Мацьвея 8 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
Калі ж Ён зышоў з гары, услед за Ім пайшлі вялікія натоўпы.
Калі Ён зыйшоў з гары, усьлед за Ім ішло мноства народу.
І вось, пракажоны, падышоўшы, упаў перад Ім, кажучы: Госпадзе, калі хочаш, Ты можаш ачысціць мяне.
І вось падыйшоў адзін, пракажоны і, кланяючыя Яму, прамовіў: «Госпадзе! Калі хочаш, можаш мяне ачысьціць».
І [Ісус], працягнуўшы руку, дакрануўся да яго, кажучы: Хачу, ачысціся. — І ён адразу ачысціўся ад праказы.
Ісус, працягнуўшы руку, дакрануўся да яго й сказаў: «Хачу, будзь чыстым». І ў той-жа час ён ачысьціўся ад праказы.
І кажа яму Ісус: Глядзі, не расказвай нікому; а ідзі, пакажы сябе святару, і прынясі дар, які запаведаў Маісей, на сведчанне ім.
І сказаў яму Ісус: «Глядзі, нікому не кажы, але пайдзі пакажыся сьвятару, і прынясі ахвяру, як запавядаў у законе Майсей, у засьведчаньне ім».
І калі Ён18 увайшоў у Капернаум, да Яго падышоў сотнік, просячы Яго:
Калі-ж увайшоў Ісус у Капэрнаум, падыйшоў да Яго сотнік, просячы Яго;
і кажучы: Госпадзе, мой слуга ляжыць дома спаралізаваны і страшэнна мучыцца.
І кажучы: «Госпадзе! Слуга мой ляжыць дома спараліжаваны й вельмі мучыцца».
І кажа яму [Ісус]: Я прыйду і вылечу яго.
Ісус кажа яму: «Я прыйду й аздараўлю яго».
А ў адказ сотнік сказаў: Госпадзе! Я не варты, каб Ты ўвайшоў пад мой дах, але толькі скажы слова і мой слуга паправіцца.
Сотнік-жа ў адказ сказаў: «Госпадзе! Недастойны я таго, каб увайшоў Ты пад страху маю, але скажы толькі слова, і ачуняе слуга мой.
Бо і я чалавек падуладны і, маючы пад сабою воінаў, кажу гэтаму: «Пайдзі», і ён ідзе; а другому: «Прыйдзі», і ён прыходзіць; і свайму слугу: «Зрабі гэта», і ён робіць.
Бо я чалавек падначалены, і пад сабою маю падначаленых жаўнераў; і кажу аднаму — пайдзі, і ён ідзе; і другому — прыйдзі, і прыходзіць; і слузе майму — зрабі гэта, і ён робіць»
Пачуўшы ж, Ісус здзівіўся і сказаў тым, што ішлі ўслед: Сапраўды кажу вам: ні ў кога ў Ізраілі Я не знайшоў такой вялікай веры.
Пачуўшы гэтае, Ісус зьдзівіўся й сказаў тым, якія йшлі за Ім: «Папраўдзе кажу вас: не знайшоў Я такое веры і ў Ізраілю.
Кажу ж вам, што шмат хто прыйдзе з усходу і захаду і ўзляжа з Аўраамам, Ісаакам і Іякавам у Царстве Нябёсаў,
І кажу вам, што многія прыйдуць з усходу й захаду й засядуць з Абрагамам, Ісаакам і Якубам у Ўладарстве Нябесным.
а сыны царства будуць выкінуты ў знадворную цемру; там будзе плач і скрыгат зубоў.
А сыны ўладарства ўкінены будуць у цемру бяздонную; там будзе плач і скрыгат зубоў».
І Ісус сказаў сотніку: Ідзі, як паверыў ты, няхай так і будзе табе. — І паправіўся яго слуга ў тую ж гадзіну.
І сказаў Ісус сотніку: «Ідзі, і па веры тваёй няхай станецца табе». І паздаравеў слуга яго ў тую гадзіну.
І Ісус, прыйшоўшы ў дом Пятра, убачыў, што яго цешча ляжыць і ў яе гарачка.
Прыйшоўшы ў дом Пятра, Ісус застаў цёшчу Пятровую ў ложку, хворую ў гарачцы.
І Ён дакрануўся да яе рукі, і гарачка пакінула яе, і ўстала яна і прыслугоўвала Яму19.
І дакрануўся да рукі як, і гарачка пакінула яе; яна ўстала й паслугоўвала Яму.
А калі звечарэла, да Яго прывялі шмат апантаных; і Ён выгнаў духаў словам і вылечыў усіх хворых;
Пазьней, увечары, прывялі да Яго многіх апанаваных злыдухам, і Ён выгнаў духаў словам і аздаравіў усіх хворых.
каб спраўдзілася сказанае праз Ісаію, прарока, які кажа: «Ён узяў на Сябе нашы немачы і панёс нашы хваробы».
