Мацьвея 9 разьдзел

 

 

І Ён, увайшоў у лодку, пераплыў і прыйшоў у Свой горад.

 

І ўвайшоў у човен, Ён пераплыў назад і прыйшоў у сваё места.

І вось, прынеслі да Яго спаралізаванага, што ляжаў на пасцелі. І Ісус, ўбачыўшы іх веру, сказаў спаралізаванаму: Мацуйся, дзіця! Даруюцца [табе] твае грахі.

 

І вось прынесьлі да Яго спараліжаванага, які ляжаў на пасьцелі. І бачучы іхнюю веру, Ісус сказаў спараліжаванаму: "Мацуйся, дзіця! адпушчаюцца табе твае грахі".

І вось, некаторыя з кніжнікаў сказалі самі сабе: Гэты чалавек зневажае Бога.

 

І вось некаторыя з кніжнікаў сказалі самі ў сабе: "Ён блюзьніць".

І Ісус, ведаючы іх думкі, сказаў: Навошта вы думаеце ліхое ў вашых сэрцах?

 

Ісус-жа, бачучы іхныя думкі, сказаў: "Навошта думаеце благое ў вашых сэрцах?"

Бо што лягчэй — сказаць: «Даруюцца твае22 грахі» ці сказаць: «Устань і хадзі»?

 

Бо што лепш сказаць: адпушчаюцца табе грахі, ці сказаць: Устань і хадзі?

Але каб ведалі вы, што Сын Чалавечы мае на зямлі ўладу дараваць грахі, — тады Ён кажа спаралізаванаму: Устань, вазьмі сваю пасцель ды ідзі ў свой дом.

 

Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі адпушчаць грахі (тады кажа спараліжаванаму) "Устань, вазьмі твой ложак ды йдзе ў твой дом".

І той, устаўшы, пайшоў у свой дом.

 

І ўстаў, узяў свой ложак ды пайшоў у свой дом.

А натоўпы, убачыўшы гэта, спалохаліся23 і славілі Бога, што даў такую ўладу людзям.

 

Народ-жа, бачучы гэтае, дзівіўся і славіў Бога, даўшы гэткую ўладу людзям.

І, адыходзячы адтуль, Ісус убачыў чалавека, што сядзеў на месцы збору падаткаў — яго звалі Матфеем, — і кажа яму: Ідзі ўслед за Мною. — І той устаў і пайшоў услед за Ім.

 

І калі Ісус прайходзіў адтуль, убачыў чалавека іменем Матэя, які сядзеў на мытніцы, і кажа яму: "Ідзі за Мною". І ўстаўшы ён пайшоў за Ім.

І сталася: калі Ён узлягаў за сталом у доме, вось, прыйшлі многія зборшчыкі падаткаў і грэшнікі і ўзлягалі з Ісусам і яго вучнямі.

 

І сталася, як Ён быў пры стале ў доме, дык вось многа мытнікаў і грэшнікаў прыйшлі і ўзьляглі пры стале з Ісусам і ягонымі вучнямі.

І, убачыўшы, фарысеі казалі Яго вучням: Чаму ваш Настаўнік есць [і п’е] са зборшчыкамі падаткаў і грэшнікамі?

 

І ўбачыўшы тое, фарысэі сказалі Ягоным вучням: "Чаму ваш Настаўнік есьць з мытнікамі і грэшнікамі?"

А Ісус, пачуўшы гэта, сказаў [ім]: Не здаровыя маюць патрэбу ў доктары, а хворыя.

 

Ісус-жа пачуўшы гэтае, сказаў ім: "Не здаровым патрэбен лекар, а хворым.

Ідзіце ж, навучыцеся, што значыць: «Міласэрнасці хачу, а не ахвяры»; бо Я прыйшоў заклікаць не праведнікаў, а грэшнікаў [на пакаянне].

 

Ідзеце і навучэцеся, што значыць: міласэрнасьці хачу, а не ахвяры. Бо Я прыйшоў клікаць не праведнікаў, але грэшнікаў.

Тады падыходзяць да Яго Іаанавы вучні, кажучы: Чаму мы і фарысеі [шмат] посцім, а Твае вучні не посцяць?

 

Тады прыйходзяць да Яго Янавы вучні і кажуць: "Чаму мы і фарысэі шмат посьцім, а Твае вучні ня посьцяць?"

І сказаў ім Ісус: Ці могуць засмучацца сыны шлюбнага пакоя24, пакуль з імі малады? Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх маладога, і тады яны будуць пасціцца.

 

І сказаў ім Ісус: "Ці-ж могуць сумаваць вясельныя госьці, пакуль малады з імі? Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх маладога і тады будуць пасьціць.

Ніхто ж не накладвае латкі з няваленага сукна на старое адзенне; бо прышытае аддзярэцца ад адзення, і дзірка зробіцца яшчэ горшая.

 

І ніхто ня прыкладае лапіны з няваленага сукна да старое вопраткі, бо лапіна зьбяжыцца і адарвецца і будзе яшчэ горшая дзірка.

І не ўліваюць маладога віна ў старыя бурдзюкі; а то прарываюцца бурдзюкі, і віно выцякае, і бурдзюкі прападаюць; але ўліваюць маладое віно ў новыя бурдзюкі, і зберагаецца адно і другое.

 

І ня ўліваюць маладога віна ў старыя мяхі, бо разрываюцца мяхі і віно выцякае, і мяхі гінуць; але маладое віно ўліваюць у новыя мяхі і захоўваецца тое і другое".

Калі Ён гэта казаў, вось, прыйшоў адзін начальнік і ўпаў перад Ім, кажучы: Мая дачка толькі што памерла; але прыйдзі і ўскладзі Сваю руку на яе, і яна будзе жыць.

