Мацьвея 20 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
Валадарства Нябеснае падобнае да гаспадара дому, які выйшаў на світанні наняць работнікаў у свой вінаграднік.
Уладарства Нябеснае падобнае да чалавека-гаспадара, які раньнім ранкам выйшаў наняць работнікаў у вінаграднік свой.
Дамовіўшыся з работнікамі па дынары за дзень, ён паслаў іх у свой вінаграднік.
І ўмовіўшыся зь імі па дынару на дзень, паслаў іх у вінаграднік свой.
Пасля ён выйшаў каля трэцяй гадзіны і, убачыўшы іншых, якія стаялі на рынку без працы,
І выйшаўшы каля гадзіны трэцяй, убачыў іншых, якія бяз справы стаялі на рынку.
сказаў ім: “Ідзіце і вы ў мой вінаграднік, а я справядліва заплачу вам”.
І тым сказаў: Ідзеце й вы ў вінаграднік мой, і што будзе належаць, дам вам; яны пайшлі.
Яны пайшлі. Зноў выйшаўшы каля шостай і дзевятай гадзіны, зрабіў тое самае.
І зноў выйшаў каля гадзіны шостай і дзявятай і зрабіў таксама.
Выйшаўшы каля адзінаццатай гадзіны, ён знайшоў іншых, якія стаялі без працы, і сказаў ім: “Чаму вы стаіце тут цэлы дзень без працы?”
І яшчэ выйшаў каля адзінаццатай гадзіны й знайшоў іншых, якія стаялі без занятку, і кажа ім: Чаго стаіцё тут увесь дзень без работы?
Яны сказалі яму: “Нас ніхто не наняў”. Ён сказаў ім: “Ідзіце і вы ў вінаграднік”.
Кажуць яму: Бо ніхто нас не наняў; і сказаў ім: ідзеце й вы ў вінаграднік мой, і што будзе належаць, дастанеце.
Калі ж настаў вечар, гаспадар вінаградніку сказаў свайму эканому: “Пакліч работнікаў і заплаці, пачаўшы з апошніх да першых”.
Калі-ж надыйшоў вечар, гаспадар вінаградніку сказаў аканому свайму: пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы ад апошняга й да першага.
І тыя, хто прыйшоў каля адзінаццатай гадзіны, атрымалі па дынары.
І тыя, якія прыйшлі каля адзінаццатай гадзіны, атрымалі па дынару.
Тыя, што прыйшлі першымі, думалі, што атрымаюць больш, але яны таксама атрымалі па дынары.
Прыйшоўшыя першымі думалі, што яны атрымаюць больш, але й яны дасталі па дынару.
Узяўшы, яны пачалі наракаць на гаспадара дому,
І атрымаўшы, сталі наракаць на гаспадара дому.
кажучы: “Гэтыя апошнія працавалі адну гадзіну, і ты зраўняў іх з намі, якія перанеслі цяжкі дзень і спёку!”
І гаварылі: Гэтыя апошнія працавалі адну гадзіну, і ты прыраўняў іх да нас, мы-ж перанесьлі цяжар дня й сьпёку.
У адказ ён сказаў аднаму з іх: “Дружа, я не крыўджу цябе. Хіба не аб дынары ты дамаўляўся са мною?
Ён-жа ў адказ сказаў аднаму зь іх: Дружа! Я ня крыўджу цябе. Ці-ж не за дынар ты ўмовіўся са мною?
Вазьмі сваё і ідзі. Я ж хачу даць гэтаму апошняму так, як і табе.
Вазьмі сваё й ідзі. Я-ж хачу даць і гэтаму апошняму, што й табе.
Ці ж не дазволена мне рабіць са сваім тое, што хачу? Ці вока тваё зайздросціць, што я добры?”
Ці-ж я ня волен у сваім рабіць, як хачу? Ці вока тваё зайздроснае, што я дабрадзейны?
Гэтак апошнія будуць першымі, а першыя — апошнімі».
Гэтак будуць апошнія першымі, а першыя апошнімі, бо многа званых, але мала выбраных.
Калі Езус узыходзіў у Ерузалем, Ён узяў асобна дванаццаць вучняў і ў дарозе сказаў ім:
І, падыйходзячы да Ерусаліму, Ісус ў дарозе адклікаў дванаццаць вучняў асобна й сказаў ім:
«Вось, мы ўзыходзім у Ерузалем, і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам. Яны асудзяць Яго на смерць
«Вось увайходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы выданы будзе архірэям і кніжнікам, і асудзяць Яго на сьмерць.
