Мацьвея 15 разьдзел

 

 

Потым падышлі да Ісуса кніжнікі і фарысеі з Ерузаліма, кажучы:

 

Тады прыйшлі да Ісуса Ерузалімскія кніжнікі і фарысэі, кажучы:

«Чаму вучні Твае пераступаюць звычаі старэйшых? Бо яны не мыюць рук сваіх, калі ядуць хлеб».

 

"Чаму Твае вучні парушаюць пераказы старшых? Бо ня ўмываюць рук, калі ядуць хлеб".

А Ён, адказваючы, гаворыць ім: «Чаму і вы пераступаеце прыказанні Божыя дзеля вашай традыцыі? Бо Бог сказаў:

 

Ён-жа сказаў ім у адказ: "Чаму і вы парушаеце Божае прыказаньне дзеля вашага пераказу?

“Шануй бацьку твайго і маці”, і таксама: “Хто зняважыць бацьку або маці — хай будзе смерцю пакараны”.

 

Бо Бог загадаў: Шануй бацьку і матку; і хто зласловіць бацьку ці матку, няхай сьмерцю памрэ.

Вы ж кажаце: “Той, хто скажа бацьку або маці: “Дар ёсць тое, у чым табе ад мяне была б карысць”,

 

А вы кажаце: калі хто скажа бацьку або матцы: ахвяраю ёсьць тое, чым-бы ты ад мяне карыстаўся,

той можа не шанаваць бацькі свайго ці маці сваю”. Так скасавалі вы слова Божае дзеля вашай традыцыі.

 

той можа не шанаваць свайго бацьку і сваю матку. Так вы парушылі Божае прыказаньне дзеля вашага пераказу.

Крывадушнікі! Добра пра вас праракаваў Ісая, кажучы:

 

Крывадушныя! добра прарочыў аб вас Ісаія, кажучы:

“Гэты народ набліжаецца да Мяне вуснамі сваімі і шануе Мяне языком, але сэрца іх далёка ад Мяне;

 

"Гэты народ паважае Мяне сваімі вуснамі; сэрце-ж іх далёка ад Мяне.

ды дарэмна ўшаноўваюць Мяне, выкладаючы вучэнні і прыказанні людскія”».

 

Але дарэмна пакланяюцца Мне, навучаючы людзкіх навукаў і прыказаньнаў".

І, склікаўшы людзей, казаў ім: «Слухайце і разумейце:

 

І прыклікаўшы людзей, сказаў ім: "Слухайце і разумейце:

не тое, што ўваходзіць у вусны, апаганьвае чалавека, але тое, што з вуснаў выходзіць, тое апаганьвае чалавека».

 

Ня тое, што ўвайходзіць у вусны апаганьвае чалавека, але тое, што выходзіць з вуснаў, тое апаганьвае чалавека".

Тады падышлі вучні Яго і кажуць Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся?»

 

Тады прыступіліся да Яго вучні і сказалі Яму: "Ці ведаеш, што фарысэі пачуўшы гэтае слова, згоршыліся?"

А Ён, адказваючы, гаворыць ім: «Усякая расліна, якой не пасадзіў Айцец Мой Нябесны, выкарчавана будзе.

 

Ён-жа сказаў у адказ: "Усякая расліна, каторую не насадзіў Мой нябесны Айцец, будзе выкаранена.

Пакіньце іх: яны сляпыя правадыры сляпых; а калі сляпы сляпога наперадзе вядзе, дык абодва ўваляцца ў яму».

 

Пакіньце іх; яны сьляпыя правадыры сьляпых. А калі сьляпы вядзе сьляпога, дык абодва ўваляцца ў яму".

А Пётра, адказваючы, сказаў Яму: «Растлумач нам гэтую прыпавесць».

 

Пятро-ж адказваючы сказаў Яму: "Растлумач нам гэтую прыповесьць".

А Ён сказаў: «І вы таксама яшчэ без розуму?

 

Ён сказаў: "Няўжо-ж і вы яшчэ нецямушчыя?

Не разумееце, што ўсё, што ў вусны ўваходзіць, ідзе ў чэрава і выкідаецца вонкі?

 

Ці-ж яшчэ не разумееце, што ўсё, увайходзячае ў вусны, праходзіць у жывот і выкідаецца вон?

А што з вуснаў выходзіць, паходзіць ад сэрца, і гэта апаганьвае чалавека.

 

А што выходзіць з вуснаў — з сэрца паходзіць; гэтае апаганьвае чалавека;

Бо з сэрца паходзяць благія думкі, забойства, чужаложства, распуста, рабункі, фальшывыя сведчанні, блюзненні.

 

бо з сэрца выходзяць дрэнныя думкі, забойствы, чужаложствы, распуста, зладзейства, крывапрысяга, пракляцьці;

Гэта тое, што апаганьвае чалавека. А есці нямытымі рукамі не апаганьвае чалавека».

 

гэтае апаганьвае чалавека. А есьці непамытымі рукамі — гэта не апаганьвае чалавека."

І, выйшаўшы адтуль, Ісус накіраваўся ў межы Тыра і Сідона.

 

І выйшаўшы адтуль, Ісус пайшоў у ваколіцы Тыру і Сыдону.

