Мацьвея 8 разьдзел

 

 

Калі Ён сышоў з гары, вялікае мноства людзей ішло за Ім следам.

 

Калі Ён зыйшоў з гары, усьлед за Ім ішло мноства народу.

І вось, пракажоны, падышоўшы, пакланіўся Яму, кажучы: «Госпадзе, калі хочаш, можаш мяне ачысціць».

 

І вось падыйшоў адзін, пракажоны і, кланяючыя Яму, прамовіў: «Госпадзе! Калі хочаш, можаш мяне ачысьціць».

І, працягнуўшы руку, дакрануўся да яго Ісус, кажучы: «Хачу, будзь ачышчаны». І зараз быў ачышчаны ад праказы яго.

 

Ісус, працягнуўшы руку, дакрануўся да яго й сказаў: «Хачу, будзь чыстым». І ў той-жа час ён ачысьціўся ад праказы.

І гаворыць яму Ісус: «Глядзі, нікому не расказвай, але ідзі, пакажыся святару ды прынясі дар, які загадаў Майсей, на сведчанне ім».

 

І сказаў яму Ісус: «Глядзі, нікому не кажы, але пайдзі пакажыся сьвятару, і прынясі ахвяру, як запавядаў у законе Майсей, у засьведчаньне ім».

А калі Ісус увайшоў у Кафарнаўм, падышоў да Яго сотнік, просячы Яго

 

Калі-ж увайшоў Ісус у Капэрнаум, падыйшоў да Яго сотнік, просячы Яго;

і кажучы: «Госпадзе, мой паслугач ляжыць дома спаралізаваны і моцна пакутуе».

 

І кажучы: «Госпадзе! Слуга мой ляжыць дома спараліжаваны й вельмі мучыцца».

І гаворыць яму Ісус: «Прыйду і аздараўлю яго».

 

Ісус кажа яму: «Я прыйду й аздараўлю яго».

І, адказваючы, сотнік гаворыць: «Госпадзе, я не варты, каб Ты ўвайшоў пад дах мой, але скажы толькі слова, і паздаравее паслугач мой.

 

Сотнік-жа ў адказ сказаў: «Госпадзе! Недастойны я таго, каб увайшоў Ты пад страху маю, але скажы толькі слова, і ачуняе слуга мой.

Бо і я — чалавек пры ўладзе, маю пад сабой жаўнераў: кажу аднаму: “Ідзі”, і ён ідзе, і другому: “Прыйдзі”, і ён прыходзіць, і свайму паслугачу: “Рабі гэта”, і ён робіць».

 

Бо я чалавек падначалены, і пад сабою маю падначаленых жаўнераў; і кажу аднаму — пайдзі, і ён ідзе; і другому — прыйдзі, і прыходзіць; і слузе майму — зрабі гэта, і ён робіць»

Пачуўшы гэта, Ісус здзівіўся і сказаў тым, што ішлі за Ім: «Сапраўды кажу вам: ні ў кога не знайшоў Я такой веры ў Ізраэлі.

 

Пачуўшы гэтае, Ісус зьдзівіўся й сказаў тым, якія йшлі за Ім: «Папраўдзе кажу вас: не знайшоў Я такое веры і ў Ізраілю.

Але кажу вам, што многія прыйдуць з усходу і з захаду, і ўзлягуць з Абрагамам, Ізаакам і Якубам у Валадарстве Нябесным.

 

І кажу вам, што многія прыйдуць з усходу й захаду й засядуць з Абрагамам, Ісаакам і Якубам у Ўладарстве Нябесным.

А сыны Валадарства выкінуты будуць у цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгатанне зубоў».

 

А сыны ўладарства ўкінены будуць у цемру бяздонную; там будзе плач і скрыгат зубоў».

І сказаў Ісус сотніку: «Ідзі, і, як уверыў, хай так станецца табе». І быў аздароўлены паслугач у тую ж гадзіну.

 

І сказаў Ісус сотніку: «Ідзі, і па веры тваёй няхай станецца табе». І паздаравеў слуга яго ў тую гадзіну.

А калі Ісус зайшоў у дом Пётры, убачыў цешчу яго, што ляжала ў гарачцы.

 

Прыйшоўшы ў дом Пятра, Ісус застаў цёшчу Пятровую ў ложку, хворую ў гарачцы.

І дакрануўся да яе рукі, і гарачка пакінула яе, і яна паднялася і паслугавала ім.

 

І дакрануўся да рукі як, і гарачка пакінула яе; яна ўстала й паслугоўвала Яму.

Калі ж надышоў вечар, прывялі да Яго многіх апанаваных дэманамі, і Ён выгнаў духаў словам ды аздаравіў усіх немачных,

 

Пазьней, увечары, прывялі да Яго многіх апанаваных злыдухам, і Ён выгнаў духаў словам і аздаравіў усіх хворых.

каб збылося тое, што сказана было прарокам Ісаем, які казаў: «Ён на Сябе узяў немачы нашы і панёс хваробы».

