Мацьвея 15 разьдзел

 

 

Тады прыходзяць да Ісуса кніжнікі і фарысеі з Іерусаліма, кажучы:

 

Тагды прыйходзяць да Ісуса зь Ерусаліму кніжнікі й фарысеі й кажуць:

Чаму вучні Твае парушаюць паданне старэйшых? Бо не мыюць [сваіх] рук, калі ядуць хлеб.

 

«Чаму вучні Твае парушаюць пераданьні старэйшых? Ня мыюць рук сваіх, калі ядуць хлеб».

Ён жа сказаў ім у адказ: Чаму вы парушаеце Божую запаведзь дзеля вашага падання?

 

Ён-жа ў адказ сказаў ім: «Чаму-ж і вы пераступаеце запавет Божы дзеля пераданьня свайго?

Бо сказаў44 Бог: «Шануй бацьку і маці», і: «Хто ліхасловіць бацьку ці маці, няхай кончыць смерцю».

 

Бог запавядаў: Шануй бацьку твайго й маці тваю, і — хто зьневажаць будзе бацьку ці маці, няхай сьмерцяй памрэ.

А вы кажаце: «Калі хто скажа бацьку ці маці: «Дар Богу — тое, чым бы ты ад мяне пакарыстаўся»,

 

А вы кажаце: Хто скажа бацьку свайму ці маці: Богу ахвяравана тое, чым-бы ты ад мяне мог карыстацца.

той не абавязаны шанаваць свайго бацьку [ці сваю маці]»; і адмянілі вы Божае слова45 дзеля вашага падання.

 

Той можа й не ўшаноўваць бацькі свайго, ці маці свае; і зьняважылі запавет Божы пераданьнем сваім.

Крывадушнікі! Добра прарочыў пра вас Ісаія, кажучы:

 

Крывадушнікі! Добра праракаваў пра вас Ісайя, кажучы:

«Гэты народ шануе Мяне вуснамі, сэрца ж іх далёка адстаіць ад Мяне;

 

Збліжаюцца да Мяне людзі гэтыя вуснамі сваімі, і языком шануюць Мяне, сэрца-ж іхнае далёка ляжыць ад Мяне.

але дарэмна пакланяюцца Мне, навучаючы навукам — запаведзям чалавечым».

 

Але дарэмна (яны) ўшаноўваюць Мяне, пашыраючы навукі й запаветы чалавечыя».

І Ён, паклікаўшы натоўп, казаў ім: Слухайце і разумейце:

 

І, паклікаўшы да Сябе народ, сказаў ім: «Слухайце й разумейце.

не тое, што ўваходзіць у вусны, апаганьвае чалавека; а што выходзіць з вуснаў, тое апаганьвае чалавека.

 

Ня тое, што ў вусны ўвайходзіць, апаганьвае чалавека, але тое, што з вуснаў выйходзіць, апаганьвае чалавека».

Тады, падышоўшы, [Яго] вучні кажуць Яму: Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся?

 

Тады вучні Ягоныя падыйшлі й сказалі Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы слова гэтае, абразіліся».

Ён жа сказаў у адказ: Кожная расліна, якую не пасадзіў Мой Бацька Нябесны, будзе выкаранена.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Усякая расьліна, якой Айцец Мой Нябесны не насаджаў, выкаранена будзе.

Пакіньце іх; яны — сляпыя павадыры [сляпых]; а калі сляпы вядзе сляпога, абодва ўпадуць ў яму.

 

Пакіньце іх, яны сьляпыя правадыры сьляпых, а калі сьляпы вядзе сьляпога, абодва ў яму ўпадуць».

Пётр жа сказаў Яму ў адказ: Растлумач нам [гэтую] прыпавесць.

 

Пётра-ж, адазваўшыся да Яго, сказаў: «Растлумач нам прыпавесьць гэтую».

А Ён46 сказаў: Няўжо і вы яшчэ не разумееце?

 

Ісус-жа сказаў: «Ці-ж і вам яшчэ да розуму не дайшло?

Хіба [яшчэ не] разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, праходзіць у жывот і выкідваецца ў адыходнае месца?

 

Ці-ж не разумееце, што ўсё прынятае ў вусны ў жывот прайходзіць ды вон выдаляецца?

А што з вуснаў выходзіць — з сэрца выходзіць, і тое апаганьвае чалавека.

 

А што з вуснаў, тое з сэрца выходзіць, і гэта апаганьвае чалавека.

Бо з сэрца выходзяць ліхія намеры, забойствы, чужаложства, крадзеж, ілжэсведчанні, блюзнерствы:

 

Бо з сэрца выходзяць злыя помыслы, забойствы, чужаложствы, блудадзеяньні, крадзежы, аблуда, блюзьнерствы.

гэта апаганьвае чалавека, а есці нямытымі рукамі — не апаганьвае чалавека.

 

Гэта апаганьвае чалавека. А есьці зь нямытымі рукамі ня ганьбіць чалавека».

І, выйшаўшы адтуль, Ісус адышоў у землі Тырскія і Сідонскія.

 

І выйшаўшы адтуль, Ісус адыўшоў у землі Тырскія і Сідонскія.