І вось, жанчына хананейка, выйшаўшы з тых мясцін, крычала Ісусу, кажучы: «Злітуйся нада мной, Госпадзе, Сыне Давіда! Дачка мая моцна ад дэмана пакутуе».

 

І вось хананэйская жанчына, выйшаўшая з тых ваколіц, крычала Яму, кажучы: "Зьлітуйся нада мною, Госпадзе, сыне Давідаў, дачку маю вельмі мучыць нячысты!"

А Ён не адказаў ёй ані слова. А вучні Яго, падышоўшы, прасілі Яго, кажучы: «Адпусці яе, бо яна крычыць нам услед».

 

Але Ён не адказваў ёй ні слова. І Ягоныя вучні, прыступіўшы, прасілі Яго, кажучы: "Адпусьці яе, бо яна крычыць за намі".

Але Ён, адказваючы, гаворыць: «Пасланы Я толькі да авец, якія пакінулі дом Ізраэля».

 

Ён-жа сказаў у адказ: "Я пасланы толькі да гінучых авец дому Ізраілявага".

А яна падышла і пакланілася Яму, кажучы: «Госпадзе, дапамажы мне!»

 

А яна, прыйшоўшы, кланялася Яму і гаварыла: "Госпадзе, памажы мне!"

Ён, адказваючы, гаворыць: «Не добра забіраць хлеб ад дзяцей і кідаць шчанятам».

 

Ён-жа сказаў у адказ: "Нядобра ўзяць хлеб ад дзяцей і кінуць шчанятам".

А яна сказала: «Так, Госпадзе, але і шчаняты ядуць ад крошак, якія падаюць са стала гаспадароў іх».

 

Яна-ж сказала: "Так, Госпадзе, але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала іхных гаспадароў".

Тады, адказваючы, Ісус гаворыць ёй: «О жанчына! Вялікая вера твая, няхай станецца табе, як ты хочаш». І ў тую ж гадзіну дачка яе была аздароўлена.

 

Тады Ісус сказаў ёй у адказ: "О жанчына! вялікая твая вера, няхай станецца табе, як жадаеш". І аздаравела яе дачка ў тую гадзіну.

І, калі выйшаў адтуль Ісус, прыйшоў Ён на бераг мора Галілейскага і, узышоўшы на гару, сядзеў там.

 

І калі перайшоў адтуль, Ісус прыйшоў да Галілейскага мора і, узыйшоўны на гару, сеў там.

І падышлі да Яго шматлікія натоўпы, маючы з сабой кульгавых, сляпых, нямоглых, нямых ды многа іншых, і клалі іх да ног Ісуса, і Ён аздаравіў іх,

 

І прыйшла да Яго вялікая грамада, маючы з сабою калекаў кульгавых, сьляпых, нямых, калек і многа іншых, і клалі іх каля Ісусавых ног; і Ён аздараўляў іх.

так што людзі дзівіліся, бачачы, што нямыя гавораць, нямоглыя аздараўляюцца, і кульгавыя ходзяць, і сляпыя бачаць. І ўслаўлялі Бога Ізраэля.

 

Дык грамады дзівіліся, бачучы нямых як яны гаварылі, калекаў аздароўляных, кульгавых ходзячых і сьляпых відзячых, і славілі Ізраілявага Бога.

Ісус жа, паклікаўшы вучняў Сваіх, казаў: «Шкада мне людзей, бо ўжо тры дні знаходзяцца пры Мне і не маюць чаго есці. А Я не хачу адправіць іх галодных, каб не аслабелі ў дарозе».

 

Ісус-жа, прыклікаўшы Сваіх вучняў, сказаў ім: "Шкада Мне грамады, што ўжо тры дні знаходзяцца пры Мне, і нечага ім есьці; адпусьціць-жа іх галоднымі не хачу, каб не аслабелі ў дарозе.

І кажуць Яму вучні Яго: «Адкуль у нас у пустыні столькі хлеба, каб накарміць гэткі натоўп?»

 

І кажуць Яму вучні: "Адкуль нам у пустыні ўзяць гэтулькі хлеба, каб накарміць такую грамаду?"

І гаворыць ім Ісус: «Колькі маеце хлябоў?» Яны ж сказалі: «Сем, і крыху рыбы».

 

І сказаў ім Ісус: "Колькі маеце хлябоў?" Яны сказалі: "Сем і некалькі рыбак."

І загадаў Ісус людзям узлегчы на зямлі.

 

Тады згадаў народу пасесьць на зямлі.

І, узяўшы сем хлябоў і рыбу і падзяку складаючы, разламаў і даў вучням Сваім, а вучні людзям.

 

Узяўшы сем хлябоў і рыбы ды аддаўшы хвалу, паламаў і даў Сваім вучням, а вучні народу.

І елі ўсе, і наеліся. А таго, што засталося з кавалкаў, назбіралі сем поўных кашоў.

 

І елі ўсе і наеліся; і назбіралі астаткаў сем поўных кашоў.

А тых, што елі, было чатыры тысячы чалавек, апрача дзяцей і жанчын.

 

А тых, што елі было чатыры тысячы чалавек, апрача жанчын і дзяцей.

І, адпусціўшы людзей, Ён увайшоў у лодку і прыплыў у межы Магдаліна.

 

І адпусьціўшы народ, увайшоў у човен і прыбыў у ваколіцы Магадану.