Мацьвея 14 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Л. Гарошка
У той час пачуў Ірад-тэтрарх погаласку пра Ісуса
У той час Ірад тэтрарх пачуў чутку аб Ісусе
і сказаў сваім слугам: Гэта Іаан Хрысціцель; ён уваскрэшаны з мёртвых, і таму цудатворныя сілы дзейнічаюць у ім.
і сказаў сваім слугам: "Гэта Іван Хрысьціцель; ён ўваскрос з мёртвых, і дзеля гэтага цудоўныя сілы дзеюцца праз яго".
Бо Ірад, схапіўшы Іаана, звязаў [яго] і пасадзіў у турму з-за Ірадыяды, жонкі свайго брата Філіпа;
Бо Ірад, схапіўшы Івана, зьвязаў яго і пасадзіў у турму за Ірадзіяду, жонку Піліпа, свайго брата.
бо Іаан казаў яму: Не дазваляецца табе мець яе.
Бо Іван казаў яму: "Ня можна табе мець яе".
І хацеў Ірад яго забіць, але пабаяўся натоўпу, бо яго лічылі за прарока.
І хацеў забіць яго, але баяўся народу, бо яго мелі за прарока.
А калі быў Ірадаў дзень нараджэння, Ірадыядзіна дачка танцавала перад гасцямі і спадабалася Іраду;
Калі-ж ладзілі дзень нараджэньня Ірада, дачка Ірадзіяды скакала пасярод іх і спадабалася Іраду.
таму ён з клятваю паабяцаў ёй даць, чаго б яна ні папрасіла.
Дзеля гэтага ён з прысягаю абяцаў даць ёй усё, чаго толькі папросіць.
А яна, падвучаная сваёю маці: Дай мне, — кажа, — тут на талерцы галаву Іаана Хрысціцеля.
Яна-ж падвучаная сваею маткай, сказала: "Дай мне тут на паўміску галаву Яне Хрысьціцеля".
І засмуціўся цар, ды дзеля клятвы і застольнікаў загадаў даць;
І засумаваў кароль, але з увагі на прысягу і на бяседуючых з ім, загадаў даць.
і, паслаўшы, абезгаловіў Іаана ў турме.
І паслаў адсячы галаву Івану ў турме.
І прынеслі яго галаву на талерцы і аддалі дзяўчыне; і яна аднесла сваёй маці.
І прынесьлі ягоную галаву на паўміску і далі дзяўчыне, а яна занесла сваёй матцы.
Вучні ж яго, падышоўшы, узялі цела і пахавалі яго і, прыйшоўшы, расказалі Ісусу.
Ягоныя-ж вучні, прыйшоўшы ўзялі ягонае цела і пахавалі яго, ды пайшлі паведамілі Ісуса.
І, пачуўшы, Ісус адплыў адтуль у лодцы ў пустэльнае месца асобна; і, пачуўшы, натоўпы пайшлі ўслед за Ім пешкі з гарадоў.
Пачуўшы тое, Ісус адплыў адтуль на чаўне ў пустыннае мейсца адзін; і народ, пачуўшы аб тым, пайшоў за Ім з местаў пехатою.
І [Ісус], выйшаўшы, убачыў вялікі натоўп і злітаваўся над імі і вылечыў іх хворых.
І выйшаўшы, убачыў вялікую грамаду і пашкадаваў іх ды аздаравіў іхных нядужых.
А калі настаў вечар, падышлі да Яго вучні [Яго], кажучы: Пустэльнае гэта месца, і ўжо час позні; адпусці натоўпы, каб пайшлі ў сёлы і купілі сабе яды.
Калі-ж настаў вечар, прыступіліся да Яго Ягоныя вучні і сказалі: "Тут пустыннае мейсца ды й час ужо позны, адпусьці народ, каб яны пайшлі ў вёскі і купілі сабе ежы".
А [Ісус] сказаў ім: Не трэба ім адыходзіць; вы дайце ім есці.
Але Ісус сказаў ім: "Ня траба ім ісьці; вы дайце ім есьці".
А яны кажуць Яму: У нас тут нічога няма, толькі пяць хлябоў і дзве рыбіны.
Яны-ж сказалі Яму: "У нас тут няма нічога акрамя пяці хлябоў і дзьвёх рыбаў".
Ён жа сказаў: Нясіце Мне іх сюды.
Ён сказаў: "Прынясеце іх Мне сюды".
І, загадаўшы натоўпам узлегчы на траве, Ён узяў пяць хлябоў і дзве рыбіны і, паглядзеўшы на неба, дабраславіў і, паламаўшы, даў вучням хлябы, а вучні — натоўпам.