І вось, жанчына — хананеянка, выйшаўшы з тых ваколіц, крычала [Яму], кажучы: Злітуйся нада мною, Госпадзе, Сыне Давідаў! Маю дачку цяжка мучыць дэман.

 

І вось жанчына хананеянка, выйшаўшы з тых ваколіц, усклікала да Яго: «Зьмілуйся нада мною, Госпадзе, Сыне Давідаў! Дачку маю цяжка мучыць нячысты».

Ён жа не адказаў ёй ні слова. І Яго вучні, падышоўшы, прасілі Яго, кажучы: Адпусці яе, бо ідзе і крычыць за намі.

 

Ён-жа не адказаў ёй ні слова. І вучні Ягоныя, падыйшоўшы, прасілі Яго, кажучы: «Адпусьці яе, бо галосіць усьлед за намі».

Ён жа сказаў у адказ: Я пасланы толькі да загінулых авечак дома Ізраілевага.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Я пасланы толькі за загінутых авечак дому Ізраілевага».

А яна, падышоўшы, упала перад Ім, кажучы: Госпадзе! дапамажы мне!

 

Але яна, падыйшоўшы, кланялася Яму, кажучы: «Госпадзе! Памажы мне».

Ён жа сказаў у адказ: Нядобра ўзяць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Нядобра забіраць хлеб ад дзяцей ды кідаць шчанятам».

А яна сказала: Так, Госпадзе! Але і шчаняты ядуць крошкі, што падаюць са стала іх гаспадароў.

 

Яна-ж сказала: «Так, Госпадзе! Але й шчаняты ядуць крошкі, якія спадаюць ад стала гаспадароў».

Тады ў адказ Ісус сказаў ёй: О жанчына, вялікая твая вера! Няхай будзе табе, як ты хочаш. — І з тае гадзіны выздаравела яе дачка.

 

Тады, адказваючы, Ісус сказаў ёй: «О, жанчына! Вялікая вера твая, няхай будзе табе паводле жаданьня твайго». І паздаравела дачка яе ад тэй часіны.

І Ісус, адышоўшы адтуль, прыйшоў да Галілейскага мора; і, узышоўшы на гару, сеў там.

 

Перайшоўшы адтуль, Ісус прыйшоў да мора Галілейскага, і ўзыйшоўшы на гару, сеў там.

І падышлі да Яго вялікія натоўпы, ведучы з сабою кульгавых, сляпых, калек, нямых і многіх іншых і клалі іх да Яго47 ног, і Ён вылечыў іх;

 

І прыступілася да Яго мноства народу, маючы з сабою кульгавых, сьляпых, нямых, калекаў і шмат іншых, і палажылі іх ля ног Ісусавых, і Ён аздаравіў іх.

так што натоўп дзівіўся, бачачы, што нямыя гавораць, калекі — здаровыя, кульгавыя ходзяць і сляпыя бачаць; і яны славілі Бога Ізраілевага.

 

І дзіваваўся народ, пабачыўшы, што нямыя сталі гаварыць, кульгавыя хадзіць, сьляпыя бачыць, і славілі Бога Ізраілевага.

А Ісус, паклікаўшы Сваіх вучняў, казаў: Шкада Мне гэты натоўп, бо ўжо тры дні застаецца пры Мне, і не мае што есці; і адпусціць іх галодных не хачу, каб яны не саслабелі ў дарозе.

 

Ісус-жа, прыклікаўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: «Шкада мне людзей, бо ўжо тры дні яны пры Мне, і ня маюць чаго есьці; адпусьціць-жа іх галодных ня хочацца, каб не аслабелі ў дарозе».

І [Яго] вучні кажуць Яму: Адкуль нам узяць у пустэльні гэтулькі хлябоў, каб накарміць такі натоўп?

 

І кажуць Яму вучні Ягоныя: «Скуль-жа нам узяць у пустыні столькі хлеба, каб накарміць гэткую грамаду?»

А Ісус пытаецца ў іх: Колькі ў вас хлябоў? — Яны ж сказалі: Сем і некалькі рыбінак.

 

Ісус сказаў ім: «Колькі маеце хлебаў?» Яны-ж сказалі: «Сем і некалькі рыбін».

І загадаў натоўпу ўзлегчы на зямлю;

 

І загадаў народу сесьці на зямлі.

узяў сем хлябоў і рыбы, і, узнёсшы падзяку, паламаў і даў [Сваім] вучням, а вучні — натоўпам.

 

І ўзяў сем хлябоў і рыбы, і ўзьнёсшы хвалу, паламаў і даў вучням Сваім, а вучні — народу.

І ўсе елі і наеліся; і пазасталых кавалкаў назбіралі сем поўных кашоў.

 

І елі ўсе, і здаволіліся, і набралі астаткаў сем поўных карабоў.

А тых, што елі, было чатыры тысячы мужчын, акрамя жанчын і дзяцей.

 

Было-ж усіх, якія елі, чатыры тысячы мужчын, апрача жанчын і дзяцей.

І, адпусціўшы натоўпы, Ён увайшоў у лодку і прыбыў у межы Магадана48.

 

Адпусьціўшы-ж народ, Ён увайшоў у човен і прыбыў у межы Магдалінскія.