і аддадуць Яго язычнікам на здзек, бічаванне і ўкрыжаванне, а на трэці дзень Ён уваскрэсне».
І выдадуць Яго нявернікам на зьдзекі, на пабоі й на ўкрыжаваньне; і на трэйці дзень уваскрэсьне».
Тады падышла да Яго маці сыноў Зэбэдэя са сваімі сынамі, пакланілася і прасіла Яго аб нечым.
Тады падыйшла да Яго маці сыноў Заведэевых з сынамі сваімі й, кланяючыся, хацела ў Яго штосьці прасіць.
Ён жа сказаў ёй: «Чаго ты хочаш?» Яна адказала: «Скажы, каб гэтыя два сыны мае селі ў Тваім Валадарстве адзін праваруч, а другі леваруч Цябе».
Ён-жа сказаў ёй: «Чаго хочаш?» І яна кажа Яму: «Скажы, каб гэтыя абодва сыны мае селі, адзін з правага, а другі зь левага боку ў Цябе ў Валадарстве Тваім».
Езус сказаў у адказ: «Не ведаеце, аб чым просіце. Ці можаце піць келіх, які Я павінен піць?» Яны адказалі Яму: «Можам».
Ісус у адказ прамовіў: «Ня ведаеце, чаго просіце. Ці можаце піць чашу, якую Я буду піць, ці хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?» Яны-ж адказалі — можам.
Тады Ён сказаў ім: «Келіх Мой будзеце піць, але даць сесці праваруч ці леваруч Мяне, не ад Мяне залежыць, а каму падрыхтавана Айцом Маім».
І Ён кажа ім: Чашу маю піць будзеце й хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, хрысьціцца будзеце, але сесьці ў Мяне з правага боку й зь левага ня Мне даваць, але каму прызначана ад Айца Майго».
І, пачуўшы, дзесяць вучняў абурыліся на двух братоў.
Пачуўшы гэтае, іншыя дзесяць вучняў узлаваліся на двух братоў.
А Езус, паклікаўшы іх, сказаў: «Вы ведаеце, што кіраўнікі народаў пануюць над імі, і вяльможы маюць уладу над імі.
Але Ісус, паклікаўшы іх да Сябе, сказаў: «Вы ведаеце, што князі народаў уладараць над імі й вяльможы — начальнікі над імі.
Але не так няхай будзе сярод вас: хто хоча быць большым сярод вас, няхай будзе вам слугою;
Але між вамі няхай ня будзе так; але, хто хоча між вамі быць большым, няхай будзе вам слугою.
і хто хоча сярод вас быць першым, няхай будзе вашым нявольнікам.
І хто хоча між вамі быць першым, няхай будзе вам слугою.
Бо Сын Чалавечы не для таго прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і аддаць жыццё сваё для адкуплення многіх».
Так і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб паслужыць і аддаць душу Сваю за адкупленьне многіх».
Калі яны выходзілі з Ерыхона, за Ім ішоў вялікі натоўп.
І калі яны выйходзілі зь Ерыхону, сьледам за Ім ішло мноства народу.
І вось, двое сляпых, што сядзелі пры дарозе, пачуўшы, што праходзіць Езус, пачалі крычаць: «Змілуйся над намі, Пане, Сыне Давіда!»
І вось двое сьляпых, якія сядзелі пры дарозе, пачуўшы, што Ісус прайходзіць і мінае іх, пачалі крычаць: «Госпадзе, Сыне Давідаў, зьмілуйся над намі!»
Народ жа прымушаў іх змоўкнуць, але яны крычалі яшчэ мацней: «Змілуйся на намі, Пане, Сыне Давіда!»
Народ-жа пагражаў ім, каб маўчалі, але яны яшчэ мацней пачалі крычаць: «Зьмілуйся над намі Госпадзе, Сыне Давідаў!»
Езус спыніўся, паклікаў іх і сказаў: «Што хочаце, каб Я зрабіў вам?»
Ісус, спыніўшыся, падклікаў іх і сказаў: «Што вы хочаце, каб я ўчыніў вам?»
Яны адказалі Яму: «Пане, каб адкрыліся вочы нашы».
Яны кажуць Яму: «Госпадзе, каб адчыніліся вочы нашыя».
Езус, злітаваўшыся, дакрануўся да вачэй іхніх, і адразу яны пачалі бачыць, і пайшлі за Ім.
Ісус, зьлітаваўшыся, дакрануўся да вачэй іхных, і ўраз-жа сталі бачыць вочы іх, і яны пайшлі за Ім.