Каб збылося сказанае праз прарока Ісайю, які гаворыць: «Ён узяў на Сябе немачы нашыя, і панёс хваробы».
А Ісус, убачыўшы натоўп вакол Сябе, загадаў вучням адплыць на другі бок.
Пабачыў-жа Ісус мноства народу вакол Сябе й воліў адплысьці на другі бок.
І адзін кніжнік, падышоўшы, сказаў Яму: Настаўніку, я пайду ўслед за Табою, куды б Ты ні пайшоў.
Адзін кніжнік, падыйшоўшы, сказаў Яму: «Настаўнік! Пайду за Табою, куды-б Ты ні йшоў».
А Ісус кажа яму: У лісіц ёсць норы, і ў нябесных птушак — гнёзды, а Сыну Чалавечаму няма дзе галаву прыхіліць.
І сказаў яму Ісус: «Лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае дзе прытуліць галаву».
Другі ж з [Яго] вучняў сказаў Яму: Госпадзе, дазволь мне спярша пайсці і пахаваць свайго бацьку.
Іншы-ж, адзін з вучняў Ягоных, сказаў Яму: «Госпадзе! Дазволь мне перш пайсьці й пахаваць бацьку майго».
Але Ісус кажа20 яму: Ідзі ўслед за Мною і пакінь мёртвым хаваць сваіх мёртвых.
Але Ісус сказаў яму: «Ідзі за Мною й пакінь мёртвым хаваць сваіх нябожчыкаў».
І калі Ён ўвайшоў у лодку, пайшлі ўслед за Ім вучні.
І калі Ён увайшоў у човен, за Ім пайшлі вучні Ягоныя.
І вось, вялікая бура ўзнялася на моры, так што лодку накрывала хвалямі; а Ён спаў.
І вось усхадзілася вялікая навальніца на моры, аж хвалі пачалі заліваць човен; Ён-жа спаў.
І [Яго вучні], падышоўшы, пабудзілі Яго, кажучы: Госпадзе, ратуй [нас], гінем.
І, падыйшоўшы, вучні Ягоныя пабудзілі Яго, кажучы: «Госпадзе, ратуй нас, гінем!»
А Ён кажа ім: Чаму вы такія баязлівыя, малаверы? — Тады Ён устаў і забараніў вятрам і мору, і настала вялікая ціша.
І кажа ім: «Чаго такія баязьліўцы, малаверы?» Тады ўстаў, забараніў вятром і мору, і зрабілася вялікая ціша.
І людзі дзівіліся, кажучы: Хто Гэты такі, што і вятры, і мора слухаюцца Яго?
А людзі дзівіліся й гаварылі: «Кім Ён ёсьць, калі ветры й мора паслушныя Яму?»
І калі Ён прыплыў на другі бок, у зямлю Гадарынскую21, сустрэлі Яго, выходзячы з магільняў, два апантаныя, вельмі лютыя, так што ніхто не мог прайсці тою дарогаю.
І калі Ён прыбыў на другі бераг, у краіну Гергесінскую, насустрач Яму выйшлі з магілаў двое апанаванных злыдухам, такія лютыя, што ніхто не адважваўся хадзіць той дарогай.
І вось, яны закрычалі, кажучы: Што Табе да нас, [Ісусе], Сыне Божы? Ты прыйшоў сюды, каб заўчасна мучыць нас.
І вось яны закрычалі, кажучы: «Што Табе да нас, Ісусе, Сыне Божы? Прыйшоў Ты сюды перадчасна мучыць нас».
А ўдалечыні ад іх пасвіўся вялікі гурт свіней.
Воддаль-жа ад іх пасьвіўся вялікі гурт сьвіней.
І дэманы прасіліся ў Яго, кажучы: Калі Ты выганяеш нас, пашлі нас у гурт свіней.
І злыдухі прасілі Яго, кажучы: «Калі выганіш нас, дык пашлі нас у чараду сьвіньней».
І Ён сказаў ім: Ідзіце! — І яны, выйшаўшы, пайшлі ў [гурт] свіней; і вось, кінуўся ўвесь гурт [свіней] са стромы ў мора і загінуў у водах.
І сказаў ім: «Ідзеце». Яны, выйшаўшы, увайшлі ў сьвіньні; і вось, увесь гурт сьвіньней рынуўся з крутога берагу ў мора, і затануў у вадзе.
А пастухі паўцякалі і, прыйшоўшы ў горад, расказалі пра ўсё і пра тое, што было з апантанымі.
Пастухі-ж зьбеглі, і, прыйшоўшы ў места, расказалі пра ўсё, і пра тых, апанаваных злыдухамі.
І вось, увесь горад выйшаў насустрач Ісусу, і, убачыўшы Яго, яны прасілі, каб Ён адышоў з іх межаў.
І вось усё места выйшла насустрач Ісусу і, убачыўшы Яго, прасілі, каб адыйшоў за межы іхныя.
