Мацьвея 9 разьдзел

 

 

І, увайшоўшы ў лодку, Ён пераплыў мора і прыбыў у Свой горад.

 

І ўвайшоўшы ў човен, Ён пераплыў назад і прыйшоў у места Сваё.

І вось, прынеслі да Яго спаралізаванага, што ляжаў на ложку. І Ісус, бачачы іх веру, сказаў спаралізаванаму: «Не бойся, сыне, даруюцца табе твае грахі».

 

І вось прынясьлі да Яго спараліжаванага, паложанага на пасьцелі; Ісус, бачачы веру іх, сказаў спараліжаванаму: «Бадзёрся, сыне! Выбачаюцца табе грахі твае».

І вось, некаторыя з кніжнікаў сказалі самі сабе: «Ён блюзніць».

 

Некаторыя-ж кніжнікі падумалі самі ў сабе: Ён блюзьнерыць.

І Ісус, ведаючы іх думкі, сказаў: «Нашто вы надумляеце ліхое ў вашых сэрцах?

 

Ісус-жа, ведаючы помыслы іхныя, сказаў: «Навошта трымаеце злыя думкі ў сэрцах вашых?

Бо што лягчэй сказаць: “Даруюцца грахі твае”, ці сказаць: “Устань і хадзі”?

 

Бо што лягчэй сказаць: адпускаюцца табе грахі твае, ці устань ды хадзі.

Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае на зямлі ўладу даравання грахоў, — гаворыць тады спаралізаванаму: “Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой”».

 

Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпускаць грахі, — сказаў спараліжаванаму: “Устань, вазьмі пасьцель тваю ды йдзі ў дом твой”».

І той падняўся і пайшоў у дом свой.

 

І той устаў, узяў пасьцель сваю й пайшоў у дом свой.

І, бачачы гэта, натоўпы здзівіліся і славілі Бога, што даў гэтакую ўладу людзям.

 

Народ-жа, бачыўшы гэтае, дзівіўся й славіў Бога, даўшага такую сілу людзям.

І, калі адыходзіў адтуль Ісус, убачыў Ён чалавека, на імя Мацвей, які сядзеў пры мыце, і гаворыць яму: «Ідзі ўслед за Мной!» І той, падняўшыся, пайшоў за Ім.

 

Пераходзячы адтуль, Ісус убачыў чалавека, званага Мацьвей, які сядзеў на месцы збору мытнага, і кажа яму: «Ідзі за Мною». І ён устаў, і пайшоў сьледам за Ім.

І сталася, калі Ён узлягаў за сталом у доме, вось, прыйшлі многія мытнікі і грэшнікі і ўзляглі разам з Ісусам і Яго вучнямі.

 

І калі Ісус сядзеў за сталом у доме, вось многія мытнікі й грэшнікі прыйшлі й селі за стол зь Ім і вучнямі Яго.

І, бачачы гэта, фарысеі казалі вучням Яго: «Чаму з мытнікамі і грэшнікамі есць ваш Настаўнік?»

 

І, бачыўшы гэта, фарысеі сказалі вучням Яго: «Чаму Настаўнік ваш есьць і п’е з мытнікамі й грэшнікамі?»

А Ён, пачуўшы гэта, гаворыць: «Не здаровым трэба лекара, але немачным.

 

Ісус-жа, пачуўшы, сказаў ім: «Не здаровыя патрабуюць лекара, але хворыя.

Дык ідзіце і навучыцеся, што значыць: “Міласэрнасці хачу, а не ахвяры”. Бо Я прыйшоў заклікаць не справядлівых, але грэшнікаў да пакаяння».

 

Пайдзеце-ж навучэцеся, што значыць — міласьці хачу, а не ахвяры; ня прыйшоў бо Я прызываць праведнікаў, але грэшнікаў на пакаяньне».

Тады падыходзяць да Яго вучні Яна, кажучы: «Чаму гэта мы і фарысеі часта посцім, а вучні Твае не посцяць?»

 

Тады прыступілі да Яго вучні Янавы, і кажуць: «Чаму мы й фарысеі часта посьцім, а Твае вучні ня посьцяць?

І гаворыць ім Ісус: «Ці ж могуць вясельнікі сумаваць, пакуль жаніх з імі? Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх жаніха, і тады яны будуць посціць.

 

І сказаў ім Ісус: «Ці-ж могуць сумаваць сыны бяседы шлюбнае, пакуль зь імі жаніх? Але настануць дні, калі адыймецца ад іх жаніх, і тады будуць пасьціць.

Бо ніхто не прышывае латы новага сукна да старога адзення, бо яна раздзірае яго і дзіра робіцца большай.

 

Ніхто-ж не прышывае латкі з тканіны суравое да старое адзежыны, бо новапрышытае аддзярэцца, і дзіра будзе яшчэ большая.

Таксама не ўліваюць новае віно ў старыя мяхі, бо тады разрываюцца мяхі, і віно выліваецца, і мяхі прападаюць; але новае віно ўліваюць у новыя мяхі, тады зберагаецца адно і другое».

 

Таксама не ўліваюць віна новага ў мяхі старыя, бо мяхі парвуцца, і віно выцячэ, і мяхі зьнішчацца; але новае віно ўліваецца ў мяхі новыя — і захоўваецца адно й другое».

Калі Ён ім гэта гаварыў, вось, адзін начальнік падышоў і пакланіўся Яму, кажучы: «Госпадзе, дачка мая толькі што сканала, але прыйдзі, ускладзі на яе Сваю руку, і яна жыць будзе».

