Мацьвея 19 разьдзел

 

 

І сталася: калі Ісус закончыў гэтыя словы, Ён выйшаў з Галілеі і прыйшоў у межы Іудзейскія за Іярдан.

 

І калі Ісус скончыў словы гэтыя, Ён выйшаў з Галілеі, і прыйшоў у межы Юдэйскія, на той бок Ярдану.

І ўслед за Ім пайшлі вялікія натоўпы, і Ён вылечыў іх там.

 

За Ім ішло многа людзей, і Ён аздаравіў іх там.

І падышлі да Яго фарысеі, выпрабоўваючы Яго і кажучы [Яму]: Ці дазваляецца чалавеку адпусціць сваю жонку з усялякай прычыны?

 

І прыступілі да Яго фарысеі, каб спакусіць Яго, і гаварылі Яму: «Ці можна чалавеку абы зь якой прычыны разводзіцца з жонкаю сваёю?»

Ён сказаў [ім] у адказ: Ці не чыталі вы, што Творца стварыў як мужчыну і жанчыну?

 

Ён-жа ў адказ сказаў ім: «Ці вы ня чыталі, што Стварыцель чалавека напачатку стварыў іх, як мужчыну й жанчыну?»

І сказаў: «Таму пакіне чалавек бацьку і маці і прылепіцца да свае жонкі, і будуць яны абое адным целам?»

 

І сказаў: «Дзеля таго пакіне чалавек бацьку свайго й маці й злучыцца з жонкаю сваёю, і будуць абое адным целам.

Так што яны ўжо не двое, а адно цела. Дык тое, што Бог злучыў, няхай чалавек не разлучае.

 

Гэтак, яны ўжо ня два, але адно цела. Вось-жа, што Бог злучыў, таго чалавек няхай не разлучае».

Яны кажуць Яму: Чаму ж Маісей запаведаў даваць разводны ліст і адпускаць [яе]?

 

Яны кажуць Яму: «Як-жа Майсей запавядаў даваць разводны ліст і адпусьціць яе».

Ён кажа ім: Маісей з-за жорсткасці вашага сэрца дазволіў вам адпускаць вашых жонак, ад пачатку ж не было так.

 

Ён-жа сказаў ім: «Майсей дзеля жорсткасьці сэрцаў вашых дазволіў вам пакідаць жонкі вашыя, а на пачатку гэтак ня было

А Я кажу вам: хто адпусціць сваю жонку не з-за распусты і ажэніцца з іншаю, чужаложыць. Хто ажэніцца з другою63, чужаложыць.

 

І кажу Я вам: Хто разьвядзецца з жонкаю сваёю, апрача прычыны блудадзеяньня, і ажэніцца зь іншаю, той блудадзейнічае, і хто ажэніцца з разьведзенай — блудадзейнічае».

Кажуць Яму вучні [Яго]: Калі такія адносіны ў чалавека з жонкаю, то лепей не жаніцца.

 

Кажуць Яму вучні Ягоныя: «Калі гэтакі абавязак у мужа да яго жонкі, то лепш не жаніцца».

Ён жа сказаў ім: Не ўсе прымаюць [гэтае] слова, а каму дадзена.

 

Ён-жа сказаў ім: «Ня ўсім дасяжнае разуменьне слоў гэтых, але каму дадзена.

Бо ёсць еўнухі, якія з матчынага ўлоння такімі нарадзіліся; і ёсць еўнухі, якіх людзі зрабілі такімі; і ёсць еўнухі, якія самі сябе зрабілі такімі дзеля Царства Нябёсаў. Хто можа прыняць, няхай прыме.

 

Ёсьць бо лягчаныя, якія з улоньня маці радзіліся такімі, і ёсьць лягчаныя ад людзей, і ёсьць лягчаныя, якія самі сябе кастравалі дзеля Ўладарства Нябеснага. Хто можа гэта ўспрыняць, няхай успрымае».

Тады прывялі да Яго дзяцей, каб Ён усклаў на іх рукі і памаліўся; але вучні забаранілі ім.

 

Тады прыведзены былі да Яго дзеці, каб Ён узлажыў на іх рукі й памаліўся; вучні-ж забаранялі ім.

Ісус жа сказаў: Пусціце дзяцей і не перашкаджайце ім прыходзіць да Мяне; бо такіх ёсць Царства Нябёсаў.

 

Але Ісус сказаў ім: «Пусьцеце дзяцей і не забараняйце ім прыходзіць да Мяне, бо гэткіх ёсьць Уладарства Нябеснае».

І, усклаўшы на іх рукі, пайшоў адтуль.

 

І ўзлажыўшы на іх рукі, адыйшоў адтуль.