 

Калі Ён гутарыў з імі гэта, падыйшоў да яго нейкі начальнік і, пакланіўшыся Яму, сказаў: "Мая дачка толькі што памерла, але прыйдзі, узлажы на яе Тваю руку і ажыве".

І, ўстаўшы, Ісус пайшоў за ім, і вучні Яго.

 

І ўстаўшы Ісус са Сваімі вучнямі, пайшоў за ім.

І вось, жанчына, дванаццаць гадоў хворая на крывацёк, падышоўшы ззаду, дакранулася да кутасоў Яго адзення;

 

І вось жанчына, якая дванаццаць гадоў хварэла на крывацечу, падыйшоўшы з-заду, дакранулася да краю Ягонае вопраткі,

бо яна казала сама сабе: Як толькі дакрануся да Яго вопраткі — уратуюся.

 

бо казала сама сабе; як толькі дакрануся да Ягонае вопраткі, аздаравею.

А Ісус, абярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: Мацуйся, дачка! Твая вера ўратавала цябе. — І з тае гадзіны жанчына выздаравела.

 

Ісус-жа, аглянуўшыся і ўгледзеўшы яе, сказаў: "Бадрыся дачка, вера твая выратавала цябе". І аздаравела жанчына ад тае гадзіны.

І калі Ісус прыйшоў у начальнікаў дом і ўбачыў флейтыстаў і ўсхваляваны натоўп,

 

І калі Ісус прыйшоў у дом начальніка і ўгледзеў жалейнікаў і ўзварушаную грамаду

сказаў ім: Выйдзіце, бо дзяўчынка не памерла, а спіць. — І тыя смяяліся з Яго.

 

сказаў ім: "Адыйдзеце, бо дзяўчынка не памерла, але сьпіць". І насьміхаліся з Яго.

Калі ж натоўп выправадзілі, Ён, увайшоўшы, узяў яе за руку, і дзяўчынка ўстала.

 

Калі-ж выправілі людзей, Ён увайшоў, узяў яе за руку і дзяўчынка ўстала.

І разышоўся погалас пра гэта па ўсёй зямлі той.

 

І разыйшлася чутка аб гэтым па ўсёй той зямлі.

І калі Ісус адыходзіў адтуль, услед [за Ім] ішлі два сляпыя, якія крычалі: Злітуйся над намі, Сыне Давідаў!

 

Калі Ісус ішоў адтуль, за Ім ішло двох сьляпых і клікалі Яго, кажучы: "Зьлітуйся над намі, Ісусе, сыне Давідаў!"

Калі ж Ён увайшоў у дом, сляпыя падышлі да Яго, і Ісус кажа ім: Ці верыце вы, што Я магу зрабіць гэта? — Яны кажуць Яму: Так, верым, Госпадзе!

 

Калі-ж Ён прыйшоў у дом, прыступіліся да Яго сьляпыя. І кажа ім Ісус: "Ці вы верыце, што Я магу вам гэтае зрабіць?" Яны адказалі Яму: "Так Госпадзе".

Тады Ён дакрануўся да іх вачэй, кажучы: Паводле вашай веры няхай будзе вам.

 

Тады Ён дакрануўся да іхных вачэй і сказаў: "Няхай станецца вам паводля вашае веры".

І ў іх адкрыліся вочы. І Ісус сурова загадаў ім, кажучы: Глядзіце, няхай ніхто пра гэта не ведае!

 

І расчыніліся іхныя вочы; і забараніў ім Ісус, кажучы: "Глядзеце, каб ніхто ня ведаў".

А яны, выйшаўшы, разнеслі погалас пра Яго па ўсёй той зямлі.

 

А яны выйшаўшы абвясьцілі аб Ім на ўсёй той зямлі.

Калі ж тыя выходзілі, вось, прывялі да Яго нямога, апантанага чалавека.

 

Калі-ж тыя выходзілі, дык прывялі да Яго нямога чалавека, апанванага нячыстым.

І калі дэман быў выгнаны, нямы загаварыў; і дзівіліся натоўпы, кажучы: Ніколі такога яшчэ не бачылі ў Ізраілі.

 

І калі д’ябал быў выгнаны, нямы загаварыў, і народ дзівіўся, кажучы: "Ніколі не здаралася такое ў Ізраілю".

А фарысеі казалі: Ён выганяе дэманаў сілаю начальніка дэманаў.

 

А фарысэі казалі: "Ён іменем князя нячыстых выганяе злых духаў".

І абыходзіў Ісус усе гарады і сёлы, навучаючы ў іх сінагогах, абвяшчаючы Дабравесце Царства і вылечваючы ўсялякую хваробу і ўсялякую немач [у людзях].

 

І прайходзіў Ісус па ўсіх местах і вёсках, навучаючы ў школах і абвяшчаючы Эвангельле Валадарства і аздараўляючы ўсякую хворасьць і немач у людзей.

І, убачыўшы натоўпы, Ён злітаваўся над імі, бо былі яны зняможаныя і кінутыя, нібы авечкі, у якіх няма пастуха.

 

Гледзячы на грамады, Ён пашкадаваў іх, бо былі змучанымі і прыгнобленымі, быццам авечкі, якія ня маюць пастуха.

Тады Ён кажа Сваім вучням: Жніво вялікае, ды работнікаў мала.

 

Тады кажа сваім вучням: "Жніва многа, а работнікаў мала.

Дык маліце Гаспадара жніва, каб Ён выслаў работнікаў на Сваё жніво.

 

Дык прасеце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на сваё жніва".