 

Калі Ён гаварыў да іх гэтае, вось начальнік адзін падыйшоў і, кланяючыся Яму, прамовіў: «Дачка мая цяпер умірае, але прыйдзі, узлажы на яе руку Тваю, і яна жывой будзе».

І, падняўшыся, Ісус пайшоў за ім, і вучні Яго.

 

І, ўстаўшы, пайшоў за ім Ісус і вучні Ягоныя.

І вось, жанчына, якая дванаццаць гадоў пакутавала на крывацечу, падышла ззаду і дакранулася да краю вопраткі Яго.

 

І вось, жанчына, хворая на крывяцечу ўжо 12 гадоў, падыйшла ззаду й дакранулася да краю вопраткі Яго.

Бо яна казала сама ў сабе: «Калі толькі дакрануся да вопраткі Яго, збаўлена буду».

 

Бо яна думала сабе: як толькі дакрануся да вопраткі Яго — ачуняю.

Ісус, павярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: «Не бойся, дачка, вера твая дала збаўленне табе». І аздароўлена была жанчына ў тую самую гадзіну.

 

Ісус-жа, абярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: «Мацуйся, дачка, вера твая выбавіла цябе». І жанчына стала здаровай з тэй часіны.

А калі прыйшоў Ісус у дом начальніка, убачыў жалейнікаў і натоўп усхваляваны,

 

І калі Ісус прыйшоў у дом начальніка і ўбачыў жалейнікаў і народ у вялікім хваляваньні,

казаў ім: «Разыдзіцеся, не памерла дзяўчынка, але спіць». І смяяліся з Яго.

 

Ён сказаў ім: «Адыйдзецеся, дзяўчына не памерла, але сьпіць». І зьняважліва сьмяяліся над Ім.

А калі людзей вывелі, увайшоў і ўзяў яе за руку, і дзяўчынка паднялася.

 

Калі-ж народ адправілі, Ён увайшоў, узяў яе за руку, і дзяўчынка ўстала.

І разышлася вестка пра гэта па ўсёй той зямлі.

 

І разыйшлася чутка пра гэта па ўсёй краіне той.

І, калі Ісус адыходзіў адтуль, ішлі за Ім два сляпыя, якія крычалі і казалі: «Сыне Давідаў, злітуйся над намі!»

 

Калі Ісус адыходзіў адтуль, за Ім ішлі два сьляпыя й голасна ўсклікалі, прамаўляючы: «Зьмілуйся над намі, Ісусе, Сыне Давідаў!»

А калі Ён увайшоў у дом, падышлі да Яго сляпыя, і кажа ім Ісус: «Ці верыце, што Я магу вам гэта зрабіць?» Сказалі Яму: «Несумненна, Госпадзе».

 

Калі-ж Ён прыйшоў у дом, яны прыступіліся да Яго. І кажа ім Ісус: «Ці верыце, што Я магу гэта зрабіць вам?» Яны-ж кажуць Яму: «Так, Госпадзе».

Тады Ён дакрануўся да іх вачэй, кажучы: «Хай вам станецца, як вы верыце».

 

Тады Ён дакрануўся да вачэй іхных і сказаў: «Па веры вашай няхай станецца вам».

І адкрыліся вочы іх. І строга папярэдзіў іх Ісус, кажучы: «Глядзіце, каб ніхто пра гэта не даведаўся».

 

І адчыніліся вочы іхныя; Ісус-жа цьвёрда прыгаварыў ім: Глядзеце, каб ніхто не даведаўся».

Але яны, адышоўшыся, расславілі аб Ім па ўсёй той зямлі.

 

А яны, выйшаўшы, разьнесьлі славу пра Яго па ўсёй краіне.

Па іх адыходзе прывялі да Яго чалавека нямога, апанаванага нячыстым.

 

Калі-ж тыя выйходзілі, прывялі да Яго чалавека нямога, які меў злога духа.

Калі ж выгнаў нячыстага духа, нямы той загаварыў. Дык дзівіліся людзі і казалі: «Ніколі гэтага не здаралася ў Ізраэлі».

 

І калі злы дух выгнаны быў, загаварыў нямы; і народ дзівіўся, кажучы: «Ніколі не бывала гэткага ў Ізраілю».

Фарысеі ж казалі: «Моцай князя дэманскага выганяе ліхіх духаў».

 

А фарысеі гаварылі: «Ён выганяе злыдухаў сілаю князя шатанскага».

І хадзіў Ісус па ўсіх гарадах і вёсках, навучаючы ў сінагогах, і прапаведуючы добрую вестку Валадарства Божага, і аздараўляючы ўсякую хваробу ды ўсякую немач у народзе.

 

І хадзіў Ісус па ўсіх местах і вёсках, навучаючы ў сынагогах іхных, абвяшчаючы Евангельле Ўладарства й ацаляючы людзей ад усякіх нядугаў й ўсякае немачы іх.

І, бачачы мноства людзей, Ісус пашкадаваў іх, бо былі зняможаны і кінуты, быццам авечкі, якія не маюць пастыра.

 

І гледзячы на вялікія зборышчы людзей, зжалішся над імі, бо былі яны разгубленыя й бязрадныя, як авечкі без пастуха.

Тады кажа Ён вучням Сваім: «Жніва многа, але працаўнікоў мала.

 

Тады сказаў вучням Сваім: «Жніва вялікае, а працаўнікоў мала.

Дык прасіце Гаспадара жніва, каб паслаў працаўнікоў на жніво Сваё».

 

Дык прасеце Гаспадара жніва, каб паслаў працаўнікоў на жніва сваё».