ганьбіць сваю галаву.
Кожны мужчына, які моліцца ці прарочыць з накрытаю галавою, сароміць сваю галаву.
А кажная жанчына, што моліцца зь ненакрытаю галавою, ганьбіць сваю галаву; гэта бо тое самае, якбы яна была абголеная;
А кожная жанчына, якая моліцца ці прарочыць з ненакрытай галавой, сароміць сваю галаву; бо гэта тое самае, як калі б яна была паголеная.
бо калі жанчына не накрывае галавы, дык няхай стрыжэцца; а калі ёй сорамна стрыгчыся, ці галіцца, хай накрываецца.
Бо калі жанчына не накрываецца, то няхай і стрыжэцца; калі ж жанчыне сорамна быць стрыжанай ці паголенай, няхай накрываецца.
Мужчыне ня сьлед накрываць галаву, ён бо вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужчыны;
Бо мужчына не павінен накрываць сабе галаву, таму што ён вобраз і слава Бога, а жанчына — слава мужава.
бо ня мужчына ад жанчыны, але жанчына ад мужчыны;
Бо не мужчына з жанчыны, а жанчына з мужчыны;
і ня мужчына створаны для жанчыны, а жанчына для мужчыны.
бо і не мужчына быў створаны дзеля жанчыны, а жанчына дзеля мужчыны.
Таму-то жанчына й павінна мець на галаве знак падуладнасьці, дзеля Анёлаў.
Таму жанчына павінна мець на галаве знак улады дзеля Анёлаў.
Аднак у Богу ні мужчына без жанчыны, ні жанчына без мужчыны;
Аднак і жанчына не без мужчыны і мужчына не без жанчыны ў Госпадзе;
бо як жанчына з мужчыны, так мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
бо як жанчына з мужчыны, так і мужчына праз жанчыну; а ўсё — ад Бога.
Падумайце самы: ціж прыстоіць жанчыне маліцца Богу зь ненакрытай галавою?
Разважце самі, ці прыстойна жанчыне маліцца Богу з ненакрытаю галавою?
Ціж сама натура ня вучыць вас, што калі мужчына запускае валасы, дык брыдка яму;
І ці сама прырода не вучыць вас, што калі мужчына мае доўгія валасы, то для яго гэта — ганьба,
а як жанчына запускае доўгія валасы, дык для яе гэта чэсьць, ёй бо валасы на прыкрыцьцё даныя.
а калі жанчына мае доўгія валасы, то для яе гэта слава, таму што доўгія валасы дадзены ёй замест пакрывала?
А каліб хто меў ахвоту спрачацца, то мы ня маем гэтага звычаю, ані такжа Божая Эклезія.
А калі хто думае паспрачацца, то такога звычаю не маем ні мы, ні цэрквы Божыя.
Робячы вам гэтыя заўвагі, я не магу пахваліць вас затое, што зьбіраецеся не на лепшае, але на горшае.
Але вось які наказ я даю вам і не хвалю вас, што вы збіраецеся не на лепшае, а на горшае.
Перадусім бо — чую — што як зыходзіцеся ў набожні, паўстае між вамі разлад, і гэтаму крыху веру;
Бо, па-першае, калі вы збіраецеся ў царкве, чую, што між вас ёсць расколы, я часткова гэтаму веру.
бо мусяць быць рожнадумствы, каб выявіліся між вамі выпрабаваныя.
Бо павінны быць між вас і розныя погляды, каб выявіліся праўдзівыя між вас.
Вашы сходзіны ня ёсьць ужо спажываннем Вячэры Усеспадаравай;
Дык калі вы збіраецеся разам, то гэта не значыць прымаць вячэру Гасподнюю;
кажны бо хапаецца наўперад спажыць сваю вячэру й адзін бывае галодны, а другі падпілы.
бо кожны пры ядзе раней бярэ ўласную вячэру, і адзін бывае галодны, а другі п’яны.
Ціж ня маеце дамоў, каб есьці й піць? Ці мо ганьбіць хочаце Божую эклезію ды ўпакорваць тых, якія нічога ня маюць? Што сказаць вам? Хваліць вас? За гэта не пахвалю.
Ці ж няма ў вас дамоў, каб есці і піць? Ці пагарджаеце царквою Божай і сароміце тых, хто не мае? Што сказаць вам? Пахваліць вас? За гэта не хвалю.
Я бо ад Самага Усеспадара прыняў ды тое й вам перадаў, што: Усеспадар Езус тае ночы, ў якой быў выданы, ўзяў хлеб,
Бо я атрымаў ад Госпада тое, што і перадаў вам, што Госпад Ісус у тую ноч, у якую выдавалі Яго, узяў хлеб
і аддаўшы падзяку, паламаў і сказаў: «Прыймеце і ешце, гэта ёсьць Цела маё, што за вас даецца; гэта рабеце на маю памятку» (Мт. 26:26; Мк. 14:22; Лк. 22:19).
і, падзякаваўшы, разламаў яго і сказаў: «Гэта ёсць Маё Цела, якое за вас [помніцца]; рабіце гэта ва ўспамін пра Мяне».
Такжа і кіліх па вячэры, кажучы: «Гэты кіліх ёсьць новы запавет у маёй Крыві. Гэта рабеце кажны раз, як будзеце піць на маю памятку».
Гэтак жа і чашу пасля вячэры Ён узяў, кажучы: «Гэтая чаша ёсць новы запавет у Маёй Крыві; рабіце гэта кожны раз, калі п’яце яе, — ва ўспамін пра Мяне».
Бо кажны раз як есьцімеце хлеб гэты й піцімеце кіліх, сьмерць Усеспадара зьвяшчаць будзеце, пакуль Сам прыйдзе.
Бо кожны раз, як вы ясце гэты хлеб і п’яце чашу, — вы абвяшчаеце смерць Госпада, пакуль Ён не прыйдзе.
Хто, восьжа, спажываўбы гэты хлеб, ці піўбы Усеспадаравы кіліх нягодна, будзе вінаваты за Цела Усеспадара і Кроў.
Так што хто будзе есці хлеб і піць чашу Госпада нягодна, той будзе вінаваты перад Целам і Крывёю Госпада.
Дык хайжа дасьледвае сябе самога чалавек і гэтак есьць з хлеба таго ды п’е з кіліха таго.
Але няхай чалавек выпрабоўвае сябе і так няхай есць ад хлеба і п’е ад чашы.
Хто бо есьць і п’е нягодна, асуд сабе есьць і п’е, не разрожніваючы Цела Госпада.
Бо хто есць і п’е [нягодна], не распазнаючы, што гэта Цела [Госпада], той есць і п’е прысуд сабе.
Ось таму шмат у вас кволых і хворых ды ня мала і ўмірае.
З-за гэтага між вас шмат слабых і хворых, і нямала памірае.
А каб мы самы сябе судзілі, дык ня быліб суджаныя.
Але калі б мы самі сябе судзілі, то нас бы не судзілі;
І калі Госпад судзіць нас, Ён тым папраўляе нас, каб ня былі разам із сьветам засуджанымі.
а так нас Госпад судзіць і выхоўвае, каб мы не былі асуджаны з гэтым светам.
Таму вось, браты мае, калі зьбіраецеся есьці, чакайце адзін другога;
Так што, мае браты, збіраючыся, каб есці, чакайце адзін аднаго.
калі-ж хто галодны, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на засуд. Іншыя справы заладжу, як прыду.
Калі хто галодны, няхай есць дома, каб не збірацца вам на асуджэнне. Астатняе ж уладжу, як прыйду.
