Мацьвея 15 разьдзел

 

 

Тады прыйшлі да яго кніжнікі й фарызэі з Ерузаліму й сказалі:

 

Тады прыходзяць да Ісуса кніжнікі і фарысеі з Іерусаліма, кажучы:

Чаму твае вучні нарушаюць установу старшых? Ня мыюць бо рук, як ядуць хлеб.

 

Чаму вучні Твае парушаюць паданне старэйшых? Бо не мыюць [сваіх] рук, калі ядуць хлеб.

Ён-жа сказаў ім у адказ: А чаму-ж і вы нарушаеце прыказанне Божае дзеля вашае установы? Бо-ж сказаў Бог:

 

Ён жа сказаў ім у адказ: Чаму вы парушаеце Божую запаведзь дзеля вашага падання?

«Паважай бацьку і матку» (Выйсь. 20:12), і: «Хто-б наругаўся бацьку або матцы, хай сьмерцю ўмрэ» (Выйсь. 21:17).

 

Бо сказаў44 Бог: «Шануй бацьку і маці», і: «Хто ліхасловіць бацьку ці маці, няхай кончыць смерцю».

А вы гаворыце: «Хто-б сказаў бацьку ці матцы: «ахвярай ёсьць тое, што табе ад мяне належыцца»

 

А вы кажаце: «Калі хто скажа бацьку ці маці: «Дар Богу — тое, чым бы ты ад мяне пакарыстаўся»,

той можа й не шанаваць бацькі свайго й маткі свае. Гэтак скасавалі вы прыказанне Божае вашаю ўстановаю.

 

той не абавязаны шанаваць свайго бацьку [ці сваю маці]»; і адмянілі вы Божае слова45 дзеля вашага падання.

Крывадушнікі, добра аб вас прарочыў Ізай (29:13), кажучы:

 

Крывадушнікі! Добра прарочыў пра вас Ісаія, кажучы:

«Народ гэты паважае мяне вуснамі, адыж сэрца іх далёка ад мяне;

 

«Гэты народ шануе Мяне вуснамі, сэрца ж іх далёка адстаіць ад Мяне;

дарэмнаж яны чэсьць мне аддаюць, вучачы навук і прыказанняў чалавечых».

 

але дарэмна пакланяюцца Мне, навучаючы навукам — запаведзям чалавечым».

І паклікаўшы да сябе грамады, сказаў ім: слухайце і зразумейце.

 

І Ён, паклікаўшы натоўп, казаў ім: Слухайце і разумейце:

Ня тое апаганвае чалавека што ўваходзіць у вусны, але тое апаганвае чалавека, што выйходзіць з вуснаў.

 

не тое, што ўваходзіць у вусны, апаганьвае чалавека; а што выходзіць з вуснаў, тое апаганьвае чалавека.

Тады вучні ягоныя, падыйшоўшы, сказалі яму: Ці ведаеш, што фарызэі, пачуўшы гэтае слова, згоршыліся?

 

Тады, падышоўшы, [Яго] вучні кажуць Яму: Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся?

Ён-жа ў адказ кажа ім: Усякая расьціна, каторай не пасадзіў Айцец мой нябесны будзе выкаранена.

 

Ён жа сказаў у адказ: Кожная расліна, якую не пасадзіў Мой Бацька Нябесны, будзе выкаранена.

Пакінце іх: яны сьляпыя і правадыры сьляпых; а калі сьляпы сьляпога вядзе, дык абодва ўваляцца ў яму.

 

Пакіньце іх; яны — сляпыя павадыры [сляпых]; а калі сляпы вядзе сляпога, абодва ўпадуць ў яму.

У адказ яму адазваўся Пётр: Раз’ясьні нам прыповесьць гэту.

 

Пётр жа сказаў Яму ў адказ: Растлумач нам [гэтую] прыпавесць.

А ён ім: Няўжэ і вы яшчэ без зразумення?

 

А Ён46 сказаў: Няўжо і вы яшчэ не разумееце?

Ціж вы ня ўцеелі таго, што ўсё ўваходзячае ў вусны, прайходзіць у жывот і выкідаецца вон?

 

Хіба [яшчэ не] разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, праходзіць у жывот і выкідваецца ў адыходнае месца?

А выйходзячае з вуснаў — з сэрца йдзе; і гэта апаганвае чалавека.

 

А што з вуснаў выходзіць — з сэрца выходзіць, і тое апаганьвае чалавека.

З сэрца бо йдуць благія думкі, душагубства, распусства, зладзейства, крывапрысягі блюзнерствы.

 

Бо з сэрца выходзяць ліхія намеры, забойствы, чужаложства, крадзеж, ілжэсведчанні, блюзнерствы:

Вось што апаганвае чалавека, а есьці нямытымі рукамі не апаганвае чалавека.

 

гэта апаганьвае чалавека, а есці нямытымі рукамі — не апаганьвае чалавека.

І, выйшаўшы адтуль, пайшоў Езус у староны Тыру і Сыдону.

 

І, выйшаўшы адтуль, Ісус адышоў у землі Тырскія і Сідонскія.

