Мацьвея 9 разьдзел

 

 

І, увайшоўшы ў лодку, Ён пераплыў мора і прыбыў у Свой горад.

 

І ўвайшоў у човен, Ён пераплыў назад і прыйшоў у сваё места.

І вось, прынеслі да Яго спаралізаванага, што ляжаў на ложку. І Ісус, бачачы іх веру, сказаў спаралізаванаму: «Не бойся, сыне, даруюцца табе твае грахі».

 

І вось прынесьлі да Яго спараліжаванага, які ляжаў на пасьцелі. І бачучы іхнюю веру, Ісус сказаў спараліжаванаму: "Мацуйся, дзіця! адпушчаюцца табе твае грахі".

І вось, некаторыя з кніжнікаў сказалі самі сабе: «Ён блюзніць».

 

І вось некаторыя з кніжнікаў сказалі самі ў сабе: "Ён блюзьніць".

І Ісус, ведаючы іх думкі, сказаў: «Нашто вы надумляеце ліхое ў вашых сэрцах?

 

Ісус-жа, бачучы іхныя думкі, сказаў: "Навошта думаеце благое ў вашых сэрцах?"

Бо што лягчэй сказаць: “Даруюцца грахі твае”, ці сказаць: “Устань і хадзі”?

 

Бо што лепш сказаць: адпушчаюцца табе грахі, ці сказаць: Устань і хадзі?

Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае на зямлі ўладу даравання грахоў, — гаворыць тады спаралізаванаму: “Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой”».

 

Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпушчаць грахі (тады кажа спараліжаванаму) "Устань, вазьмі твой ложак ды йдзе ў твой дом".

І той падняўся і пайшоў у дом свой.

 

І ўстаў, узяў свой ложак ды пайшоў у свой дом.

І, бачачы гэта, натоўпы здзівіліся і славілі Бога, што даў гэтакую ўладу людзям.

 

Народ-жа, бачучы гэтае, дзівіўся і славіў Бога, даўшы гэткую ўладу людзям.

І, калі адыходзіў адтуль Ісус, убачыў Ён чалавека, на імя Мацвей, які сядзеў пры мыце, і гаворыць яму: «Ідзі ўслед за Мной!» І той, падняўшыся, пайшоў за Ім.

 

І калі Ісус прайходзіў адтуль, убачыў чалавека іменем Матэя, які сядзеў на мытніцы, і кажа яму: "Ідзі за Мною". І ўстаўшы ён пайшоў за Ім.

І сталася, калі Ён узлягаў за сталом у доме, вось, прыйшлі многія мытнікі і грэшнікі і ўзляглі разам з Ісусам і Яго вучнямі.

 

І сталася, як Ён быў пры стале ў доме, дык вось многа мытнікаў і грэшнікаў прыйшлі і ўзьляглі пры стале з Ісусам і ягонымі вучнямі.

І, бачачы гэта, фарысеі казалі вучням Яго: «Чаму з мытнікамі і грэшнікамі есць ваш Настаўнік?»

 

І ўбачыўшы тое, фарысэі сказалі Ягоным вучням: "Чаму ваш Настаўнік есьць з мытнікамі і грэшнікамі?"

А Ён, пачуўшы гэта, гаворыць: «Не здаровым трэба лекара, але немачным.

 

Ісус-жа пачуўшы гэтае, сказаў ім: "Не здаровым патрэбен лекар, а хворым.

Дык ідзіце і навучыцеся, што значыць: “Міласэрнасці хачу, а не ахвяры”. Бо Я прыйшоў заклікаць не справядлівых, але грэшнікаў да пакаяння».

 

Ідзеце і навучэцеся, што значыць: міласэрнасьці хачу, а не ахвяры. Бо Я прыйшоў клікаць не праведнікаў, але грэшнікаў.

Тады падыходзяць да Яго вучні Яна, кажучы: «Чаму гэта мы і фарысеі часта посцім, а вучні Твае не посцяць?»

 

Тады прыйходзяць да Яго Янавы вучні і кажуць: "Чаму мы і фарысэі шмат посьцім, а Твае вучні ня посьцяць?"

І гаворыць ім Ісус: «Ці ж могуць вясельнікі сумаваць, пакуль жаніх з імі? Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх жаніха, і тады яны будуць посціць.

 

І сказаў ім Ісус: "Ці-ж могуць сумаваць вясельныя госьці, пакуль малады з імі? Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх маладога і тады будуць пасьціць.

Бо ніхто не прышывае латы новага сукна да старога адзення, бо яна раздзірае яго і дзіра робіцца большай.

 

І ніхто ня прыкладае лапіны з няваленага сукна да старое вопраткі, бо лапіна зьбяжыцца і адарвецца і будзе яшчэ горшая дзірка.

Таксама не ўліваюць новае віно ў старыя мяхі, бо тады разрываюцца мяхі, і віно выліваецца, і мяхі прападаюць; але новае віно ўліваюць у новыя мяхі, тады зберагаецца адно і другое».

 

І ня ўліваюць маладога віна ў старыя мяхі, бо разрываюцца мяхі і віно выцякае, і мяхі гінуць; але маладое віно ўліваюць у новыя мяхі і захоўваецца тое і другое".

Калі Ён ім гэта гаварыў, вось, адзін начальнік падышоў і пакланіўся Яму, кажучы: «Госпадзе, дачка мая толькі што сканала, але прыйдзі, ускладзі на яе Сваю руку, і яна жыць будзе».

