Мацьвея 20 разьдзел

 

 

Бо Валадарства Нябёсаў падобнае чалавеку гаспадару дому які выйшаў на досьвітку наняць работнікаў у вінаграднік свой.

 

Бо Нябеснае Валадарства падобнае да чалавека — гаспадара дому, які выйшаў вельмі рана наняць работнікаў у свой віцаграднік.

І ўмовіўшыся з работнікамі па дынару за дзень, паслаў іх у вінаграднік свой.

 

І ўмовіўшыся з работнікамі па дынару за дзень, паслаў іх у свой вінаграднік.

Выйшаўшы ж каля трэйцяй гадзіны, ён убачыў другіх, якія стаялі на рынку бяз працы,

 

Выйшаўшы-ж каля трэцяе гадзіны, ён угледзеў ішых якія стаялі на рынку без работы.

сказаў і ім: ідзіце і вы ў вінаграднік і дам вам справядліва. І яны пайшлі.

 

І сказаў ім: ідзеце і вы ў мой вінаграднік і што будзе належацца, дам вам. Яны пайшлі.

Зноў выйшаўшы каля шостай і дзявятай гадзіны зрабіў тое самае.

 

Зноў-жа выйшаўшы каля шостае і дзевятае гадзіны, зрабіў тое самае.

Нарэшце, выйшаўшы каля адзінаццатае гадзіны ён знайшоў другіх, якія стаялі бяз працы і кажа ім: чаму вы стаіцё тут цэлы дзень бяз працы?

 

Выйшаўшы каля адзінаццатае гадзіны, ён знайшоў іншых, што стаялі, і кажа ім: чаму вы стаіце тут целы дзень без работы?

Яны кажуць яму: ніхто нас ня наняў. (Ён) кажа ім: ідзіце і вы ў вінаграднік (мой) і атрымаеце па справядлівасьці.

 

Кажуць яму: бо ніхто не наняў нас. Кажа ім: ідзеце і вы ў мой вінаграднік.

А як надыйшоў вечар, кажа гаспадар вінаградніку аканому свайму: пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы з апошніх да першых.

 

Калі-ж надыйшоў вечар, кажа гаспадар вінаградніку свайму эканому: пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы ад апошніх аж да першых.

І тыя, што прыйшлі каля адзінаццатае гадзіны атрымалі па дынару.

 

І тыя, што прыйшлі каля адзінаццатае гадзіны, дасталі па дынару.

А тыя, што прыйшлі першымі, думалі, што яны дастануць больш, але і яны дасталі па дынару.

 

Прыйшоўныя-ж першымі, думалі, што яны дастануць больш, але і яны дасталі па дынару.

І, атрымаўшы пача́лі наракаць на гаспадара дому

 

І ўзяўшы, паракалі на гаспадара дому, кажучы:

кажучы: гэтыя апошнія адпрацавалі адну гадзіну, і ты зраўняў іх з намі, якія перанесьлі цягату дня і сьпёку.

 

Гэтыя апошнія працавалі адну гадзіцу, і ты зраўняў іх з намі, што перанесьлі цяжар дня і сьпёку.

А ён адказаўшы сказаў аднаму зь іх: дружа! я ня крыўджу цябе; ці ж ня за дынар ты ўмовіўся са мною?

 

Ён-жа ў адказ сказаў аднаму з іх: дружа, я не пакрыўджу цябе; ці-ж не за дынар ты ўмовіўся са мною?

Вазьмі сваё ды ідзі; я ж хачу гэтаму апошняму даць, як і табе.

 

Вазьмі сваё ды йдзі; я-ж хачу даць гэтаму апошняму тое, што і табе.

Хíба я ня маю ўлады рабіць са сваім, што хачу? Ці вока тваё ліхое ад таго, што я добры?

 

Ці-ж не волен у сваім рабіць, што хачу? Ці тваё вока злоснае, што я добры?

Гэтак будуць апошнія першымі і першыя — апошнімі; бо многа закліканых, але мала выбраных.

 

Гэтак апошнія будуць першымі і першыя — апошнімі, бо многа пакліканых, але мала выбраных.

І калі ўзыходзіў Ісус у Ярузалім, адклікаў па дарозе дванаццаць вучняў Сваіх і сказаў ім:

 

вось мы ўзыходзім у Ярузалім, і Сын Чалавечы будзе прада́ны архірэям і кніжнікам, і засудзяць Яго на сьмерць;

 

і перададуць Яго паганам на ганьбаваньне і бічаваньне, і ўкрыжаваньне; і на трэйці дзень уваскрэсьне.

 

Тады падыйшла да Яго матка сыноў Завядзея з сынамі сваімі, кланяючыся і нечага просячы ў Яго.

 

Ён жа сказаў ёй: чаго ты хочаш? Яна кажа Яму: скажы, каб гэтыя два сыны мае селі ў Цябе адзін з правага боку, а другі з левага ў Валадарстве Тваім.

 

Адказаўшы ж Ісус сказаў: ня ведаеце, чаго просіце. Ці можаце піць чару, якую Я маю піць, і быць ахрышчанымі хрышчэньнем, якім Я хрышчуся? (Яны) кажуць Яму: можам.

 

І кажа ім: чару Маю будзеце піць і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны. Але даць сесьці з правага боку Майго і з левага боку Майго — ня Мая (улада), але каму прыгатавана Ба́цькам Маім.

 

І пачуўшы (гэтае) дзесяць (вучняў) абурыліся на двух братоў.

 

Ісус жа, паклікаўшы іх, сказаў: вы ведаеце, што князі народаў пануюць над імі, і начальнікі ўладараць над імі;

 

але між вамі няхай ня будзе гэтак; а хто хоча між вамі быць большым, хай будзе вам слугою;

 

і хто хоча між вамі быць першым, хай будзе вам слугою.

 

Як і Сын Чалавечы ня прыйшоў, каб Яму служылі, але каб паслужыць і аддаць жыцьцё Сваё ў выкуп за многіх.

 

І калі выходзілі яны зь Ярыхону, сьледам за Ім пайшло мноства народу.

 

І вось двое сьляпых, якія сядзелі каля дарогі, пачуўшы, што Ісус ідзе міма, закрычалі, кажучы: памілуй нас, Госпадзе, Сыне Давіда!

 

А людзі загадвалі ім, каб яны змоўклі; але яны яшчэ мацьней крычалі, кажучы: памілуй нас, Госпадзе, Сыне Давіда!

 

І, спыніўшыся, Ісус паклікаў іх і сказаў: што (вы) хочаце, (каб Я) зрабіў вам?

 

(Яны) кажуць Яму: Госпадзе! каб адчыніліся вочы нашыя.

 

Ісус жа, зьлітаваўшыся, дакрануўся да вачэй іхных; і адразу вочы іхныя пача́лі бачыць, і (яны) пайшлі ўсьлед за Ім.