І сказаў народу разьмясьціцца на траве, і ўзяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбыў глянуў на неба, пабагаславіў, і паламаўшы даў хлеб вучням, а вучні народу.
І ўсе елі і наеліся; а з пазасталых кавалкаў назбіралі дванаццаць поўных кошыкаў.
І елі ўсе і насыціліся і назьбіралі рэшткаў дванаццаць поўных кошыкаў.
А тых, што елі, было каля пяці тысяч мужчын, апроч жанчын і дзяцей.
А еўшых было каля пяці тысяч чалавек апрэча жанчын і дзяцей.
І Ён39 адразу змусіў [Сваіх] вучняў увайсці ў лодку і плысці раней за Яго на другі бок, пакуль Ён адпусціць натоўпы.
І тады-ж Ісус загадаў сваім вучням увайсьці ў човен і плысьці перш за Яго на другі бок, пакуль Ён адпусьціць народ.
І, адпусціўшы натоўпы, Ён узышоў на гару асобна памаліцца. І, калі звечарэла, Ён быў там адзін.
І калі адпусьціў народ, Ён узыйшоў на гару памаліцца на адзіноце. І ўвечары астаўся там адзін.
А лодка ўжо была на многія стадыі ад берага40, і яе біла хвалямі, бо вецер быў сустрэчны.
А човен ужо быў пасярод мора і яго кідала хвалямі, бо быў праціўны вецер.
А ў чацвёртую ж варту ночы Ён прыйшоў41 да іх, ідучы па моры.
У чацьвёртую-ж старожу ўначы прыйшоў да іх Ісус, ідучы па мору.
І вучні, убачыўшы Яго, што Ён ідзе па моры, зжахнуліся, кажучы: Гэта здань! — І са страху закрычалі.
І калі вучні ўгледзелі Яго, як Ён ішоў па моры, спалохаліся і гаварылі : "Гэта здань". І ад страху закрычалі.
Але [Ісус] адразу загаварыў з імі, кажучы: Адважней, гэта Я; не бойцеся.
Але Ісус ураз загаварыў з імі і сказаў: "Бадрэцеся, гэта Я, ня бойцеся!"
У адказ жа Яму Пётр сказаў: Госпадзе, калі гэта Ты, загадай, каб я прыйшоў да Цябе па вадзе.
Пятро сказаў Яму ў адказ: "Госпадзе, калі гэта Ты, дык скажы мне йсьці да Цябе па вадзе".
І Ён сказаў: Прыйдзі. — І Пётр, сышоўшы з лодкі, пайшоў па вадзе і падышоў42 да Ісуса.
Ён-жа сказаў: "Ідзі". І выйшаўшы з чаўна, Пятро пайшоў па вадзе, каб падыйсьці да Ісуса.
Але, бачачы [моцны] вецер, спалохаўся і, пачаўшы тапіцца, закрычаў, кажучы: Госпадзе, ратуй мяне!
Але бачучы моцны вецер, спужаўся і пачаў тапіцца ды закрычаў: "Госпадзе, ратуй мяне!"
І Ісус адразу працягнуў руку, падхапіў яго і кажа яму: Малавер, чаму засумняваўся?
Ісус-жа ўраз прасьцягнуў руку, падтрымаў яго і сказаў яму: "Малаверны! чаму ты засумняваўся?"
І, калі падняліся43 ў лодку, вецер суняўся.
І калі яны ўвайшлі ў човен, ветер заціх.
А тыя, што былі ў лодцы, [падышлі], упалі перад Ім, кажучы: Сапраўды Ты Сын Божы.
А быўшыя ў чаўне, падыйшлі, пакланіліся Яму і сказалі: "Сапраўды Ты Сын Божы!"
І яны, пераправіўшыся, прыбылі ў зямлю Генісарэцкую.
І пераплыўшы, прыйшлі ў зямлю Гэнізарэцкую.
І, пазнаўшы Яго, людзі тае мясцовасці паслалі вестку ва ўсю тую ваколіцу; і даставілі да Яго ўсіх хворых,
Тамтэйшыя людзі, пазнаўшы Яго, паслалі ўва ўсю тую ваколіцу і прынесьлі да Яго ўсіх хворых.
і яны прасілі Яго, каб толькі дакрануцца да краю Яго вопраткі; і ўсе, што дакрануліся, выздаравелі.
І прасілі Яго, каб хоць дакрануцца да карыю Ягонае вопраткі, і каторыя дакраналіся, аздаравелі.
