Мацьвея 19 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
Сказаўшы гэтыя словы, Езус пакінуў Галілею і прыбыў у межы Юдэі, на другі бок Ярдана.
І калі Ісус скончыў словы гэтыя, Ён выйшаў з Галілеі, і прыйшоў у межы Юдэйскія, на той бок Ярдану.
Ішло за Ім вялікае мноства людзей, і Ён аздаравіў іх там.
За Ім ішло многа людзей, і Ён аздаравіў іх там.
Тады падышлі да Езуса фарысеі і, выпрабоўваючы Яго, пыталіся: «Ці дазволена чалавеку з усялякай прычыны разводзіцца са сваёй жонкаю?»
І прыступілі да Яго фарысеі, каб спакусіць Яго, і гаварылі Яму: «Ці можна чалавеку абы зь якой прычыны разводзіцца з жонкаю сваёю?»
Ён жа, адказваючы, сказаў: «Хіба вы не чыталі, што Стварыцель спачатку стварыў іх мужчынам і жанчынай?»
Ён-жа ў адказ сказаў ім: «Ці вы ня чыталі, што Стварыцель чалавека напачатку стварыў іх, як мужчыну й жанчыну?»
І сказаў: «Таму пакіне мужчына бацьку і маці і злучыцца з жонкай сваёй, і будуць двое адным целам.
І сказаў: «Дзеля таго пакіне чалавек бацьку свайго й маці й злучыцца з жонкаю сваёю, і будуць абое адным целам.
Так што яны ўжо не двое, але адно цела. Таму, што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае».
Гэтак, яны ўжо ня два, але адно цела. Вось-жа, што Бог злучыў, таго чалавек няхай не разлучае».
Тады яны сказалі Яму: «Чаму ж Майсей загадаў даць разводны ліст і адпусціць яе?»
Яны кажуць Яму: «Як-жа Майсей запавядаў даваць разводны ліст і адпусьціць яе».
Ён адказаў ім: «Майсей праз упартасць вашых сэрцаў дазволіў вам разводзіцца са сваімі жонкамі, аднак спачатку так не было.
Ён-жа сказаў ім: «Майсей дзеля жорсткасьці сэрцаў вашых дазволіў вам пакідаць жонкі вашыя, а на пачатку гэтак ня было
А Я кажу вам: хто развядзецца з жонкаю сваёю не з прычыны распусты і ажэніцца з іншай, той чужаложыць».
І кажу Я вам: Хто разьвядзецца з жонкаю сваёю, апрача прычыны блудадзеяньня, і ажэніцца зь іншаю, той блудадзейнічае, і хто ажэніцца з разьведзенай — блудадзейнічае».
Вучні Ягоныя спыталіся ў Яго: «Калі такія адносіны чалавека з жонкаю, то лепш не жаніцца».
Кажуць Яму вучні Ягоныя: «Калі гэтакі абавязак у мужа да яго жонкі, то лепш не жаніцца».
Ён жа адказаў ім: «Не ўсе разумеюць гэтае слова, але тыя, каму дадзена.
Ён-жа сказаў ім: «Ня ўсім дасяжнае разуменьне слоў гэтых, але каму дадзена.
Бо ёсць скапцы, якія нарадзіліся такімі з улоння маці; ёсць скапцы, якіх людзі спаклалі; і ёсць скапцы, якія самі зрабілі сябе скапцамі дзеля Валадарства Нябеснага. Хто можа зразумець гэта, няхай разумее».
Ёсьць бо лягчаныя, якія з улоньня маці радзіліся такімі, і ёсьць лягчаныя ад людзей, і ёсьць лягчаныя, якія самі сябе кастравалі дзеля Ўладарства Нябеснага. Хто можа гэта ўспрыняць, няхай успрымае».
Тады прынеслі да Езуса дзяцей, каб Ён усклаў на іх рукі і памаліўся. Але вучні забаранялі ім.
Тады прыведзены былі да Яго дзеці, каб Ён узлажыў на іх рукі й памаліўся; вучні-ж забаранялі ім.
Тады Езус сказаў: «Дазвольце дзецям і не забараняйце ім прыходзіць да Мяне, бо такім належыць Валадарства Нябеснае».
Але Ісус сказаў ім: «Пусьцеце дзяцей і не забараняйце ім прыходзіць да Мяне, бо гэткіх ёсьць Уладарства Нябеснае».
І, усклаўшы на іх рукі, пайшоў адтуль.
І ўзлажыўшы на іх рукі, адыйшоў адтуль.