 

Каб збылося сказанае праз прарока Ісайю, які гаворыць: «Ён узяў на Сябе немачы нашыя, і панёс хваробы».

Ісус, бачачы навокал Сябе вялікае мноства людзей, загадаў вучням Сваім плыць праз мора.

 

Пабачыў-жа Ісус мноства народу вакол Сябе й воліў адплысьці на другі бок.

І адзін кніжнік, падышоўшы, гаворыць Яму: «Настаўнік, і я пайду за Табой, куды б Ты ні пайшоў».

 

Адзін кніжнік, падыйшоўшы, сказаў Яму: «Настаўнік! Пайду за Табою, куды-б Ты ні йшоў».

І кажа яму Ісус: «Лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы не мае, дзе галаву прыхіліць».

 

І сказаў яму Ісус: «Лісы маюць норы, і птушкі нябесныя — гнёзды, а Сын Чалавечы ня мае дзе прытуліць галаву».

Тады іншы, з вучняў Яго, гаворыць Яму: «Госпадзе, адпусці перш мяне пайсці і пахаваць бацьку майго».

 

Іншы-ж, адзін з вучняў Ягоных, сказаў Яму: «Госпадзе! Дазволь мне перш пайсьці й пахаваць бацьку майго».

Але Ісус гаворыць яму: «Ідзі за Мной і пакінь мёртвым хаваць сваіх мёртвых».

 

Але Ісус сказаў яму: «Ідзі за Мною й пакінь мёртвым хаваць сваіх нябожчыкаў».

І, калі ўвайшоў Ён у лодку, за Ім следам увайшлі вучні Яго,

 

І калі Ён увайшоў у човен, за Ім пайшлі вучні Ягоныя.

і вось узнялася вялікая бура на моры, так што лодка захліствалася хвалямі, а Ён спаў.

 

І вось усхадзілася вялікая навальніца на моры, аж хвалі пачалі заліваць човен; Ён-жа спаў.

І падышлі яны, і абудзілі Яго, кажучы: «Госпадзе, ратуй нас, мы гінем!»

 

І, падыйшоўшы, вучні Ягоныя пабудзілі Яго, кажучы: «Госпадзе, ратуй нас, гінем!»

І Ён сказаў ім: «Чаму вы [гэтак] палахлівы, малаверныя?» Затым, падняўшыся, загадаў вятрам і мору, і наступіла вялікая ціша.

 

І кажа ім: «Чаго такія баязьліўцы, малаверы?» Тады ўстаў, забараніў вятром і мору, і зрабілася вялікая ціша.

А людзі дзівіліся, кажучы: «Хто ж Ён, што і вятры, і мора Яго слухаюць?»

 

А людзі дзівіліся й гаварылі: «Кім Ён ёсьць, калі ветры й мора паслушныя Яму?»

А калі Ён пераплыў праз мора ў краіну Гергесінскую, выйшлі насустрач Яму двое апанаваных дэманамі, якія выходзілі з магіл, і такія страшныя, што ніхто не мог праходзіць гэтаю дарогай.

 

І калі Ён прыбыў на другі бераг, у краіну Гергесінскую, насустрач Яму выйшлі з магілаў двое апанаванных злыдухам, такія лютыя, што ніхто не адважваўся хадзіць той дарогай.

І вось, яны закрычалі, кажучы: «Што Табе да нас, Ісус, Сын Божы? Ці Ты прыйшоў сюды дачасна мучыць нас?»

 

І вось яны закрычалі, кажучы: «Што Табе да нас, Ісусе, Сыне Божы? Прыйшоў Ты сюды перадчасна мучыць нас».

Пасвіўся ж недалёка ад іх вялікі статак свінняў.

 

Воддаль-жа ад іх пасьвіўся вялікі гурт сьвіней.

Тады дэманы прасілі Яго, кажучы: «Калі выганіш нас, пашлі нас у гэты статак свінняў».

 

І злыдухі прасілі Яго, кажучы: «Калі выганіш нас, дык пашлі нас у чараду сьвіньней».

І Ён гаворыць ім: «Ідзіце!» І тыя, выйшаўшы, перайшлі ў свінняў; і вось, увесь статак кінуўся ў мора са стромы і патануў у вадзе.

 

І сказаў ім: «Ідзеце». Яны, выйшаўшы, увайшлі ў сьвіньні; і вось, увесь гурт сьвіньней рынуўся з крутога берагу ў мора, і затануў у вадзе.

Пастухі ж уцяклі і, прыйшоўшы ў горад, паведамілі пра ўсё і пра тых, што былі апанаваны дэманамі.

 

Пастухі-ж зьбеглі, і, прыйшоўшы ў места, расказалі пра ўсё, і пра тых, апанаваных злыдухамі.

І вось, увесь горад выйшаў насустрач Ісусу і, убачыўшы Яго, прасілі, каб Ён адышоў ад іх межаў.

 

І вось усё места выйшла насустрач Ісусу і, убачыўшы Яго, прасілі, каб адыйшоў за межы іхныя.