Мацьвея 15 разьдзел

 

 

Тады прыйшлі да яго кніжнікі й фарызэі з Ерузаліму й сказалі:

 

Тагды прыйходзяць да Ісуса зь Ерусаліму кніжнікі й фарысеі й кажуць:

Чаму твае вучні нарушаюць установу старшых? Ня мыюць бо рук, як ядуць хлеб.

 

«Чаму вучні Твае парушаюць пераданьні старэйшых? Ня мыюць рук сваіх, калі ядуць хлеб».

Ён-жа сказаў ім у адказ: А чаму-ж і вы нарушаеце прыказанне Божае дзеля вашае установы? Бо-ж сказаў Бог:

 

Ён-жа ў адказ сказаў ім: «Чаму-ж і вы пераступаеце запавет Божы дзеля пераданьня свайго?

«Паважай бацьку і матку» (Выйсь. 20:12), і: «Хто-б наругаўся бацьку або матцы, хай сьмерцю ўмрэ» (Выйсь. 21:17).

 

Бог запавядаў: Шануй бацьку твайго й маці тваю, і — хто зьневажаць будзе бацьку ці маці, няхай сьмерцяй памрэ.

А вы гаворыце: «Хто-б сказаў бацьку ці матцы: «ахвярай ёсьць тое, што табе ад мяне належыцца»

 

А вы кажаце: Хто скажа бацьку свайму ці маці: Богу ахвяравана тое, чым-бы ты ад мяне мог карыстацца.

той можа й не шанаваць бацькі свайго й маткі свае. Гэтак скасавалі вы прыказанне Божае вашаю ўстановаю.

 

Той можа й не ўшаноўваць бацькі свайго, ці маці свае; і зьняважылі запавет Божы пераданьнем сваім.

Крывадушнікі, добра аб вас прарочыў Ізай (29:13), кажучы:

 

Крывадушнікі! Добра праракаваў пра вас Ісайя, кажучы:

«Народ гэты паважае мяне вуснамі, адыж сэрца іх далёка ад мяне;

 

Збліжаюцца да Мяне людзі гэтыя вуснамі сваімі, і языком шануюць Мяне, сэрца-ж іхнае далёка ляжыць ад Мяне.

дарэмнаж яны чэсьць мне аддаюць, вучачы навук і прыказанняў чалавечых».

 

Але дарэмна (яны) ўшаноўваюць Мяне, пашыраючы навукі й запаветы чалавечыя».

І паклікаўшы да сябе грамады, сказаў ім: слухайце і зразумейце.

 

І, паклікаўшы да Сябе народ, сказаў ім: «Слухайце й разумейце.

Ня тое апаганвае чалавека што ўваходзіць у вусны, але тое апаганвае чалавека, што выйходзіць з вуснаў.

 

Ня тое, што ў вусны ўвайходзіць, апаганьвае чалавека, але тое, што з вуснаў выйходзіць, апаганьвае чалавека».

Тады вучні ягоныя, падыйшоўшы, сказалі яму: Ці ведаеш, што фарызэі, пачуўшы гэтае слова, згоршыліся?

 

Тады вучні Ягоныя падыйшлі й сказалі Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы слова гэтае, абразіліся».

Ён-жа ў адказ кажа ім: Усякая расьціна, каторай не пасадзіў Айцец мой нябесны будзе выкаранена.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Усякая расьліна, якой Айцец Мой Нябесны не насаджаў, выкаранена будзе.

Пакінце іх: яны сьляпыя і правадыры сьляпых; а калі сьляпы сьляпога вядзе, дык абодва ўваляцца ў яму.

 

Пакіньце іх, яны сьляпыя правадыры сьляпых, а калі сьляпы вядзе сьляпога, абодва ў яму ўпадуць».

У адказ яму адазваўся Пётр: Раз’ясьні нам прыповесьць гэту.

 

Пётра-ж, адазваўшыся да Яго, сказаў: «Растлумач нам прыпавесьць гэтую».

А ён ім: Няўжэ і вы яшчэ без зразумення?

 

Ісус-жа сказаў: «Ці-ж і вам яшчэ да розуму не дайшло?

Ціж вы ня ўцеелі таго, што ўсё ўваходзячае ў вусны, прайходзіць у жывот і выкідаецца вон?

 

Ці-ж не разумееце, што ўсё прынятае ў вусны ў жывот прайходзіць ды вон выдаляецца?

А выйходзячае з вуснаў — з сэрца йдзе; і гэта апаганвае чалавека.

 

А што з вуснаў, тое з сэрца выходзіць, і гэта апаганьвае чалавека.

З сэрца бо йдуць благія думкі, душагубства, распусства, зладзейства, крывапрысягі блюзнерствы.

 

Бо з сэрца выходзяць злыя помыслы, забойствы, чужаложствы, блудадзеяньні, крадзежы, аблуда, блюзьнерствы.

Вось што апаганвае чалавека, а есьці нямытымі рукамі не апаганвае чалавека.

 

Гэта апаганьвае чалавека. А есьці зь нямытымі рукамі ня ганьбіць чалавека».

І, выйшаўшы адтуль, пайшоў Езус у староны Тыру і Сыдону.

 

І выйшаўшы адтуль, Ісус адыўшоў у землі Тырскія і Сідонскія.