І вось, да Яго падышоў адзін чалавек і сказаў: «Настаўнік, што добрага зрабіць мне, каб мець жыццё вечнае?»
І вось адзін з народу, падыйшоўшы, сказаў Яму: «Добры Настаўнік! Што дабрае зрабіць мне, каб мець жыцьцё вечнае?»
Ён адказаў яму: «Чаму пытаешся ў Мяне пра дабро? Адзін ёсць Добры! Калі хочаш увайсці ў жыццё, захоўвай запаведзі».
Ён сказаў яму: «Чаму ты завеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, апрача аднаго Бога. Калі-ж хочаш увайсьці ў жыцьцё вечнае, выпаўняй запаветы».
Той спытаўся ў Яго: «Якія?» Езус адказаў: «Не забівай, не чужалож, не крадзі, не сведчы фальшыва,
І той кажа Яму: «Якія?» Ісус сказаў: «Не забівай, не блудадзейнічай, не крадзі, ня сьведчы фальшыва.
шануй бацьку і маці, любі бліжняга свайго, як самога сябе».
Шануй бацьку й маці й любі бліжняга твайго, як самога сябе».
Юнак сказаў Яму: «Усё гэта я захоўваў, чаго яшчэ нестае мне?»
Кажа Яму юнак: «Усяго гэтага я трымаюся ад юнацтва майго, чаго яшчэ мне нестае?»
Езус адказаў яму: «Калі хочаш быць дасканалым, ідзі, прадай маёмасць сваю і раздай убогім, і будзеш мець скарб у нябёсах; пасля прыходзь і ідзі за Мною».
Ісус кажа яму: «Калі хочаш быць дасканалым, пайдзі, прадай маёмасьць тваю й раздай бедным й будзеш мець скарб у небе й прыходзь ды йдзі за Мною».
Пачуўшы сказанае, юнак адышоў маркотны, бо меў вялікую маёмасць.
І юнак, пачуўшы гэтае слова, адыйшоў у засмучэньні, бо меў вялікую маёмасьць.
А Езус сказаў сваім вучням: «Сапраўды кажу вам, што цяжка багатаму ўвайсці ў Валадарства Нябеснае.
Ісус-жа сказаў вучням Сваім: «Папраўдзе кажу вам, што цяжка ўвайсьці багатаму ў Валадарства Нябеснае.
І яшчэ кажу вам: лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ўвайсці ў Валадарства Божае».
І яшчэ кажу вам: Лягчэй вярблюду прайсьці праз ігольчына вушка, чым багатам ўвайсьці ў Валадарства Нябеснае».
Пачуўшы гэта, вучні вельмі здзівіліся і сказалі: «Дык хто ж можа збавіцца?»
Пачуўшы гэтае, вучні Ягоныя моцна зьдзівілся й гаварылі: «Хто-ж тады можа быць збавёны?»
Езус паглядзеў і сказаў ім: «У людзей гэта немагчыма, а ў Бога ўсё магчыма».
Узглянуўшы на іх, Ісус сказаў: «У людзей гэта немагчыма, але ў Бога ўсё магчыма».
Тады Пётр спытаў Яго: «Вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою. Дык што мы атрымаем?»
Тады Пётра адазваўся й сказаў Яму: «Вось мы пакінулі ўсё й пайшлі за Табою, што-ж будзе нам?»
А Езус сказаў ім: «Сапраўды кажу вам, што ў новым жыцці, калі Сын Чалавечы сядзе на троне славы сваёй, таксама вы, якія пайшлі за Мною, сядзеце на дванаццаці тронах, каб судзіць дванаццаць плямёнаў Ізраэля.
І сказаў ім Ісус: «Папраўдзе кажу вам, што вы, якія пайшлі за Мною, у будучым жыцьці, калі Сын Чалавечы сядзе на пасадзе Славы Сваёй, сядзеце й вы на дванаццацёх пасадах судзіць дваннаццаць родаў ізраілевых.
І кожны, хто пакінуў дом, ці братоў, ці сясцёр, ці айцоў, ці маці, ці дзяцей, ці землі дзеля Майго імя, здабудзе ў сто разоў больш і атрымае ў спадчыну жыццё вечнае.
І кожны, хто пакінуў дом, ці братоў і сёстраў, ці бацьку, ці маці, ці жонку, ці дзяцей, ці вёскі дзеля імя Майго — атрымае стокроць і здабудзе жыцьцё вечнае.
Але шмат першых будзе апошнімі, і апошніх — першымі.
І шмат, хто зь першых стануцца апошнімі, апошнія-ж — першымі.