І вось адзін, падышоўшы да Яго, сказаў: Настаўніку [добры], што зрабіць мне добрага, каб мець жыццё вечнае?

 

І вось адзін з народу, падыйшоўшы, сказаў Яму: «Добры Настаўнік! Што дабрае зрабіць мне, каб мець жыцьцё вечнае?»

Ён жа сказаў яму: Чаму ты пытаешся ў мяне пра добрае? Адзін толькі ёсць Добры64. Калі ж ты хочаш увайсці ў жыццё, выконвай запаведзі.

 

Ён сказаў яму: «Чаму ты завеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, апрача аднаго Бога. Калі-ж хочаш увайсьці ў жыцьцё вечнае, выпаўняй запаветы».

Той кажа Яму: Якія? — Ісус жа сказаў: «Не забівай, не чужалож, не крадзі, не сведчы лжыва,

 

І той кажа Яму: «Якія?» Ісус сказаў: «Не забівай, не блудадзейнічай, не крадзі, ня сьведчы фальшыва.

шануй бацьку і маці; і: любі свайго блізкага, як самога сябе».

 

Шануй бацьку й маці й любі бліжняга твайго, як самога сябе».

Юнак кажа Яму: Усё гэта я выконваю [са сваёй маладосці]; чаго яшчэ нестае?

 

Кажа Яму юнак: «Усяго гэтага я трымаюся ад юнацтва майго, чаго яшчэ мне нестае?»

Ісус сказаў яму: Калі хочаш быць дасканалым, ідзі, прадай сваю маёмасць і аддай убогім; і будзеш мець скарб у нябёсах, і прыходзь, ідзі ўслед за Мною.

 

Ісус кажа яму: «Калі хочаш быць дасканалым, пайдзі, прадай маёмасьць тваю й раздай бедным й будзеш мець скарб у небе й прыходзь ды йдзі за Мною».

Але юнак, пачуўшы [гэтае слова], адышоў засмучаны: бо ў яго была вялікая маёмасць.

 

І юнак, пачуўшы гэтае слова, адыйшоў у засмучэньні, бо меў вялікую маёмасьць.

Ісус жа сказаў Сваім вучням: Сапраўды кажу вам: Багатаму цяжка будзе ўвайсці ў Царства Нябёсаў.

 

Ісус-жа сказаў вучням Сваім: «Папраўдзе кажу вам, што цяжка ўвайсьці багатаму ў Валадарства Нябеснае.

Зноў жа кажу вам: лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ўвайсці ў Царства Божае.

 

І яшчэ кажу вам: Лягчэй вярблюду прайсьці праз ігольчына вушка, чым багатам ўвайсьці ў Валадарства Нябеснае».

Вучні ж, пачуўшы, моцна ўразіліся, кажучы: Тады хто можа ўратавацца?

 

Пачуўшы гэтае, вучні Ягоныя моцна зьдзівілся й гаварылі: «Хто-ж тады можа быць збавёны?»

А Ісус, паглядзеўшы, сказаў ім: Людзям гэта немагчыма, а Богу ўсё магчыма.

 

Узглянуўшы на іх, Ісус сказаў: «У людзей гэта немагчыма, але ў Бога ўсё магчыма».

Тады Пётр сказаў Яму ў адказ: Вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі ўслед за Табою; што тады будзе нам?

 

Тады Пётра адазваўся й сказаў Яму: «Вось мы пакінулі ўсё й пайшлі за Табою, што-ж будзе нам?»

Ісус жа сказаў ім: Сапраўды кажу вам, што вы, хто пайшоў ўслед за Мною, пры новым нараджэнні, калі Сын Чалавечы сядзе на троне Сваёй славы, сядзеце і вы на дванаццаці тронах і будзеце судзіць дванаццаць плямён Ізраілевых.

 

І сказаў ім Ісус: «Папраўдзе кажу вам, што вы, якія пайшлі за Мною, у будучым жыцьці, калі Сын Чалавечы сядзе на пасадзе Славы Сваёй, сядзеце й вы на дванаццацёх пасадах судзіць дваннаццаць родаў ізраілевых.

І кожны, хто пакінуў дамы, ці братоў, ці сясцёр, ці бацьку, ці маці, [ці жонку], ці дзяцей, ці палі дзеля Майго імя, атрымае ў сто разоў больш і ў спадчыну вечнае жыццё.

 

І кожны, хто пакінуў дом, ці братоў і сёстраў, ці бацьку, ці маці, ці жонку, ці дзяцей, ці вёскі дзеля імя Майго — атрымае стокроць і здабудзе жыцьцё вечнае.

Многія ж першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі.

 

І шмат, хто зь першых стануцца апошнімі, апошнія-ж — першымі.