 

Калі Ён гутарыў з імі гэта, падыйшоў да яго нейкі начальнік і, пакланіўшыся Яму, сказаў: "Мая дачка толькі што памерла, але прыйдзі, узлажы на яе Тваю руку і ажыве".

І, падняўшыся, Ісус пайшоў за ім, і вучні Яго.

 

І ўстаўшы Ісус са Сваімі вучнямі, пайшоў за ім.

І вось, жанчына, якая дванаццаць гадоў пакутавала на крывацечу, падышла ззаду і дакранулася да краю вопраткі Яго.

 

І вось жанчына, якая дванаццаць гадоў хварэла на крывацечу, падыйшоўшы з-заду, дакранулася да краю Ягонае вопраткі,

Бо яна казала сама ў сабе: «Калі толькі дакрануся да вопраткі Яго, збаўлена буду».

 

бо казала сама сабе; як толькі дакрануся да Ягонае вопраткі, аздаравею.

Ісус, павярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: «Не бойся, дачка, вера твая дала збаўленне табе». І аздароўлена была жанчына ў тую самую гадзіну.

 

Ісус-жа, аглянуўшыся і ўгледзеўшы яе, сказаў: "Бадрыся дачка, вера твая выратавала цябе". І аздаравела жанчына ад тае гадзіны.

А калі прыйшоў Ісус у дом начальніка, убачыў жалейнікаў і натоўп усхваляваны,

 

І калі Ісус прыйшоў у дом начальніка і ўгледзеў жалейнікаў і ўзварушаную грамаду

казаў ім: «Разыдзіцеся, не памерла дзяўчынка, але спіць». І смяяліся з Яго.

 

сказаў ім: "Адыйдзеце, бо дзяўчынка не памерла, але сьпіць". І насьміхаліся з Яго.

А калі людзей вывелі, увайшоў і ўзяў яе за руку, і дзяўчынка паднялася.

 

Калі-ж выправілі людзей, Ён увайшоў, узяў яе за руку і дзяўчынка ўстала.

І разышлася вестка пра гэта па ўсёй той зямлі.

 

І разыйшлася чутка аб гэтым па ўсёй той зямлі.

І, калі Ісус адыходзіў адтуль, ішлі за Ім два сляпыя, якія крычалі і казалі: «Сыне Давідаў, злітуйся над намі!»

 

Калі Ісус ішоў адтуль, за Ім ішло двох сьляпых і клікалі Яго, кажучы: "Зьлітуйся над намі, Ісусе, сыне Давідаў!"

А калі Ён увайшоў у дом, падышлі да Яго сляпыя, і кажа ім Ісус: «Ці верыце, што Я магу вам гэта зрабіць?» Сказалі Яму: «Несумненна, Госпадзе».

 

Калі-ж Ён прыйшоў у дом, прыступіліся да Яго сьляпыя. І кажа ім Ісус: "Ці вы верыце, што Я магу вам гэтае зрабіць?" Яны адказалі Яму: "Так Госпадзе".

Тады Ён дакрануўся да іх вачэй, кажучы: «Хай вам станецца, як вы верыце».

 

Тады Ён дакрануўся да іхных вачэй і сказаў: "Няхай станецца вам паводля вашае веры".

І адкрыліся вочы іх. І строга папярэдзіў іх Ісус, кажучы: «Глядзіце, каб ніхто пра гэта не даведаўся».

 

І расчыніліся іхныя вочы; і забараніў ім Ісус, кажучы: "Глядзеце, каб ніхто ня ведаў".

Але яны, адышоўшыся, расславілі аб Ім па ўсёй той зямлі.

 

А яны выйшаўшы абвясьцілі аб Ім на ўсёй той зямлі.

Па іх адыходзе прывялі да Яго чалавека нямога, апанаванага нячыстым.

 

Калі-ж тыя выходзілі, дык прывялі да Яго нямога чалавека, апанванага нячыстым.

Калі ж выгнаў нячыстага духа, нямы той загаварыў. Дык дзівіліся людзі і казалі: «Ніколі гэтага не здаралася ў Ізраэлі».

 

І калі д’ябал быў выгнаны, нямы загаварыў, і народ дзівіўся, кажучы: "Ніколі не здаралася такое ў Ізраілю".

Фарысеі ж казалі: «Моцай князя дэманскага выганяе ліхіх духаў».

 

А фарысэі казалі: "Ён іменем князя нячыстых выганяе злых духаў".

І хадзіў Ісус па ўсіх гарадах і вёсках, навучаючы ў сінагогах, і прапаведуючы добрую вестку Валадарства Божага, і аздараўляючы ўсякую хваробу ды ўсякую немач у народзе.

 

І прайходзіў Ісус па ўсіх местах і вёсках, навучаючы ў школах і абвяшчаючы Эвангельле Валадарства і аздараўляючы ўсякую хворасьць і немач у людзей.

І, бачачы мноства людзей, Ісус пашкадаваў іх, бо былі зняможаны і кінуты, быццам авечкі, якія не маюць пастыра.

 

Гледзячы на грамады, Ён пашкадаваў іх, бо былі змучанымі і прыгнобленымі, быццам авечкі, якія ня маюць пастуха.

Тады кажа Ён вучням Сваім: «Жніва многа, але працаўнікоў мала.

 

Тады кажа сваім вучням: "Жніва многа, а работнікаў мала.

Дык прасіце Гаспадара жніва, каб паслаў працаўнікоў на жніво Сваё».

 

Дык прасеце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на сваё жніва".