Мацьвея 20 разьдзел

 

 

Бо Царства Нябёсаў падобнае да таго чалавека, гаспадара дома, які выйшаў на золку наняць работнікаў у свой вінаграднік.

 

Бо Нябеснае Валадарства падобнае да чалавека — гаспадара дому, які выйшаў вельмі рана наняць работнікаў у свой віцаграднік.

А, згадзіўшы работнікаў па дынарыю ў дзень, паслаў іх у свій вінаграднік.

 

І ўмовіўшыся з работнікамі па дынару за дзень, паслаў іх у свой вінаграднік.

І, выйшаўшы каля трэцяй гадзіны, ён убачыў іншых, якія стаялі на рыначнай плошчы без работы,

 

Выйшаўшы-ж каля трэцяе гадзіны, ён угледзеў ішых якія стаялі на рынку без работы.

ён і тым сказаў: ідзіце і вы ў [мой] вінаграднік, і, што будзе належыць, дам вам.

 

І сказаў ім: ідзеце і вы ў мой вінаграднік і што будзе належацца, дам вам. Яны пайшлі.

І яны пайшлі. І зноў, выйшаўшы каля шостай і дзявятай гадзіны, ён зрабіў тое самае.

 

Зноў-жа выйшаўшы каля шостае і дзевятае гадзіны, зрабіў тое самае.

А выйшаўшы каля адзінаццатай [гадзіны], знайшоў іншых, што стаялі [без работы], і кажа ім: Чаму стаіце вы тут цэлы дзень без работы?

 

Выйшаўшы каля адзінаццатае гадзіны, ён знайшоў іншых, што стаялі, і кажа ім: чаму вы стаіце тут целы дзень без работы?

Яны кажуць яму: Таму што ніхто нас не наняў. — Ён кажа ім: Ідзіце і вы ў [мой] вінаграднік [і, што належыць справядліва атрымаеце].

 

Кажуць яму: бо ніхто не наняў нас. Кажа ім: ідзеце і вы ў мой вінаграднік.

А калі звечарэла, кажа гаспадар вінаградніка свайму аканому: Пакліч работнікаў і выдай ім плату, пачаўшы з апошніх да першых.

 

Калі-ж надыйшоў вечар, кажа гаспадар вінаградніку свайму эканому: пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы ад апошніх аж да першых.

І тыя, што прыйшлі каля адзінаццатай гадзіны, атрымалі па дынарыю.

 

І тыя, што прыйшлі каля адзінаццатае гадзіны, дасталі па дынару.

А першыя, прыйшоўшы, думалі, што яны атрымаюць больш; але атрымалі і яны па дынарыю.

 

Прыйшоўныя-ж першымі, думалі, што яны дастануць больш, але і яны дасталі па дынару.

І, атрымаўшы, наракалі на гаспадара дома,

 

І ўзяўшы, паракалі на гаспадара дому, кажучы:

кажучы: Гэтыя апошнія працавалі адну гадзіну, а ты зраўняў іх з намі, што перацярпелі цяжар дня і спёку.

 

Гэтыя апошнія працавалі адну гадзіцу, і ты зраўняў іх з намі, што перанесьлі цяжар дня і сьпёку.

Ён жа сказаў аднаму з іх у адказ: Дружа, я не крыўджу цябе; ці не за дынарый умовіўся ты са мною?

 

Ён-жа ў адказ сказаў аднаму з іх: дружа, я не пакрыўджу цябе; ці-ж не за дынар ты ўмовіўся са мною?

Вазьмі сваё ды ідзі. Я ж хачу гэтаму апошняму даць, як і табе.

 

Вазьмі сваё ды йдзі; я-ж хачу даць гэтаму апошняму тое, што і табе.

Хіба не дазваляецца мне рабіць тое, што я хачу з тым, што маё? Ці тваё вока зайздроснае, што я добры?

 

Ці-ж не волен у сваім рабіць, што хачу? Ці тваё вока злоснае, што я добры?

Так будуць апошнія першымі і першыя — апошнімі. [Бо шмат пакліканых, ды мала выбраных].

 

Гэтак апошнія будуць першымі і першыя — апошнімі, бо многа пакліканых, але мала выбраных.

І Ісус, узыходзячы ў Іерусалім, узяў асобна дванаццаць [вучняў] і ў дарозе сказаў ім:

 

Вось мы ўзыходзім у Іерусалім, і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам; і асудзяць Яго на смерць,

 

і выдадуць Яго язычнікам на глумленне, і бічаванне, і ўкрыжаванне, і на трэці дзень Ён будзе ўваскрэшаны65.

 

Тады падышла да Яго маці сыноў Зевядзеевых са сваімі сынамі, кланяючыся і нешта просячы ў Яго.

 

Ён жа сказаў ёй: Чаго ты хочаш? — Яна кажа Яму: Скажы, каб гэтыя мае два сыны селі адзін праваруч Цябе, а другі леваруч Цябе — у Тваім Царстве.

 

Ісус жа сказаў у адказ: Не ведаеце, чаго просіце. Ці можаце піць чашу, якую Я рыхтуюся піць [або хрысціцца хрышчэннем, якім Я хрышчуся?] — Яны кажуць Яму: Можам.

 

Ён кажа ім: Маю чашу піць будзеце [і хрышчэннем, якім Я хрышчуся, будзеце хрысціцца], а сесці праваруч Мяне і леваруч — не Мне даваць: гэта для тых, каму гэта падрыхтавана Маім Бацькам.

 

І, пачуўшы, дзесяць абурыліся на двух братоў.

 

Але Ісус, паклікаўшы іх, сказаў: Вы ведаеце, што начальнікі язычнікаў пануюць над імі, і вялікія маюць уладу над імі.

 

Не так [няхай] будзе між вас, а хто хоча зрабіцца вялікім між вас, [няхай] будзе вашым слугою;

 

а хто хоча між вас быць першым, будзе вашым рабом;

 

як і Сын Чалавечы прыйшоў не для таго, каб Яму служылі, а каб паслужыць і аддаць Сваё жыццё ў выкуп за многіх.

 

І калі яны выходзілі з Іерыхона, услед за Ім пайшоў вялікі натоўп.

 

І вось два сляпыя, што сядзелі пры дарозе, пачуўшы, што праходзіць Ісус, закрычалі, кажучы: Злітуйся над намі, [Госпадзе], Сыне Давідаў!

 

Натоўп жа дамагаўся, каб яны маўчалі; але яны яшчэ мацней закрычалі, кажучы: Злітуйся над намі, Госпадзе, Сыне Давідаў!

 

І Ісус, прыпыніўшыся, паклікаў іх і сказаў: Што хочаце, каб Я вам зрабіў?

 

Яны кажуць Яму: Госпадзе, каб адкрыліся нашы вочы.

 

І Ісус, злітаваўшыся, дакрануўся да іх вачэй, і яны адразу змаглі бачыць і пайшлі ўслед за Ім.