Мацьвея 20 разьдзел

 

 

Бо Валадарства Нябеснае падобнае да чалавека гаспадара дому, які выйшаў рана раніцаю наняць работнікаў у вінаграднік свой.

 

Бо Нябеснае Валадарства падобнае да чалавека — гаспадара дому, які выйшаў вельмі рана наняць работнікаў у свой віцаграднік.

І, дамовіўшыся з работнікамі па дынару за дзень, паслаў іх у вінаграднік свой.

 

І ўмовіўшыся з работнікамі па дынару за дзень, паслаў іх у свой вінаграднік.

І, выйшаўшы каля трэцяе гадзіны, ён убачыў іншых, якія стаялі на рынку бяз працы.

 

Выйшаўшы-ж каля трэцяе гадзіны, ён угледзеў ішых якія стаялі на рынку без работы.

І сказаў ім: “Ідзіце і вы ў вінаграднік мой і, што будзе справядліва, дам вам”. Яны пайшлі.

 

І сказаў ім: ідзеце і вы ў мой вінаграднік і што будзе належацца, дам вам. Яны пайшлі.

Зноў выйшаўшы каля шостае і дзявятае гадзіны, зрабіў гэтаксама.

 

Зноў-жа выйшаўшы каля шостае і дзевятае гадзіны, зрабіў тое самае.

А выйшаўшы каля адзінаццатае гадзіны, ён знайшоў іншых, якія стаялі бяз працы, і кажа ім: “Чаму вы стаіцё тут цэлы дзень бяз працы?”

 

Выйшаўшы каля адзінаццатае гадзіны, ён знайшоў іншых, што стаялі, і кажа ім: чаму вы стаіце тут целы дзень без работы?

Яны кажуць яму: “Ніхто нас не наняў”. Ён кажа ім: “Ідзіце і вы ў вінаграднік і, што будзе справядліва, атрымаеце”.

 

Кажуць яму: бо ніхто не наняў нас. Кажа ім: ідзеце і вы ў мой вінаграднік.

А як надыйшоў вечар, кажа гаспадар вінаградніку наглядчыку свайму: “Пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы з апошніх да першых”.

 

Калі-ж надыйшоў вечар, кажа гаспадар вінаградніку свайму эканому: пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы ад апошніх аж да першых.

І тыя, што прыйшлі каля адзінаццатае гадзіны, атрымалі па дынару.

 

І тыя, што прыйшлі каля адзінаццатае гадзіны, дасталі па дынару.

А тыя, што прыйшлі першымі, думалі, што яны атрымаюць больш, але і яны атрымалі па дынару.

 

Прыйшоўныя-ж першымі, думалі, што яны дастануць больш, але і яны дасталі па дынару.

І, атрымаўшы, пачалі наракаць на гаспадара дому,

 

І ўзяўшы, паракалі на гаспадара дому, кажучы:

кажучы: “Гэтыя апошнія рабілі адну гадзіну, і ты зраўняў іх з намі, якія перанесьлі цяжар дня і сьпёку”.

 

Гэтыя апошнія працавалі адну гадзіцу, і ты зраўняў іх з намі, што перанесьлі цяжар дня і сьпёку.

Ён жа, адказваючы, сказаў аднаму з іх: “Дружа! Я ня крыўджу цябе. Ці ж не за дынар ты дамовіўся са мною?

 

Ён-жа ў адказ сказаў аднаму з іх: дружа, я не пакрыўджу цябе; ці-ж не за дынар ты ўмовіўся са мною?

Вазьмі сваё і ідзі. А я хачу даць гэтаму апошняму тое, што і табе.

 

Вазьмі сваё ды йдзі; я-ж хачу даць гэтаму апошняму тое, што і табе.

Ці ж я не магу ў сваім рабіць, што хачу? Або вока тваё злоснае, што я добры?”

 

Ці-ж не волен у сваім рабіць, што хачу? Ці тваё вока злоснае, што я добры?

Гэтак будуць апошнія першымі, і першыя — апошнімі, бо шмат пакліканых, але мала выбраных».

 

Гэтак апошнія будуць першымі і першыя — апошнімі, бо многа пакліканых, але мала выбраных.

І, узыходзячы ў Ерусалім, Ісус дарогаю ўзяў дванаццаць вучняў Сваіх і сказаў ім:

 

«Вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасьвятарам і кніжнікам, і яны асудзяць Яго на сьмерць,

 

і выдадуць Яго паганам на зьдзек, і бічаваньне, і ўкрыжаваньне; і на трэці дзень Ён уваскрэсьне».

 

Тады падыйшла да Яго маці сыноў Заўдыя з сынамі сваімі, кланяючыся і нечага просячы ў Яго.

 

Ён жа сказаў ёй: «Чаго ты хочаш?» Яна кажа Яму: «Скажы, каб гэтыя два сыны мае селі адзін праваруч Цябе, а другі — леваруч у Валадарстве Тваім».

 

А Ісус, адказваючы, сказаў: «Ня ведаеце, чаго просіце. Ці можаце піць келіх, які Я маю піць, і хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?» Яны кажуць Яму: «Можам».

 

І Ён кажа ім: «Сапраўды, келіх Мой будзеце піць і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца, а сесьці праваруч Мяне і леваруч Мяне не магу даць вам, але каму падрыхтавана Айцом Маім».

 

І пачуўшы гэта, дзесяцёра абурыліся на двух братоў.

 

А Ісус, паклікаўшы іх, сказаў: «Вы ведаеце, што князі народаў пануюць над імі і магнаты маюць уладу над імі.

 

А ў вас ня гэтак мае быць, але хто хоча між вамі стацца большым, няхай будзе служыцелем вашым,

 

і хто хоча між вамі быць першым, няхай будзе слугою вашым,

 

як і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб паслужыць і аддаць душу Сваю на адкупленьне многіх».

 

І калі яны выходзілі з Ерыхону, за Ім ішоў шматлікі натоўп.

 

І вось, два сьляпыя, што сядзелі пры дарозе, пачуўшы, што Ісус праходзіць, закрычалі, кажучы: «Зьлітуйся над намі, Госпадзе, Сыне Давідаў!»

 

А натоўп сварыўся на іх, каб маўчалі; а яны яшчэ мацней закрычалі, кажучы: «Зьлітуйся над намі, Госпадзе, Сыне Давідаў!»

 

І, спыніўшыся, Ісус паклікаў іх і сказаў: «Што вы хочаце, каб Я зрабіў вам?»

 

Яны кажуць Яму: «Госпадзе! Каб адчыніліся вочы нашыя».

 

Ісус жа, зьлітаваўшыся, дакрануўся да вачэй іхніх, і адразу сталі бачыць вочы іхнія, і яны пайшлі за Ім.