І вось жанчына Хананэйка, што йшла з тых ваколіц, крычма яго маліла: Зжалься нада мною, Усеспадару, Сыне Давіда, дачку маю цяжка мучыць нячысты:

 

І вось жанчына хананеянка, выйшаўшы з тых ваколіц, усклікала да Яго: «Зьмілуйся нада мною, Госпадзе, Сыне Давідаў! Дачку маю цяжка мучыць нячысты».

Ён не адказаў ёй ні слова. А падыйшоўшы вучні ягоны прасілі яго, кажучы: Адпраў яе, бо крычыць усьлед за намі.

 

Ён-жа не адказаў ёй ні слова. І вучні Ягоныя, падыйшоўшы, прасілі Яго, кажучы: «Адпусьці яе, бо галосіць усьлед за намі».

Ён-жа ў вадказ ім кажа: Я пасланы толькі да авец, загінуўшых з дому Ізраэля.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Я пасланы толькі за загінутых авечак дому Ізраілевага».

Адыж яна, збліжыўшыся, ўпала яму да ног, молячы: Усеспадару, памажы мне.

 

Але яна, падыйшоўшы, кланялася Яму, кажучы: «Госпадзе! Памажы мне».

Ён адзываецца ў адказ: Не гадзіцца браць хлеб дзяцей ды кідаць шчанятам.

 

Ён-жа ў адказ сказаў: «Нядобра забіраць хлеб ад дзяцей ды кідаць шчанятам».

Але яна наставала: Так, Спадару, адыж і шчанята ядуць крошкі, што падаюць із стала іхніх гаспадароў.

 

Яна-ж сказала: «Так, Госпадзе! Але й шчаняты ядуць крошкі, якія спадаюць ад стала гаспадароў».

Тады Езус ёй адказвае: О, жанчына, вялікая вера твая, хай-жа станецца табе, як ты хочаш! І аздаравела дачка ейная ад тае гадзіны.

 

Тады, адказваючы, Ісус сказаў ёй: «О, жанчына! Вялікая вера твая, няхай будзе табе паводле жаданьня твайго». І паздаравела дачка яе ад тэй часіны.

І адыйшоўшы адтуль, прыйшоў Езус да Галілейскага мора і, ўступіўшы, на гару, сеў там.

 

Перайшоўшы адтуль, Ісус прыйшоў да мора Галілейскага, і ўзыйшоўшы на гару, сеў там.

І назбіралася к яму багата народу, маючы з сабою нямых, сьляпых, кульгавых, калекіх ды шмат іншых; клалі іх ля ног ягоных і аздараўляў іх

 

І прыступілася да Яго мноства народу, маючы з сабою кульгавых, сьляпых, нямых, калекаў і шмат іншых, і палажылі іх ля ног Ісусавых, і Ён аздаравіў іх.

так што дзівіліся грамады, бачачы нямых гаворачых, кульгавых ходзячых, сьляпых відзячых і вялікомілі Бога Ізраэлявага.

 

І дзіваваўся народ, пабачыўшы, што нямыя сталі гаварыць, кульгавыя хадзіць, сьляпыя бачыць, і славілі Бога Ізраілевага.

Езус-жа, прыклікаўшы сваіх вучняў, сказалі: Шкада мне грамады, ўжо бо тры дні трываюць пры мне і ня маюць чаго есьці, а ня хочу іх адпусьціць галодных, каб не паслабелі ў дарозе.

 

Ісус-жа, прыклікаўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: «Шкада мне людзей, бо ўжо тры дні яны пры Мне, і ня маюць чаго есьці; адпусьціць-жа іх галодных ня хочацца, каб не аслабелі ў дарозе».

І гавораць яму вучні: Скуль-жа нам узяць у пустыні гэтулькі хлеба, каб накарміць такую вялікую грамаду?

 

І кажуць Яму вучні Ягоныя: «Скуль-жа нам узяць у пустыні столькі хлеба, каб накарміць гэткую грамаду?»

І сказаў ім Езус: Колькі маеце хлябоў? Яны кажуць: Сем і некулькі рыбак.

 

Ісус сказаў ім: «Колькі маеце хлебаў?» Яны-ж сказалі: «Сем і некалькі рыбін».

І загадаў грамадзе пасесьці на зямлі.

 

І загадаў народу сесьці на зямлі.

І ўзяўшы сем хлябоў і рыбы ды аддаўшы падзяку, ламаў і даваў сваім вучням, а вучні давалі народу.

 

І ўзяў сем хлябоў і рыбы, і ўзьнёсшы хвалу, паламаў і даў вучням Сваім, а вучні — народу.

І елі ўсе і наеліся. А што асталося з кавалкаў, назбіралі сем кашоў поўных.

 

І елі ўсе, і здаволіліся, і набралі астаткаў сем поўных карабоў.

Было-ж тых, што елі, чатыры тысячы чалавек, апрача дзяцей і жанчын.

 

Было-ж усіх, якія елі, чатыры тысячы мужчын, апрача жанчын і дзяцей.

І адпусьціўшы народ, увайшоў у лодку ды прыбыў у ваколіцы Магэдану.

 

Адпусьціўшы-ж народ, Ён увайшоў у човен і прыбыў у межы Магдалінскія.