І вось жанчына Хананэйка, што йшла з тых ваколіц, крычма яго маліла: Зжалься нада мною, Усеспадару, Сыне Давіда, дачку маю цяжка мучыць нячысты:

 

І вось, жанчына — хананеянка, выйшаўшы з тых ваколіц, крычала [Яму], кажучы: Злітуйся нада мною, Госпадзе, Сыне Давідаў! Маю дачку цяжка мучыць дэман.

Ён не адказаў ёй ні слова. А падыйшоўшы вучні ягоны прасілі яго, кажучы: Адпраў яе, бо крычыць усьлед за намі.

 

Ён жа не адказаў ёй ні слова. І Яго вучні, падышоўшы, прасілі Яго, кажучы: Адпусці яе, бо ідзе і крычыць за намі.

Ён-жа ў вадказ ім кажа: Я пасланы толькі да авец, загінуўшых з дому Ізраэля.

 

Ён жа сказаў у адказ: Я пасланы толькі да загінулых авечак дома Ізраілевага.

Адыж яна, збліжыўшыся, ўпала яму да ног, молячы: Усеспадару, памажы мне.

 

А яна, падышоўшы, упала перад Ім, кажучы: Госпадзе! дапамажы мне!

Ён адзываецца ў адказ: Не гадзіцца браць хлеб дзяцей ды кідаць шчанятам.

 

Ён жа сказаў у адказ: Нядобра ўзяць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам.

Але яна наставала: Так, Спадару, адыж і шчанята ядуць крошкі, што падаюць із стала іхніх гаспадароў.

 

А яна сказала: Так, Госпадзе! Але і шчаняты ядуць крошкі, што падаюць са стала іх гаспадароў.

Тады Езус ёй адказвае: О, жанчына, вялікая вера твая, хай-жа станецца табе, як ты хочаш! І аздаравела дачка ейная ад тае гадзіны.

 

Тады ў адказ Ісус сказаў ёй: О жанчына, вялікая твая вера! Няхай будзе табе, як ты хочаш. — І з тае гадзіны выздаравела яе дачка.

І адыйшоўшы адтуль, прыйшоў Езус да Галілейскага мора і, ўступіўшы, на гару, сеў там.

 

І Ісус, адышоўшы адтуль, прыйшоў да Галілейскага мора; і, узышоўшы на гару, сеў там.

І назбіралася к яму багата народу, маючы з сабою нямых, сьляпых, кульгавых, калекіх ды шмат іншых; клалі іх ля ног ягоных і аздараўляў іх

 

І падышлі да Яго вялікія натоўпы, ведучы з сабою кульгавых, сляпых, калек, нямых і многіх іншых і клалі іх да Яго47 ног, і Ён вылечыў іх;

так што дзівіліся грамады, бачачы нямых гаворачых, кульгавых ходзячых, сьляпых відзячых і вялікомілі Бога Ізраэлявага.

 

так што натоўп дзівіўся, бачачы, што нямыя гавораць, калекі — здаровыя, кульгавыя ходзяць і сляпыя бачаць; і яны славілі Бога Ізраілевага.

Езус-жа, прыклікаўшы сваіх вучняў, сказалі: Шкада мне грамады, ўжо бо тры дні трываюць пры мне і ня маюць чаго есьці, а ня хочу іх адпусьціць галодных, каб не паслабелі ў дарозе.

 

А Ісус, паклікаўшы Сваіх вучняў, казаў: Шкада Мне гэты натоўп, бо ўжо тры дні застаецца пры Мне, і не мае што есці; і адпусціць іх галодных не хачу, каб яны не саслабелі ў дарозе.

І гавораць яму вучні: Скуль-жа нам узяць у пустыні гэтулькі хлеба, каб накарміць такую вялікую грамаду?

 

І [Яго] вучні кажуць Яму: Адкуль нам узяць у пустэльні гэтулькі хлябоў, каб накарміць такі натоўп?

І сказаў ім Езус: Колькі маеце хлябоў? Яны кажуць: Сем і некулькі рыбак.

 

А Ісус пытаецца ў іх: Колькі ў вас хлябоў? — Яны ж сказалі: Сем і некалькі рыбінак.

І загадаў грамадзе пасесьці на зямлі.

 

І загадаў натоўпу ўзлегчы на зямлю;

І ўзяўшы сем хлябоў і рыбы ды аддаўшы падзяку, ламаў і даваў сваім вучням, а вучні давалі народу.

 

узяў сем хлябоў і рыбы, і, узнёсшы падзяку, паламаў і даў [Сваім] вучням, а вучні — натоўпам.

І елі ўсе і наеліся. А што асталося з кавалкаў, назбіралі сем кашоў поўных.

 

І ўсе елі і наеліся; і пазасталых кавалкаў назбіралі сем поўных кашоў.

Было-ж тых, што елі, чатыры тысячы чалавек, апрача дзяцей і жанчын.

 

А тых, што елі, было чатыры тысячы мужчын, акрамя жанчын і дзяцей.

І адпусьціўшы народ, увайшоў у лодку ды прыбыў у ваколіцы Магэдану.

 

І, адпусціўшы натоўпы, Ён увайшоў у лодку і прыбыў у межы Магадана48.